Η περιπέτεια του Pan Pan στη Λάρισα - «Τι κάνουμε σε περίπτωση βροχής; Τον σταυρό μας»

Ξαφνικά, μέσα στο Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ο εικαστικός καλλιτέχνης Παναγιώτης Πανταζής (γνωστός με την ιδιότητά του μουσικού ως Pan Pan) ανέβασε στο Instagram κάτι πολύ άμεσο και σημαντικό: Ρωτούσε μπαρ και συναυλιακούς χώρους της Λάρισας αν θέλουν να φιλοξενήσουν το σχήμα με το οποίο είχε έρθει στην πόλη για να κάνει μια συναυλία, η οποία δεν έγινε ποτέ.

Έμοιαζε παράξενη αυτή η ερώτηση, όμως σύντομα βρήκε απάντηση και το συγκρότημα κατάφερε να παίξει στη Λάρισα. Τι συνέβη τελικά;

Τι συνέβη στον Pan Pan στη Λάρισα;

«Τι έγινε λοιπόν στη Λάρισα. Θα είμαι σύντομος (ναι, αυτή είναι η σύντομη βερσιόν)

Καταρχάς, τι έγινε πριν την Λάρισα; Ήταν να παίξουμε στο Φεστιβάλ Πηνειού την Παρασκευή 20 Ιουνίου. Η αίσθηση ότι αυτό το live είναι αμφίβολο για το αν θα πραγματοποιηθεί ήρθε αρκετά νωρίτερα από το μετεωρολογικό δελτίο που έδινε καταιγίδες - για το οποίο κανείς απο την διοργάνωση δεν φαινόταν να ενδιαφέρεται (περισσότερα σχετικά με αυτό αργότερα). Η αίσθηση άρχισε να δημιουργείται όταν για ένα live που ξέραμε πως θα γίνει από αρχές Μαρτίου δεν υπήρχε έγγραφο συμφωνητικό μέχρι πριν λίγες μέρες και φυσικά ούτε σχετική ανακοίνωση πουθενά.

Να μιλήσουμε για οργάνωση; Πήραμε πριν λίγες μέρες ένα info sheet στα χέρια μας. Το μόνο σωστό πράμα εκεί μέσα πρέπει να ήταν το τηλέφωνο του ηχολήπτη που μου είπε οτι η ώρα του soundcheck που ξέρω είναι λάθος. Η ώρα του live πρέπει να άλλαξε 3 ή 4 φορές στα διάφορα site που έγραφαν σχετικά, το ίδιο και στο "επίσημο" site του Φεστιβάλ. Όσο για τα social του φεστιβάλ; Ποια social; Τα νεκρά λινκς από το site του festival;

Οκ. Πάμε παρακάτω. 5 μέρες πριν το live μου λέει ο Γιάνης οτι τα μετεωρολογικά site δίνουν καταιγίδες την μέρα του live. Ρωτάμε την παραγωγή τι γίνεται σε περίπτωση βροχής. Η απάντηση φανταστική: "Δεν αναφέρονται σε ενδεχόμενο βροχής εδώ". Ενδιαφέρον, σαν τις γριές που δεν λένε τη λέξη "καρκίνος" και την ξορκίζουν. Έχουμε δει live με βροχή, έχουμε παίξει live με βροχή, συμβαίνουν αυτά. Όμως ο εξοπλισμός των μουσικών είναι προστατευμένος. Εδώ καμία εγγύηση.

Φτάνουμε Λάρισα στην ώρα του συμφωνημένου τσεκ. Μια σκηνή ξεσκέπαστη κι ένας ηχολήπτης που στην ερώτηση "τι κάνουμε σε περίπτωση βροχής;" είπε "τον σταυρό μας". Στήσαμε κι όπως στήσαμε ξεστήσαμε γιατί έπιασε ένας αέρας που έσπαγε κλαδιά και σήκωνε στον αέρα χώμα και ξύλα. Προφανώς σε λίγο θα έριχνε καρέκλες. Ο ηχολήπτης να προσπαθεί να προστατέψει κονσόλες κλπ με ένα καήμενο στεγαστράκι που αν το άφηνες θα έφτανε Σκιάθο απ' τον αέρα.

Από την παραγωγή ήρθε κάποια φάση ένα άτομο, ούτε που ήξερε τι θα γινει κι αυτό. Η παραγωγή να μη ξέρει τι θα γίνει, να ρωτάει τον ηχολήπτη. Ο ηχολήπτης να ρωτάει την παραγωγή. Εμείς να έχουμε έρθει από Αθήνα και Κατερίνη να παίξουμε επειδή το live θα γινόταν. Επειδή "κανεις δεν αναφέρεται εδώ σε βροχή".

Ε, έριξε καρέκλες για κανα δίωρο, μετά άνοιξε ο ουρανός. Επικοινωνία με παραγωγή ότι όλα καλά και πάμε να παίξουμε κανονικά. Βγάζουμε story οτι πάμε να παίξουμε, καθώς έστελνε ο κόσμος και ρωτούσε καθώς.. το φεστιβάλ δεν είχε σόσιαλ για να στείλουν. Τελικά, ποιος είχε σόσιαλ; Η αντιδημαρχία Λάρισας που την ώρα που εμείς ανακοινώσαμε πως παίζουμε, εκείνη ανακοίνωσε πως τα live ακυρώνονται. Έχω την απορία αν φέρθηκαν και στον Αλκίνοο με τον ίδιο τρόπο που έπαιζε την ίδια ώρα και μέρα με εμάς στο φεστιβάλ σε άλλο stage.

Δεν με ενδιαφέρει να αποδώσω ατομικά ευθύνες σε κανέναν. Πολλές πλευρές βοήθησαν σε αυτή την ανοργανωσιά. Όποιος είναι σοβαρός επαγγελματίας μπορεί να αναλάβει τις ευθύνες του μόνος του.

Πάμε και στο τεράστιο ευχαριστώ. Αφού φάγαμε το άκυρο με τον πιο άκομψο τρόπο, είπαμε μεταξύ μας με Γιάννη και Βασιλίνα να ψάξουμε μέσω social να βρούμε να παίξουμε κάπου αλλού για εμάς και για τον κόσμο που θα ήθελε να μας δει. Θα παίζαμε οπουδήποτε, σε μαγαζί, σε ταρατσα, σε κατάληψή. Μέσα σε δέκα λεπτά δέχτηκα αμέτρητα μηνύματα και σε μισή ώρα είχαμε τσεκάρει το Wise dog κι είχαμε βρει πως θα λειτουργήσει το live.

Στήσαμε τα synths μας, συνδέσαμε σε μια κονσολίτσα που είχα φέρει προληπτικα (ειλικρινά δεν ξέρω γιατί), ο Gogi βρήκε δεύτερο μικροφωνο που χρειαζόμασταν. Στον πεζοδρόμο του μαγαζιού μαζευτήκαν κάπου 300 άτομα έτσι από το πουθενά και κάναμε ένα σπιτικό live με μηδαμινά μέσα, σαν block party στα καλά καθούμενα. Δεν μπορώ να τονίσω πόσο το είχα ανάγκη αυτό που συνέβη για χίλιους λόγους.

Τον σεβασμό δε θα τον βρούμε ποτέ στα άτομα που τη μια μας κάνουν να περιμένουμε μέρες για βασικές συνεννοήσεις και την άλλη θα ποστάρουν support art workers. Την αγάπη όμως για την μουσική που μοιραζόμαστε μαζί σας ξέρουμε πάντα που θα την βρίσκουμε και σας ευχαριστούμε άπειρα για αυτό».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.