Αλήθεια, για ποιον πανηγυρίζει ο Θάνος Πλεύρης;

H κόρνα της λήξης έχει σημάνει το τέλος μίας άνομβρης περιόδου που κράτησε 16 χρόνια. Η Εθνική Ομάδα της Ελλάδας, η φερόμενη και ως επίσημη αγαπημένη του ελληνικού κοινού, κατάφερνε να βρεθεί στο βάθρο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος πετυχαίνοντας κάτι που φαινόταν πολύ δύσκολο στα τέλη Αυγούστου, όταν και έμπαινε στη μάχη.

Τη στιγμή εκείνη η κάμερα δείχνει τρεις παίκτες οι οποίοι βοήθησαν, ο καθένας με τον τρόπο του, στην επίτευξη του μεγάλου στόχου. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, ένας από τους 2-3 κορυφαίους μπασκετμπολίστες του πλανήτη, πήρε από το χέρι την Εθνική σε μία σειρά από ματς. Βοηθητικοί ήταν και ο Κώστας αλλά και ο Θανάσης, ο μικρός και ο μεγάλος του αδερφός.

Προφανώς, όπου γάμος και χαρά, οι πολιτικοί πρώτοι. Ως εκ τούτου, ο Υπουργός Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης ανήρτησε στην προσωπική του σελίδα στο Twitter ένα εγκωμιαστικό άρθρο που ξεκινούσε με τη φράση «με οδηγό τον Γιάννη». Δίκιο είχε. Ας είμαστε ειλικρινείς, χωρίς τον Γιάννη, η Εθνική μας δεν θα έφτανε ούτε κοντά στο να πάρει ένα μετάλιο.

Βλέποντας την ανάρτηση αυτή βέβαια μπορεί κάποιος να απορούσε. Ο ίδιος Υπουργός δεν είναι αυτός που έχει πάρει σβάρνα τα κανάλια διαφημίζοντας τις πολύ αυστηρές νέες πολιτικές που προωθεί ως προς το ζήτημα του μεταναστευτικού; Η απάντηση είναι ναι. Απλά, καμία φορά ο αγαπητός εθνικός λόγος που φέρνει εύκολα ψηφαλάκια γίνεται αντιφατικός. Φοβάμαστε τους μετανάστες, αγαπάμε τους Αντετοκούνμπο.

Σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε σε όσους μιλούν για διγλωσσία. Τόνισε ότι απαγόρευση της νομιμοποίησης των παράτυπων μεταναστών μετά τα 7 χρόνια διαμονής δεν πρόκειται, λέει, να αποσυρθεί. Υποστήριξε μάλιστα ότι η περίπτωση του Αντετοκούνμπο είναι τελείως διαφορετική. «Δεν μπορεί να βάζουμε στο ζύγι δυο διαφορετικά ζητήματα. Είναι διαφορετικές περιπτώσεις».

Οι Εσκιμώοι, λέει ένας γλωσσικός μύθος, έχουν εκατοντάδες λέξεις για το να περιγράψουν το χιόνι. Δεν ξέρω αν στην Ελλάδα έχουμε εκατοντάδες λέξεις για να περιγράψουμε τους μετανάστες. Ξέρω όμως ότι με το παρόν πλαίσιο ο πατέρας του Γιάννη Αντετοκούνμπο, όντας παράτυπος και χωρίς χαρτιά, θα είχε απελαθεί. Μαζί φυσικά και ο Γιάννης, ο Κώστας και ο Θανάσης. Ίσως μαζί και η οποιαδήποτε ελπίδα για μετάλιο τη χθεσινή τελευταία ημέρα του Ευρωμπάσκετ.

Ας δούμε, λοιπόν, αυτή την επιτυχία ως έναν τρόπο να καταλάβουμε ότι το λεγόμενο μεταναστευτικό «πρόβλημα» μπορεί κάποιες φορές να είναι και μεταναστευτική «ευλογία».

Σκεφτείτε για παράδειγμα πόσο άνοστη και άνευρη θα ήταν η επίσημη αγαπημένη χωρίς την παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Και μετά, ας κάνουμε και μία ακόμα σκέψη. Πόσο άνοστη και άνευρη θα ήταν η κλειδαμπαρωμένη ελληνική κοινωνία χωρίς τα παιδιά των μεταναστών της;

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.