Το Φαρ Ουέστ της Θεσσαλίας: Η μοναδική ληστεία τρένου στην Ελλάδα είχε λεία 400.000 δραχμές

Το 1924 είναι μια χρονιά τομή στην ελληνική πολιτική Ιστορία. Καθιερώνεται μέσω δημοψηφίσματος η αβασίλευτη δημοκρατία, η δυναστεία των Γλύξμπουργκ κηρύσσεται έκπτωτη και δύο χρόνια μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, η χώρα μαζεύει τα κομμάτια της. Στις 10 Απριλίου, πραγματοποιείται μια ληστεία που θυμίζει Φαρ Ουέστ αλλά έγινε σε έναν μικρό σιδηροδρομικό σταθμό, στο Δοξαρά της Θεσσαλίας. 

Μια ληστεία και μια παραλίγο απαγωγή πρωθυπουργού

Στις 10 Απριλίου του 1924, ο σταθμάρχης στο Δοξαρά θεωρούσε ότι θα έκανε άλλη μια βαρετή βάρδια. Αργά το βράδυ, το τοπίο ήταν βαρύ και η ορατότητα περιορισμένη. Χωρίς να το γνωρίζει, θα γινόταν μάρτυρες (και θύμα) ενός σπάνιου γεγονότος, που δεν είχε προηγούμενο και δεν θα είχε επόμενο. Ξαφνικά, του επιτέθηκε μια ομάδα ανδρών που φαίνονταν μεταμφιεσμένοι. Τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον άφησαν σε μια άκρη.

Ο σκοπός τους ήταν να πετύχουν το τρένο που ερχόταν από την Αθήνα. Τοποθέτησαν ένα εμπόδιο πάνω στις ράγες ώστε το τρένο να μην μπορεί να συνεχίσει. Τα μεσάνυχτα περίπου η αμαξοστοιχία με προορισμό τη Θεσσαλονίκη έφτασε στο Δοξαρά.

Ο οδηγός σταμάτησε και σχεδόν αμέσως, οι ληστές όρμησαν στην καμπίνα και τον κράτησαν όμηρο. Κραδαίνοντας τις καραμπίνες στα χέρια, άρχισαν να μαζεύουν από τους επιβάτες οτιδήποτε πολύτιμο υπήρχε. Δεν γνώριζαν ότι στο τρένο βρίσκονταν δύο κρατικοί αξιωματούχοι: ο υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας και ο Γενικός Διοικητής Μακεδονίας. 

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, η ληστεία ήταν αναίμακτη. Μάλιστα, οι ληστές επέστρεψαν στους επιβάτες κλοπιμαία που είχαν συναισθηματική αξία και βοήθησαν έναν άρρωστο που βρισκόταν μέσα στο τρένο. Εξαφανίστηκαν μέσα στη νύχτα με τα άλογά τους έχοντας μαζέψει μια λεία που άγγιζε τις 400.000 δραχμές, ποσό που σήμερα θα έφτανε περίπου τις 600.000 ευρώ!

Το μείζον της υπόθεσης είναι πως στο αμέσως επόμενο τρένο βρισκόταν ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Η Ιστορία θα ήταν διαφορετική αν οι ληστές είχαν λεηλατήσει την πρωθυπουργική αμαξοστοιχία.

Το δημοψήφισμα και η εκτέλεση των ενόχων

Το πολιτικό πλαίσιο της εποχής είναι εκρηκτικό. Η χώρα οδεύει προς την κατάργηση της μοναρχίας και η απόφαση αυτή θα λαμβανόταν μέσω δημοψηφίσματος, δύο μερές μετά τη ληστεία. Για τους βενιζελικούς, οι άνθρωποι πίσω από τις μάσκες ήταν πιθανότατα φιλοβασιλικοί που προσπάθησαν (ανεπιτυχώς) να εμποδίσουν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Ίσως και να σχεδίαζαν την απαγωγή του πρωθυπουργού για να κάνουν την κατάσταση δυσκολότερη.

Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά ήταν υποθετικά σενάρια της βενιζελικής παράταξης λίγο πριν πετύχει την κατάργηση της μοναρχίας και την έξωση των Γλύξμπουργκ. Το δημοψήφισμα έγινε κανονικά στις 12 Απριλίου και η έκπτωτη βασιλική οικογένεια εγκατέλειψε τη χώρα. Την ίδια στιγμή, η αστυνομία είχε εξαπολύσει ένα ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη των δραστών.

Πρώτος έπεσε στα χέρια της ο Αθανάσιος Πέτρου, ο οποίος υπέδειξε στους αστυνομικούς το κρησφύγετο των συντρόφων του. Περίπου έναν χρόνο μετά, οι ληστές του Δοξαρά καταδικάστηκαν εις θάνατον.

Λίγο πριν το τέλος, ζήτησαν να μην τους καλύψουν τα μάτια και να τους πυροβολήσουν κατευθείαν στην καρδιά. Ο επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος δίνει το σήμα και όλα τελειώνουν. Η πρώτη και τελευταία θεαματική ληστεία τρένου στην Ελλάδα πέρασε στην Ιστορία.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.