Όταν η ανθρωπότητα είδε τον εαυτό της στο διάστημα - Η ιστορική φωτογραφία του 1968

Συνήθως όλα ξεκινάνε κοιτώντας προς τον βραδινό ουρανό. Δεν είναι απλώς κάτι μαγικό αυτό που μας συναρπάζει. Η λάμψη των αστεριών που «δένει» με το σκοτάδι. Υπάρχει κάτι άλλο, ενδεχομένως πιο βαθύ. Η απεραντοσύνη του κόσμου που μας περιβάλλει. Η αίσθηση του να νιώθουμε μικροί, πάνω σε έναν βράχο που περιφέρεται μέσα στο χάος του γαλαξία και του διαστήματος. Κι ενώ αυτή η αίσθηση μπορεί να προκαλέσει και τρόμο, δεν είναι απαραίτητο να σταθούμε εκεί. Ήταν το 1968 όταν μια φωτογραφία από το διάστημα μας έκανε να δούμε τον εαυτό μας, την ανθρωπότητα και τον πλανήτη μας, από εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά. 

«Η ανατολή της Γης»

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν υπήρχαν φωτογραφίες του πλανήτη. Η επιστημονική προσπάθεια είχε συγκεντρώσει τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να γνωρίζουμε τουλάχιστον τα βασικά για το πώς μοιάζει η Γη. Έλειπε όμως η εικόνα. Και αυτή θα εμφανιζόταν στην Ιστορία μια παραμονή Χριστουγέννων του 1968. 

Η αποστολή του «Απόλλων 8» ήταν να φτάσει στο φεγγάρι και να φωτογραφίσει την επιφάνειά του. Ήταν η πρώτη φορά που ο άνθρωπος θα έφτανε τόσο μακριά από τη Γη. Το «Απόλλων 8» εκτοξεύτηκε στις 21 Δεκεμβρίου από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στο ακρωτήριο Κανάβεραλ. Έκανε περίπου 68 ώρες να φτάσει στο φεγγάρι. Στις 24 Δεκεμβρίου, σε ζωντανή μετάδοση, οι τρεις αστροναύτες που βρίσκονταν στην κάψουλα διάβασαν τους πρώτους δέκα στίχους από το βιβλίο της Γένεσης που αφορούν τη δημιουργία του κόσμου. 

Διαβάστε ακόμη: Artemis II: Η εκτόξευση της ιστορικής αποστολής από ψηλά - Την κατέγραψαν επιβάτες αεροπλάνου

 Οι αστροναύτες είχαν μαζί τους τον απαραίτητο εξοπλισμό και κυρίως, φωτογραφικές μηχανές. Βρίσκονταν πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης την οποία θα χαρτογραφούσαν ώστε να προετοιμάσουν το έδαφος για τις επόμενες αποστολές και το βασικότερο όλων, την αποστολή ανθρώπου στο φεγγάρι. Εκείνη τη στιγμή, ένας από αυτούς, ο Μπιλ Άντερς, κοίταξε έξω από την κάψουλα και στον αχανή ορίζοντα του διαστήματος είδε τη Γη να κάνει σταδιακά την εμφάνισή της. «Θεέ μου, είναι πανέμορφο» αναφώνησε και απαθανάτισε μια από τις πιο ιστορικές φωτογραφίες που έχουν υπάρξει.

Οι επιπτώσεις μιας φωτογραφίας

Στη φωτογραφία δόθηκε το όνομα «Ανατολή της Γης». Ήταν η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία του πλανήτη που έδειξε ουσιαστικά μια εικόνα του «σπιτιού» μας με έναν τρόπο που δεν είχε υπάρξει μέχρι τότε. Ήταν μια τομή στον χρόνο και μια νέα αντίληψη του εαυτού μας ως σύνολο, ως ανθρωπότητα. Πέρα όμως από αυτά, σε πρακτικό επίπεδο η φωτογραφία άνοιξε τον δρόμο για τη δημιουργία του περιβαλλοντικού κινήματος. 

Περίπου τρία χρόνια μετά, ιδρύθηκε η Greenpeace. Θεσπίστηκε η «Μέρα της Γης» στην οποία συμμετέχουν ετησίως εκατομμύρια άνθρωποι μέχρι και σήμερα. Η αμερικανική κυβέρνηση δημιούργησε μια υπηρεσία για την προστασία του περιβάλλοντος. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η φωτογραφία πέτυχε κάτι το μοναδικό αλλάζοντας την αντίληψή μας για τον πλανήτη μας. Έδειξε ότι η Γη είναι μια σφαίρα μπροστά σε ένα αχανές και ορισμένες φορές αφιλόξενο σύμπαν. Ευάλωτη μπροστά σε κινδύνους, ευαίσθητη μπροστά στις καταστροφικές ενέργειες του ανθρώπινου παράγοντα.

Είναι ευάλωτη και ταυτόχρονα μοναδική, και η φωτογραφία που τράβηξαν οι αστροναύτες του «Απόλλων 8» έδειξε στην ανθρωπότητα αυτό ακριβώς. Παρουσίασε τη Γη ως αυτό που συχνά ξεχνάμε ότι είναι: η δική μας κιβωτός, συνδεδεμένη με την ύπαρξή μας και στο τέλος της μέρας, με την ίδια μας τη ζωή. Ένας μικρός και απέραντος κόσμος μέσα σε μια φωτογραφία.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.