To videogame που χρησιμοποιήθηκε σαν εργαλείο στρατολόγησης

Σε μια εποχή που ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιεί τον αμερικανικό στρατό σαν το προσωπικό του παιχνίδι, ως ένας μεταμοντέρνος Τζον Ράμπο με ματαιοδοξία Μεγαλέξανδρο, επιστρέφουμε μερικά χρόνια πριν, όταν η αμερικανική προεδρία έπαιζε με πιο «πονηρά» εργαλεία, για να εντοπίσει τα επόμενα «αστέρια» στο χακί. Μιλάμε φυσικά για την εποχή του "America's Army", του videogame που αγάπησαν πολεμοχαρή παιδιά ή και gamers με περιέργεια για κάτι που είχε μέσα ψηφιακές καραμπίνες και αγωνία επιβίωσης.

Το "America’s Army" εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2002 και, όπως δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας ο τίτλος του, σχεδιάστηκε ως εργαλείο προώθησης του Αμερικανικού Στρατού. Ήταν ένα free-to-play tactical shooter στον πυρήνα του (με εντυπωσιακό σχεδιασμό) οπυ περιλάμβανε και πιο «πεζές» πτυχές της στρατιωτικής ζωής, όπως ιατρική εκπαίδευση, οδήγηση Humvee και χειρισμό οπλικών συστημάτων. Πληροφορίες πώς οι παίκτες έκαναν εκπαίδευση και στο μάζεμα φύλλων των δέντρων ή στην παραλαβή παραγγελίας πρωινού από την πύλη στα κλεφτά από τον ΑΥΔΜ, ελέγχονται ως ανακριβείς. 

Ένα ιδιαίτερο σχεδιαστικό χαρακτηριστικό αυτού του FPS- εργαλείου προπαγάνδας ήταν ο τρόπος που δομούνταν η λειτουργία multiplayer. Όλοι οι παίκτες βρίσκονταν πάντα στην πλευρά του Αμερικανικού Στρατού, αλλά έβλεπαν τους αντιπάλους τους ως μια γενική, απρόσωπη εχθρική παράταξη. Θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτό αποτελούσε και μια «σατανική» αλληγορία για την φύση του πολέμου. 

Ακολούθησαν και συνέχειες του παιχνιδιού, τις καταγράφουμε όλες παρακάτω (μοιάζουν υπερβολικά με τίτλους κάποιας ταινίας στην οποία ο Στίβεν Σιγκάλ θα «γάζωνε» κόσμο, κατά κύριο λόγο μή-λευκούς).

• America's Army
• America's Army 2
• America's Army 3
• America's Army: Proving Grounds
• America's Army: Rise of a Soldier
• America's Army: Special Operations

Δηλαδή πήγε καλά όλο αυτό;

Το game λειτούργησε καταρχήν ως ένα εξαιρετικό εργαλείο για την επικοινωνιακή αναβάθμιση του αμερικάνικου στρατού, για την εξοικείωση των άμεσα ενδιαφερόμενων με την καθημερινότητα του μέσου στρατιώτη και φυσικά, για την στρατολόγηση νεοσύλλεκτων. 

Μελέτη του MIT το 2008 (μέσω του Game Developer) διαπίστωσε ότι «το 30% όλων των Αμερικανών ηλικίας 16 έως 24 ετών είχε πιο θετική εικόνα για τον Στρατό εξαιτίας του παιχνιδιού και, ακόμη πιο εντυπωσιακά, το παιχνίδι είχε μεγαλύτερη επιρροή στους νεοσύλλεκτους από όλες τις υπόλοιπες μορφές στρατιωτικής διαφήμισης μαζί».

Το καναδικό punk συγκρότημα Propagandhi έγραψε μάλιστα το 2005 ένα τραγούδι διαμαρτυρίας για το παιχνίδι, με τίτλο "Die Jugend Marschiert", το οποίο φιλοξένησε σε μια ψεύτικη ιστοσελίδα America’s Army, που παραμένει online μέχρι και σήμερα. Το κομμάτι μοιάζει με ψεύτικο σποτ στρατολόγησης και στη σελίδα του φαίνονται μερικοί από τους στίχους. Τους μεταφράζουμε.

Ωχ, το είπα αυτό δυνατά; Ε, και; Δεν είναι δα κάτι καινούργιο. Είναι απλώς η λογική κατάληξη δεκαετιών από απόνερα σκουπιδιών που σας αφήσατε να διοχετεύουμε μέσα στα σπίτια σας. Ο ροζ θόρυβος που βουίζει στο βάθος όσο εσείς περνάτε το καψόνι που σας επιβάλλουμε κάθε μέρα. Το φουσκωμένο μαλλί της γριάς που βοηθά να μαλακώσει το χτύπημα. Κατά βάθος το ξέρατε πάντα ότι τα παιδιά σας ήδη μας ανήκουν, οπότε κόψτε το νούμερο του εξαγριωμένου γονέα, βουλώστε το στόμα σας και καθίστε ξανά στη θέση σας. Τα παιδιά σας ήδη μας ανήκουν. Τι είστε; Θα περάσετε. Κι εκείνα δεν θα ξέρουν απολύτως τίποτα πέρα από αυτή την «κοινότητα», αυτό το Ender’s Game της πραγματικής ζωής. Ξεχάστε ό,τι νομίζετε ότι ξέρετε.

Μετά και την κυκλοφορία του "Proving Grounds", ο αμερικανικός στρατός προσανατολίστηκε σε νέα κανάλια στρατολόγισης εφέδρων, όπως η πλατφόρμα streaming Twich. Το "America's Army" σταμάτησε οριστικά να κυκλοφορεί στο εμπόριο το 2021, αν και οι servers για όσους φανατικούς παίζουν ακόμα online, παραμένουν ανοικτοί.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.