Είναι το να έχεις γκόμενο ντροπιαστικό πλέον; 

Η Chanté Joseph έγραψε ένα κομμάτι στη Βρετανική Vogue και έγινε viral. Και δεν είναι συχνό το virality της βρετανικής Vogue. Με τίτλο «Είναι το να έχεις αγόρι ντροπιαστικό πια;» έκανε έξαλλους cis straight άντρες και cis straight γυναίκες που είτε έχουν τη μύγα και ένα σοσιαλικό προφίλ περήφανα ετεροκανονικό, είτε δεν είναι αρκούντως online ώστε να έχουν μια καθαρή εικόνα για το αν ο τίτλος ήταν rage bait ή όχι, είτε είναι 40 plus με σταθερό σύντροφο εδώ και αρκετά χρόνια, που έχουν χάσει την εικόνα του dating σήμερα. Είτε τον λες γκόμενο είτε σύντροφο είτε αγόρι, το αν τον ποστάρεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνει να είναι το θέμα. 

«Αν κάποια πει “το αγόρι μου” στα social media, τρώει mute» είναι οι πρώτες δέκα λέξεις του κειμένου της Joseph (Πολιτιστική Συντάκτρια και Content Strategist). Γράφει πως δεν έχει χειρότερο από το να βλέπει κάποια την οποία ακολουθεί για το περιεχόμενό της να μετατρέπεται σε κάτι σαν wifey, με τις αναρτήσεις να είναι γκομενοκεντρικές.

Ωστόσο, παρατηρεί μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι στρέιτ γυναίκες σήμερα παρουσιάζουν τις σχέσεις τους στο διαδίκτυο: αντί να παρουσιάζουν ανοιχτά τους συντρόφους τους επιλέγουν πιο διακριτικά κλικ - ένα χέρι στο τιμόνι, το τσούγκρισμα ποτηριών στο δείπνο ή το πίσω μέρος του κεφαλιού. Παρατηρεί, με λίγα λόγια, πως οι γυναίκες δεν έχουν καμία όρεξη να μοιραστούν το πρόσωπο του συντρόφου τους, σαν να μη θέλουν να υπάρχει κανένα στίγμα της ύπαρξής του online. Δηλαδή δεν είμαστε απλώς ιντερνετικά μίλια μακριά από τα κοινά προφίλ ερωτευμένων στο Facebook, μα έχουν οριστικά πεθάνει, μαζί με το ίδιο το Facebook. 

Στο κείμενό της δίνονται αρκετές εξηγήσεις για το «φαινόμενο». Το «κακό μάτι» είναι μια από αυτές. Ναι, φαίνεται πως αρκετές γυναίκες πιστεύουν στην πιθανότητα να εγείρουν τόσο φθόνο στους followers τους και σε άτομα που τις ζηλεύουν που μπορεί να καταλήξει να διαλύεται η ίδια η σχέση τους από τα bad vibes. Η χρόνια απογοήτευση από το ανδρικό φύλο φαίνεται να είναι μια ακόμα εξήγηση:

«Ήμουν σε σχέση για 12 χρόνια και ποτέ ούτε μια φορά δεν τον πόσταρα ή δεν μίλησα για εκείνον online. Χωρίσαμε πρόσφατα και δεν νομίζω ότι θα ποστάρω ποτέ άντρα», της περιγράφει μια 38χρονη, συνεχίζοντας: «παρόλο που είμαι ρομαντική, ακόμα νιώθω πως οι άντρες θα ντροπιάσουν ακόμα και στα 12 χρόνια, οπότε το να τους διεκδικείς είναι τόσο άθλιο».

Για όσους και όσες δεν είναι στην αρένα, μάλλον το dating είναι θολό τοπίο. Μπορεί να θυμούνται τα «δικά τους χρόνια». Μόνο που στην πραγματικότητα, αν συνηθίσεις λίγο τη θολούρα αυτό που βλέπεις είναι ψιλοσυνηθισμένα πράγματα: φόβο δέσμευσης, ανάγκη για επιβεβαίωση χωρίς ηθικούς φραγμούς -κάποιοι είναι ικανοί να σου κάνουν πρόταση γάμου για να συνεχίσεις να τονώνεις το ego τους και λίγη έξτρα δόση παράνοιας λόγω των νέων τρόπων με τους οποίους φλερτάρει ο κόσμος.

