Τραυματισμός κατοικίδιου σε μικρό νησί δίχως κτηνίατρο - και τώρα τι κάνουμε;

Τα ελληνικά νησιά όπως και τα ορεινά ηπειρωτικά χωριά έχουν πολλά αδέσποτα ζώα και είναι πιθανό  όταν κάνουμε διακοπές με το κατοικίδιό μας, αυτό να εμπλακεί σε κάποιον σκυλοκαβγά ή γατοκαβγά.

Το βασικό πρόβλημα με τους μικρούς, απομακρυσμένους και ακριτικούς τόπους είναι ότι δεν υπάρχει εκεί κτηνίατρος - αν προκύψει τραυματισμός - να μας δώσει οδηγίες.

Τι γίνεται λοιπόν στην περίπτωση που ο σκύλος μας δεχτεί επίθεση από ένα άλλο ζώο με ή χωρίς αφεντικό την ώρα που τον βγάζουμε βόλτα;

Καταρχάς για να μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο του ζώου ανά πάσα στιγμή, να μπορέσουμε να το τραβήξουμε και να το απομακρύνουμε από μία επικίνδυνη συνάντηση πρέπει πάντα να το βγάζουμε βόλτα με λουρί.

Μπορεί η ιδέα του να έχουμε το σκύλο μας ελεύθερο να φαντάζει πολύ ελκυστική, αλλά το λουρί είναι απαραίτητο πρώτα από όλα για την προστασία του ίδιου του ζώου - ειδικά σε άγνωστο περιβάλλον.

Εάν είμαστε σε έναν μικρό τόπο όπου δεν υπάρχει κτηνίατρος, όπως είναι πολλά μικρά νησιά του Αιγαίου, τα οποία δέχονται κάποιες φορές τον μήνα επισκέψεις από περιοδεύοντα κτηνίατρο - επισκέπτη από μεγαλύτερο νησί, αφού χωρίσουμε τα ζώα που καβγαδίζουν, ελέγχουμε τι ζημιά έχει γίνει.

Πρώτα διασφαλίζουμε ότι τα ζώα που έχουν τσακωθεί είναι σε απόσταση ασφαλείας μεταξύ τους και δεν κινδυνεύουν να εμπλακούν ξανά σε καυγά και μετά ελέγχουμε τα τραύματα, τα οποία μπορεί να είναι βαθιά, ειδικά όταν πρόκειται για σκυλιά που τσακώνονται, καθώς έχουν μυτερά δόντια και το τραύμα μπορεί να είναι ένα βαθύ κόψιμο.

Απολύμανση του τραύματος και αποστολή φωτογραφίας στον κτηνίατρο

Η επόμενη κίνηση σε αυτή την περίπτωση -εάν δεν υπάρχει  κτηνίατρος για να απευθυνθούμε- είναι να βγάλουμε μία φωτογραφία το τραύμα και να το στείλουμε αμέσως στον δικό μας κτηνίατρο.

Φροντίζουμε στο μεταξύ να σταματήσουμε την αιμορραγία, πιέζοντας μια γάζα στο τραύμα και να κάνουμε απολύμανση. 

Προσοχή,  το οινόπνευμα και το ιώδιο τσούζουν το ίδιο και στα σκυλιά, είναι λοιπόν αναμενόμενο ότι όταν κάνουμε απολύμανση της πληγής, ο σκύλος να πονέσει και ενδέχεται να προσπαθήσει να μας δαγκώσει.

Αν έχουμε μαζί μας φίμωτρο μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε πριν κάνουμε την απολύμανση, ώστε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα έχουμε κι εμείς τραύματα στα χέρια μας από τις δαγκωματιές του πληγωμένου ζώου που θα αντιδράσει απότομα επειδή πονάει.

Είναι ευνόητο βέβαια ότι τις πρώτες βοήθειες θα τις παράσχουμε όχι μόνο στο δικό μας ζώο, αλλά και στο άλλο ζώο εάν δεν υπάρχει ιδιοκτήτης για να ασχοληθεί μαζί του.

