Ο ερασιτεχνικός αγώνας ένα χρόνο πριν το Μουντιάλ που κατέληξε σε αποκεφαλισμό του διαιτητή

Η οπαδική βία είναι ένα από τα μείζονα κοινωνικά προβλήματα στη Βραζιλία. Οι κυβερνήσεις συχνά προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το ζήτημα αλλά μάλλον με ημίμετρα. Η βία μέσα στα γήπεδα της χώρας είναι κάτι γνωστό. Το συγκεκριμένο περιστατικό όμως ξεπερνάει τα όρια της φρίκης. Περίπου έναν χρόνο πριν την έναρξη του Μουντιάλ στη Βραζιλία, ένας ερασιτεχνικός αγώνας καταλήγει σε έγκλημα.

Όλα ξεκίνησαν με μια κόκκινη κάρτα

Στις 30 Ιουνίου του 2013, στην πολιτεία του Μαρανιάο στα βορειοδυτικά της χώρας, διεξάγεται ένας ερασιτεχνικός αγώνας ποδοσφαίρου. Η περιοχή μαστίζεται από φτώχεια και ένδεια. Το ποδόσφαιρο λειτουργεί ως η μοναδική παρηγοριά στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Εκείνη τη μέρα όμως, το χωμάτινο γήπεδο θα γινόταν κάτι σαν το Κολοσσαίο. Στον ρόλο του διαιτητή, βρισκόταν ο Οτάβιο ντα Σίλβα. 

Σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια του αγώνα, έβγαλε κόκκινη κάρτα σε έναν παίκτη με τον οποίο μάλιστα γνωρίζονταν και είχαν φιλικές σχέσεις. Αυτός ήταν ο Χοσεμίρ Αμπρέου. Ο παίκτης, στη θέα της κάρτας, έγινε έξαλλος και άρχισε να μαλώνει πολύ έντονα με τον διαιτητή. Πάνω στον καυγά, τον γρονθοκόπησε. Η αντίδραση του ντα Σίλβα ήταν κάτι που κανείς δεν φανταζόταν. Κουβαλούσε πάνω του ένα μαχαίρι και με αυτό μαχαίρωσε δύο φορές τον παίκτη που διαμαρτυρόταν. Ο Αμπρέου κατέληξε πριν προλάβει να φτάσει στο νοσοκομείο.

Οι εμβρόντητοι θεατές, που αρκετοί εξ αυτών ήταν φίλοι και συγγενείς του Αμπρέου, μετατράπηκαν σε έναν αχαλίνωτο όχλο. Όρμησαν μέσα στο γήπεδο και λιθοβόλησαν τον ντα Σίλβα μέχρι θανάτου. Στη συνέχεια τον αποκεφάλισαν, κάρφωσαν το κεφάλι του σε ένα ξύλο και το τοποθέτησαν στο γήπεδο. Το φρικτό έγκλημα έμεινε ατιμώρητο καθώς οι αρχές αδυνατούσαν να ταυτοποιήσουν τους υπόπτους. 

Ένα έγκλημα και μια χώρα σε αναβρασμό

«Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο ανθρώπινος νους είναι ικανός να φτάσει σε κάτι τέτοιο» έλεγε ο αστυνομικός διευθυντής της περιοχής. Η γειτονιά στην οποία συντελέστηκε το έγκλημα ήταν άγνωστη ακόμη και στους ίδιους τους Βραζιλιάνους. Απομονωμένη, με σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Αν παραμερίσουμε το ζήτημα της οπαδικής βίας, ανακύπτει πολύ έντονα το ζήτημα της φτώχειας. 

Δεν ήταν λίγοι οι άνθρωποι στη Βραζιλία, λίγους μήνες πριν το Μουντιάλ, που ένιωθαν παραγκωνισμένοι, που ένιωθαν ότι οι αρχές τους αγνοούσαν. Ένα εκρηκτικό κράμα απελπισίας και ένδειας ήταν το βασικό χαρακτηριστικό της καθημερινότητας πολλών ανθρώπων. Την ίδια στιγμή, η χώρα συγκλονιζόταν από ογκώδεις διαδηλώσεις κατά της διαφθοράς. Το κράτος της Βραζιλίας έριχνε χρήματα με το τσουβάλι στη διοργάνωση της FIFA ενώ αδυνατούσε να χρηματοδοτήσει λειτουργικά νοσοκομεία και αξιόλογα σχολεία.

Το συμβάν στο Μαρανιάο ήταν μια θλιβερή υπενθύμιση σε μια χώρα που αδυνατούσε να δώσει στους πολίτες της τα απαραίτητα αλλά ικανοποιούσε με δουλοπρέπεια τις παραγγελίες της FIFA για χάρη του Μουντιάλ.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.