To ghosting έχει γίνει τόσο δεδομένη κατάληξη που πυροδοτεί άγχος αποχωρισμού ακόμα και σε άτομα που δεν είναι καν τόσο προσκολλημένα στον παρτενέρ τους. Όλα αυτά μέσα στον ιστό ντοπαμίνης και ματαιότητας στον οποίο ωριμάζουν και εξελίσσονται τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (δηλαδή οι χρήστες τους) για όποιον δεν κάνει καριέρα και δεν πληρώνει το νοίκι του χάρη σε αυτά. Ναι, δεν έχει πλάκα. 

Το heterofatalism δηλαδή η πλήρης απαισιοδοξία σε ό,τι αφορά τις ετεροφυλόφιλες σχέσεις, είναι πιο έντονο από ποτέ. Το «κενό επικοινωνίας» ανάμεσα στα δυο φύλα δείχνει να μεγαλώνει, ιδίως όταν η κακοποίηση, η βία και το βάρος που διαχρονικά πέφτει στους ώμους των γυναικών δεν μπορεί να μπει κάτω από το χαλάκι. Αυτό είναι το πρόβλημα με τη γνώση: δεν σου επιτρέπει να αγνοείς σαν κανονικός άνθρωπος. 

Δεν είναι πάντα κάποια μεγάλη θαρραλέα κίνηση χειραφέτησης το να μην ποστάρεις τον γκόμενό σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάποιες φορές είναι απόρροια της φοβικότητας που έχουν γεννήσει οι ερωτικές σχέσεις σήμερα: τα social media είναι ένας νέος πολύ πιο δεσμευτικός τρόπος να λογοδοτούμε κοινωνικά και κανείς δεν έχει διάθεση να εξηγεί πού εξαφανίστηκε εκείνο το όμορφο αγόρι που πόσταρε εδώ και τρεις μήνες. Τι εννοείς που εξαφανίστηκε; Στην πιο light περίπτωση δεν είχε καταλάβει ότι έχει σχέση και προτιμούσε να λέει πως δοκίμαζε ένα «situationship με αποκλειστικότητα». 

Σαφώς υπάρχουν και οι περιπτώσεις μια άτυπης εκδίκησης. Η μιας προσπάθειας να μοιάσουμε σε αυτό που μας φοβίζει και εκνευρίζει: οι γυναίκες που δεν ποστάρουν τους συντρόφους τους, γιατί ούτε εκείνος τις ποστάρει. Σαφώς συμβαίνουν και αυτά. Λύνονται με σκληρές αποφάσεις. 

Και μετά υπάρχει και η άλλη πλευρά. Εκείνη που θέλει τα μέσα αυτά να είναι ο απόλυτος χώρος αυτοαποθέωσης και κενής επιβεβαίωσης. Σε αυτό το σύμπαν, μια γυναίκα που είναι εμφανώς σε σχέση, ινσταγκραμικά και επισήμως, δεν έχει καμία ελπίδα αποθέωσης. ούτε likes ούτε DMs. Το να κρύβεις τον σύντροφό σου είναι ο πιο ασφαλής τρόπος να παραμείνεις ένα «μωρέ λες;» για τον άνδρα χρήστη του Instagram που σε βρίσκει «cute on screen». Αυτό λύνεται με ψυχοθεραπεία, θέλω να πιστεύω. 

Έχει πάντα ενδιαφέρον να παρατηρείς την τάση των digital προσωπικοτήτων μας, τι κάνουν, γιατί το κάνουν και με τι σκοπό. Μόνο που δεν είναι πάντα αισιόδοξη ή απόδειξης κάποιας άτυπης φεμινιστικής επανάστασης. Περισσότερο χρόνια απογοήτευση και ματαιοδοξία βρίσκονται στον πυρήνα και μετά στολίζονται, φιλτράρονται και βγαίνουν εκεί έξω για το μεροκάματο: να μαζέψουν likes και φωτίτσες στα σχόλια, μέχρι το επόμενο ποστ. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.