Αν το τραύμα είναι μία γρατζουνιά από νύχια ή δόντια, θα χρειαστεί απολύμανση όπως ακριβώς γίνεται και με τα ανθρώπινα τραύματα.

Βάζουμε δηλαδή σε ένα βαμβάκι ή γάζα οινόπνευμα και μετά ιώδιο και καθαρίζουμε  την πληγή, φροντίζοντας να μη μας δαγκώσει το πονεμένο ζώο και ελέγχουμε εάν χρειάζεται από το φαρμακείο της περιοχής επιπλέον να απλώσουμε μία αντιβακτηριακή τοπική αλοιφή.

Πότε απαιτείται αντιβίωση

Όταν ένας σκύλος έχει δαγκώσει τον άλλον δυνατά, το πιθανότερο είναι ότι έχει προκληθεί βαθύ τραύμα από τα δόντια του. Στην περίπτωση αυτή ισχύει ακριβώς ότι ισχύει και όταν ένας σκύλος δαγκώνει έναν άνθρωπο, δηλαδή χρειάζεται αντιβίωση.

Το βαθύ τραύμα πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπιστεί και με αντιβίωση για να μην μολυνθεί.

Το πιο γνωστό αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ο γνωστός συνδυασμός αμοξικιλλίνη / κλαβουλανικό οξύ. Πρόκειται για το αντιβιοτικό που όλοι έχουμε πάρει και έχουνε δώσει στα παιδιά μας σε αναπνευστική λοίμωξη.

Τη σύσταση για το αντιβιοτικό θα μας τη δώσει ο κτηνίατρός μας, μόλις επικοινωνήσουμε μαζί του και θα μας πει και την διάρκεια χορήγησης, καθώς γνωρίζει το βάρος του ζώου.

Σημαντική η συμβολή του ειδικευόμενου ιατρού στο αγροτικό ιατρείο

Εάν δεν μπορεί να σταλθεί συνταγή στο ΑΜΚΑ μας, θα πρέπει να επικοινωνήσουμε αμέσως με το τοπικό αγροτικό ιατρείο, να ενημερώσουμε τι μας είπε ο κτηνίατρος και να ζητήσουμε από τον τοπικό γιατρό, ειδικευόμενο, παθολόγο, γενικό γιατρό που υπηρετεί στο κέντρο υγείας ή στο αγροτικό ιατρείο να στείλει τη συνταγή.

Το αντιβιοτικό μπορούμε εύκολα να το δώσουμε στο κατοικίδιό μας εάν πρόκειται για παράδειγμα για μισό χάπι το πρωί και μισό χάπι το βράδυ, κρύβοντάς το μέσα σε ένα κομματάκι τυρί ή σε λίγο κρέας που ο σκύλος λαίμαργα θα καταναλώσει.

Για ένα τραύμα βαθύ από δυνατή δαγκωματιά σε έναν σκύλο ημίαιμο μεσαίου προς μεγάλου μεγέθους, ο κτηνίατρος θα συστήσει να δοθεί όλη η συσκευασία του αντιβιοτικού.

Εάν το κατοικίδιό μας μας έχει όρεξη να πιει νερό και να φάει προφανώς το τραύμα δεν έχει επηρεάσει ζωτικές λειτουργίες.

Σε αντίθετη περίπτωση αν το ζώο δε συμπεριφέρεται όπως πάντα, θα πρέπει να ενημερώσουμε τον κτηνίατρό μας και να απευθυνθούμε στον τοπικό γιατρό για βοήθεια.

Όχι μπάνιο στη θάλασσα για να επουλωθεί η πληγή

Τώρα ως άνθρωποι έχουμε μάθει -και καλώς έχουμε μάθει- ότι αν έχουμε κάποια πληγή, ενδείκνυται να κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα γιατί το ιώδιο και το αλάτι της θάλασσας έχουν στυτική και απολυμαντική δράση.

