Άννα Διαμαντοπούλου: Ο θάνατος της πολιτικής, ο θρίαμβος του rage-bait

Το κόλπο εύκολο. Βγαίνω μπροστά από μια οθόνη ή ένα μικρόφωνο. Λέω κάτι κραυγαλέα κακό ή προκλητικό, το «πετάω» στα μούτρα του ακροατηρίου. Και περιμένω. Περιμένω να τραβήξω την προσοχή τους. Να γίνω το επίκεντρο της επικαιρότητας. Να γίνω εγώ η επικαιρότητα και να ξεφύγω από το περιθώριο. Στο τέλος, σαν μια θεατρική σκηνή, όλα τα φώτα, είναι πάνω μου.

Το κόλπο εκτός από εύκολο, είναι και έξυπνο (εξαρτάται βέβαια πώς ορίζει κανείς την εξυπνάδα). Με λίγες λέξεις, έχω μπει στις καθημερινές συζητήσεις των ανθρώπων. Εύκολο, έξυπνο, τι άλλο; Α ναι. Ανήθικο. Σημάδι απελπισίας. Γιατί αν δεν είναι αυτά, τότε είναι είναι επικίνδυνο. 

Μόνο έτσι θα μπορούσα να εξηγήσω τα πρόσφατα λεγόμενα της Άννας Διαμαντοπούλου. Μόνο έτσι θα μπορούσα να εξηγήσω τα πρόσφατα σχόλια Πορτοσάλτε και Οικονόμου. Τώρα που το σκέφτομαι, μόνο έτσι θα μπορούσα να εξηγήσω ολόκληρη την πολιτική καριέρα του Αδώνιδος. Ζούμε στην εποχή που η πολιτική έχει πεθάνει. Μόνο όποιος έχει συμφέρον, πιστεύει το αντίθετο. 

Ο δημόσιος διάλογος δεν αναφέρεται σε ιδέες, σε οράματα, σε ιδεολογίες, σε συζητήσεις. Μονάχα περιορίζεται σε προκλητικές εκφράσεις, σε άψυχες λέξεις που υποδηλώνουν συνήθως «μικρούς» ανθρώπους που απεγνωσμένα προσπαθούν να φανούν μεγάλοι και σημαντικοί. Προσπαθώ μέσα στο μυαλό μου να εξηγήσω κάπως αυτές τις συμπεριφορές. Αυτές τις επιθέσεις σε γονείς που πενθούν. Γιατί στο τέλος της μέρας, αυτό ακριβώς είναι.

Άσχετα αν οι ταγοί του συστήματος εξουσίας προσπαθούν με τον καλλωπισμένο τους λόγο να μας πείσουν για το αντίθετο. Είναι λεκτικές επιθέσεις σε ανθρώπους που πονάνε. Τίποτα λιγότερο. 

Γιατί λοιπόν συμβαίνει αυτό; Δεν έχω απάντηση να δώσω. Και πιθανότατα, να μην έχει και ιδιαίτερο νόημα. Πιστεύω όμως πως τα τελευταία χρόνια βιώνουμε την ακμάζουσα αλαζονεία των ανθρώπων που χειρίζονται την εξουσία. Ακόμη κι εκείνοι που βρίσκονται στην αντιπολίτευση και έχουν περάσει στο παρελθόν από τα σαλόνια αυτής της εξουσίας.

Άκουσα μετά βδελυγμίας την Άννα Διαμαντοπούλου να επιχειρεί μια αλλοπρόσαλλη σύνδεση. Από τις διαδηλώσεις για την επέτειο του εγκλήματος των Τεμπών, με κάποιο μαγικό τρόπο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου αναδείχθηκε ή επωφελήθηκε κραυγαλέα. Ως επιστέγασμα αυτού του αλματώδους συνειρμού που και ο μεγαλύτερος θιασάρχης τσίρκου θα ζήλευε, ακούστηκε και η λέξη λαϊκισμός. Είχαμε την τούρτα, ήρθε και το κερασάκι.

Πρωτύτερα βέβαια, είχαν ακουστεί τα διάφορα περί…τσαντιριών στον Άγνωστο Στρατιώτη. Για το αν η Μαρία Καρυστιανού θα καταφέρει να…ρίξει τις τιμές στα σούπερ μάρκετ. Το αν οι άνθρωποι που τα λένε αυτά έχουν συνείδηση ή συναίσθηση των λεγομένων τους, μου είναι αδιάφορο να το κρίνω. Δεν μου πέφτει και λόγος άλλωστε. Υπάρχει κάτι σοβαρότερο εδώ: ο θάνατος της πολιτικής και της ιδεολογίας. Και αυτά τα δύο, σάπισαν από μέσα.

Τα «σκότωσαν» οι άνθρωποι που θεωρητικά τα προστάτευαν. Έτσι, φτάσαμε στην εποχή του rage bait αντί της πολιτικής και του διαλόγου. Με ανθρώπους που πετούν ως πυροτέχνημα την λέξη λαϊκισμός (ανάθεμα κι αν έχουν καταλάβει τι σημαίνει) αποδεικνύοντας με τρόπο περίτρανο πως δεν έχουν επιχειρήματα, ούτε κάτι ουσιαστικό να πουν. Κήρυκες μιας συστημικής αδιαφορίας, φορείς μιας ιδεολογίας χωρίς πρόσωπο, χωρίς ψυχή.  

Τι μένει; Ο λόγος σε εμάς. Στην παράδοση και την Ιστορία. Πάνω στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη , σοφά οι δημιουργοί του έγραψαν δύο φράσεις από τον Επιτάφιο του Θουκυδίδη, ένα κείμενο που στα σχολικά χρόνια δυστυχώς δεν είχα τον χρόνο να καταλάβω.

Οι σημερινές συνθήκες με «ανάγκασαν» να το καταλάβω. Και οι δύο φράσεις, αναφέρονται στους άταφους νεκρούς που η πολιτεία μερίμνησε για να τιμήσει. Λίγο πιο κάτω ο Πάνος Ρούτσι συνεχίζει τον αγώνα του. Λίγο πιο πίσω, το πολιτικό σύστημα κοιτάζει από τα παράθυρα του κοινοβουλίου με απάθεια.

Και κάπου από τα βάθη της πολιτικής Ιστορίας της χώρας, ηχεί μια φράση: «Η δημοκρατία, η ελευθερία, η εθνική υπερηφάνεια δεν είναι ποτέ δώρο. Είναι απόκτημα και αποκτάται με αγώνα κάθε μέρα. Είναι θέμα μόνιμου αγώνα». Αυτά έλεγε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Μην το πείτε μόνο στην Άννα Διαμαντοπούλου που τον έχει για είδωλο. Θα τον βγάλει λαϊκιστή.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.