Γιατί οι μπάλες του τένις έχουν σήμερα αυτό το φλούο κίτρινο χρώμα

«Τα τουρνουά επαγγελματικού τένις, όπως και οι επαγγελματικές αθλητικές ομάδες, έχουν ξεχωριστά χρώματα. Το Γουίμπλεντον είναι πράσινο, το Volvo International είναι ανοιχτό μπλε.

Το Όπεν του Καναδά είναι έντονα κόκκινο, καθώς ο «σπόνσορας τίτλου» του, τα τσιγάρα du Maurier, έχουν διαφημίσεις και ετικέτες παντού τοποθετημένες, σε κόκκινο και μαύρο χρώμα. Το γήπεδο περιβάλλεται από κόκκινες πινακίδες με ονόματα εταιρειών σε μαύρα, κεφαλαία γράμματa, και από απόσταση το γήπεδο μοιάζει είτε με μια κηδεία στο Κρεμλίνο, είτε με έναn πάρα πολυ ακριβό οίκο ανοχής.

Ο επόπτης του ματς και οι παρατηρητές, όλοι τους φοράνε μαύρα σορτς και κόκκινες εμφανίσεις, με σπόνσορα μια εταιρεία ρουχισμού από το Κεμπέκ».

(Απόσπασμα από το δοκίμιο "The String Theory" του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, ένα από τα καλύτερα κείμενα που έχουν γραφτεί για το τένις).

Από το ασπρόμαυρο στο κίτρινο

Κι όμως, στο τένις υπάρχουν έντονα χρώματα, ακόμα και στο μπαλάκι του τένις, αυτό που «εκτοξεύεται» με αστρονομικές ταχύτητες σε κάθε ματς.

Η συσκευή που συνετέλεσε τα μέγιστα ώστε κάθε θεατής να ανακαλύψει τα χρώματα του τένις, δεν ήταν άλλη από την τηλεόραση. Όμως, υπήρχε ένα πρόβλημα. Στο ξεκίνημα των έγχρωμων τηλεοπτικών μεταδόσεων των αγώνων, το (λευκό) μπαλάκι δεν ήταν εύκολα αντιληπτό στον μέσο θεατή.

Τότε, το 1972, ο σερ Ρίτσαρντ Ατένμπορο πρότεινε μια «μεταρρύθμιση» στο άθλημα, ώστε να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα: πρότεινε στη βρετανική ακαδημία τένις αρχικά να αντικατασταθεί το λευκό μπαλάκι, με μπάλα κίτρινου χρώματος, ώστε να είναι αντιληπτό από τον μέσο θεατή.

Η πρωτοβουλία αυτή είχε θετικό αντίκτυπο από το βρετανικό κοινό και υιοθετήθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο.

Και τότε επίσημα, το τένις μπήκε στην έγχρωμη εποχή του.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.