Ο στίχος «έχε το νου σου στο παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα» από το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου, κλείνει μέσα του όλη την έννοια της φροντίδας, που βίωσαν τα 1123 παιδιά, τα οποία έως και σήμερα έχουν μεγαλώσει στα Παιδικά Χωριά SOS της Ελλάδας. Την ίδια φροντίδα και αίσθηση οικογένειας βίωσε πριν από μερικές δεκαετίες, ο Κυριάκος Μίχος, που μεγάλωσε από την τρυφερή ηλικία των 2,5 ετών στα Παιδικά Χωριά SOS και σήμερα, ολόκληρος άνδρας, που μόλις μάλιστα απέκτησε δικό μωρό, αναπολεί με συγκίνηση και βουρκωμένα μάτια τα παιδικά του χρόνια.
1123 λιλιπούτειοι μεγάλωσαν στα Παιδικά χωριά SOS
Ο θεσμός των Παιδικών Χωριών SOS προσφέρει μια οικογένεια «δεύτερης ευκαιρίας» σε παιδιά που δεν έχουν οικογένεια ή που πρέπει να απομακρυνθούν από την οικογένεια τους, χωρίς όμως να χρειαστεί να χωρίσουν τα αδέρφια μεταξύ τους και να βρεθούν το καθένα σε ένα διαφορετικό ίδρυμα, μακριά από την κοινή τους «ρίζα».
Έτσι μεγάλωσαν 1123 παιδιά και 454 παιδιά αποκαταστάθηκαν μέσα από τον θεσμό της αναδοχής. Τα παιδιά αυτά μεγάλωσαν στα 4 χωριά SOS που υπάρχουν στην επικράτεια και στα 7 διαμερίσματα. Συνολικά, όπως αναφέρει ο Γιώργος Πρωτόπαπας, Γενικός Διευθυντής των Παιδικών Χωριών SOS, 90.000 παιδιά και οικογένειες έχουν βρει στήριξη στην πατρίδα μας στα Παιδικά Χωριά SOS, ενώ 320.000 άνθρωποι έχουν λάβει βοήθεια σε έκτακτη ανάγκη.

Μέσα από την έλλειψη στήριξης, το κράτος φορολογεί τα παιδιά
Σήμερα, τα Παιδικά Χωριά SOS μέσω και των προγραμμάτων που υλοποιούν στηρίζουν 5.000 ανθρώπους στην Ελλάδα. Η διαδρομή από το πρώτο Παιδικό Χωριό SOS που άνοιξε τον κόσμο στο Τιρόλο μέχρι το πρώτο Παιδικό Χωριό SOS το οποίο άνοιξε στην πατρίδα μας στη Βάρη και δέχτηκε παιδιά από ένα ορεινό χωριό της Αρκαδίας, είναι στρωμένη με ανθρώπινες ιστορίες αγάπης, φροντίδας και αίσθησης οικογένειας, όπως εξηγεί η Ρενάτα Βαλμά, Πρόεδρος των Παιδικών Χωριών SOS.
Από την δική της μεριά, η Άννυ Κατσούλη πρώτη εργαζόμενη του Οργανισμού, Κοινωνική Λειτουργός, Υπεύθυνη για τις Μητέρες SOS στο Παιδικό Χωριό SOS Βάρης έχει να διηγηθεί πολλές τέτοιες ιστορίες αλλά οι άνθρωποι που αποτελούν «ψυχή» των Παιδικών Χωριών SOS έχουν κι ένα μεγάλο παράπονο από το κράτος.
Συγκρίνοντας τη χώρα μας με μία άλλη χώρα με την οποία μοιάζουμε, την Πορτογαλία -είμαστε και οι δύο χώρες με παρόμοιο πληθυσμό, χώρες του ευρωπαϊκού νότου που πέρασε πολλά δεινά και μέσα από τα μνημόνια-ο Γενικός Διευθυντής των Παιδικών Χωριών SOS Γιώργος Πρωτόπαπας καταγράφει τη διαφορά ανάμεσα μας: Στην Πορτογαλία, το κράτος ενισχύει κάθε παιδί που μεγαλώνει σε Παιδικό Χωριό SOS με οικονομική υποστήριξη περίπου 800 ευρώ, ενώ εδώ το κράτος μας κάνει το αντίθετο.
Μέσω μίας πρόσφατης νομοθεσίας που θα επικυρωθεί από το υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη, οι φοροελαφρύνσεις και οι απαλλαγές από την καταβολή ΕΝΦΙΑ θα αφορούν κοινωφελή ιδρύματα όχι όμως τα Παιδικά Χωριά SOS, τα οποία μένουν εκτός αυτής της προνομιακής μεταχείρισης.
Συνεπώς, ενώ στην Πορτογαλία κάθε παιδί που μεγαλώνει μέσα σε παιδικό χωριό SOS επιδοτείται, στην Ελλάδα φορολογείται!

Οι μεγάλες καθυστερήσεις «μπλοκάρουν» την αναδοχή
Ένα δεύτερο μεγάλο παράπονο των πρωτεργατών των Παιδικών Χωριών SOS αφορά τις απαράδεκτες καθυστερήσεις στον θεσμό της αναδοχής και στις υιοθεσίες. Όπως λέει ο Γιώργος Παπακώστας, δεν είναι δυνατόν η Αττική στην οποία ζει ο μισός πληθυσμός της χώρας μας να έχει μόνο τρεις Εισαγγελείς Ανηλίκων.
Θα έπρεπε τουλάχιστον να τους έχει διπλασιάσει και να διαθέτει 6 Εισαγγελείς Ανηλίκων ώστε να μπορέσουν να «τρέξουν» πιο γρήγορα οι διαδικασίες για την αναδοχή των παιδιών. Οι καθυστερήσεις λίγων ετών έχουν τεράστιο αντίκτυπο στην πιθανότητα να υιοθετηθεί ένα παιδί και όταν ένα παιδί για παράδειγμα δύο ή τριών ετών-λόγω αυτών των καθυστερήσεων- χάνει χρόνια και φτάνει στην αναδοχή στην ηλικία των έξι ετών, η απώλεια, που υφίσταται είναι τεράστια.
Τα χρόνια για τα παιδιά δεν μετρούν όπως για τους ενήλικες και ένα παιδί δύο ετών έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες για αναδοχή σε σύγκριση με ένα μεγαλύτερο παιδί με 2πλάσια ή 3πλάσια ηλικία. Θα έπρεπε το κράτος να διευκολύνει τις διαδικασίες ώστε να μη χάνεται αυτός ο πολύτιμος χρόνος, με κάθε ημέρα να έχει διαφορετικό ειδικό βάρος στην ζωή των λιλιπούτειων που μεγαλώνουν στα Παιδικά Χωριά SOS.
- «Η χειρότερη μέρα της ζωής μου»: Εννέα χρόνια από το δυστύχημα στην Αθηνών–Λαμίας με την Porsche
- Κυρανάκης: «Έκοψαν καλώδια της τηλεδιοίκησης, κάποιος ήθελε νέα Τέμπη»
- H ιστορία της πιο πορωτικής εισαγωγής αθλητικού videogame
- Το θρίλερ με την ταινία «Ζ» του Γαβρά – Ο Θεοδωράκης, η δολοφονία Λαμπράκη και η χούντα
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.