Στην περίπτωση τραυμάτων σε ζώα από δαγκωματιές, το τραυματισμένο τετράποδο  δεν πρέπει να μπει στη θάλασσα μέχρι να επουλωθεί η πληγή γιατί το αλμυρό νερό θα μαλακώσει το δέρμα και θα εμποδίσει την επούλωση.

Συνεπώς, θα χρειαστεί ίσως να αλλάξουμε τη ρουτίνα των διακοπών μας. Αν ο σκύλος μας έρχεται μαζί μας στην παραλία, πρέπει να επιλέγουμε παραλίες όπου υπάρχουν δέντρα για να διασφαλίζουν σκιά ή ψηλά βράχια πίσω από τα οποία κρύβεται ο ήλιος.

Το λουρί είναι για την ασφάλεια του κατοικίδιου

Αλλιώς θα πρέπει να τον αφήνουμε στο χώρο διαμονής μας και να τον βγάζουμε μετά τη θάλασσα βόλτα.

Επίσης όταν βρισκόμαστε σε ένα μέρος δεν έχουμε επισκεφτεί ξανά, καλό είναι να κάνουμε πρώτα μία αναγνωριστική βόλτα μόνοι μας να δούμε ποια άλλα ενοικιαζόμενα δωμάτια ή ξενοδοχεία της περιοχής φιλοξενούν ενοίκους με σκυλιά, να ρωτήσουμε τους ντόπιους αν υπήρχε ή όχι πρόβλημα με αδέσποτα σκυλιά η φόλες και γενικά να είμαστε ενημερωμένοι. 

Η ενημέρωση είναι δύναμη και μας βοηθάει να προβλέψουμε δύσκολες καταστάσεις πριν αυτές συμβούν. Πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις βοηθάει ο σκύλος να μην είναι ελεύθερος, ειδικά σε ένα μέρος που δεν το γνωρίζει και να είναι πάντα με λουρί. 

(Όλες οι προαναφερθείσες συμβουλές ισχύουν και για τις γάτες, σε περίπτωση τραυματισμού).

Ακατάλληλα τα πανηγύρια για τα κατοικίδια

Για το τέλος, κρατήσαμε  μία συμβουλή αναφορικά με τα νησιωτικά και ορεινά πανηγύρια.

Ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος είναι μήνες γεμάτοι με τοπικές γιορτές, πανηγύρια, χορούς και γλέντια σε κεντρικές πλατείες χωριών. 

Στη διάρκεια των πανηγυριών έχει πολύ δυνατή μουσική και είναι πιθανό να έχει και πυροτεχνήματα.

Είναι λοιπόν προτιμότερο για την ασφάλεια του ζώου να μην το παίρνουμε μαζί μας το βράδυ στα πανηγύρια, γιατί μπορεί να τρομάξει, να πάθει καρδιακή ανακοπή από τον φόβο του ή να το σκάσει και να το χτυπήσει κάποιο διερχόμενο  όχημα.

Πριν λοιπόν αναχωρήσουμε από το εξοχικό, το ξενοδοχείο, το ενοικιαζόμενο δωμάτιο ή σπίτι για ένα παραδοσιακό νησιωτικό πανηγύρι, αφήνουμε το κατοικίδιό μας μέσα στο σπίτι με κλειστά παντζούρια, ανοιχτή την τηλεόραση σε ένα κανάλι μουσικής να παίζει με χαμηλωμένο ήχο και ένα μικρό φως αναμμένο.

Ποτέ δεν αφήνουμε ανοιχτά παράθυρα ή ανοιχτές μπαλκονόπορτες γιατί μπορεί να πηδήξουν από το μπαλκόνι, να τραυματιστούν, να σκοτωθούν, να το σκάσουν και να χαθούν.

Και αν ο τόπος διαμονής μας είναι πολύ κοντά στο σημείο που πρόκειται να γίνει το πανηγύρι, οπότε μοιραία θόρυβος θα φτάσει εκεί που μένουμε, τότε κλείνουμε και τα τζάμια και αφήνουμε ανοιχτό τον κλιματισμό.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.