Διακόσιες περίπου ημέρες. Κάπου τόσο κράτησε η εξορία του Δημήτρη Κυριαζίδη από τη Νέα Δημοκρατία. Την Τετάρτη (8/10) γνωστοποιήθηκε η επανένταξή του στο κόμμα, σε μια εξέλιξη που σαν να έκλεισε τις τελευταίες εκκρεμότητες στο μπλοκάκι του κυβερνώντος κόμματος.
Κανείς δεν άκουσε την είδηση εμβρόντητος. Όποιος παρακολουθεί στενά την επικαιρότητα, θα θυμάται σίγουρα και τη μεγάλη επιστροφή του Λευτέρη Αυγενάκη στην ΚΟ, ο οποίος είχε διαγραφεί για τον τραμπουκισμό υπαλλήλου στο αεροδρόμιο. Τα περιστατικά και οι διαγραφές είναι κι άλλα, αλλά τα συγκεκριμένα δύο παρουσιάζουν τρομακτικές ομοιότητες.
Ο Δημήτρης Κυριαζίδης στις αρχές του περασμένου Μάρτη είχε τραβήξει τα φώτα πάνω του -για κακό λόγο- όταν επειδή ένιωσε εκνευρισμό κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στη Βουλή, προέτρεψε με φωνές τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να κάνει ή να υιοθετήσει κανένα παιδί.
H πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, μια αρχηγός κόμματος, βουλεύτρια και γυναίκα πολιτικός άκουσε από έναν άνδρα συνάδελφό της μια ανεκδιήγητη ατάκα που ο θύτης δεν συνειδητοποίησε ποτέ γιατί ακριβώς ήταν ανεκδιήγητη.
Επίδειξη δύναμης και συμβολισμοί
Γιατί για τον κύριο Κυριαζίδη προφανώς, όπως και για πολλούς άλλους, η εν λόγω παραίνεση δεν θεωρείται προσβλητική, αφού μοναδικός προορισμός της γυναίκας για εκείνους παραμένει -και το 2025- η μητρότητα. Για τον κύριο Κυριαζίδη, με άλλα λόγια, η γυναίκα που δεν έχει επιτελέσει τον ρόλο αυτό είναι αποτυχημένη και δεν έχει λόγο ύπαρξης. Δεν έχει το δικαίωμα να ασκεί κριτική στη Βουλή.
Διαβάστε ακόμη: Επιστρέφει στη ΝΔ ο Δημήτρης Κυριαζίδης: Είχε τεθεί εκτός ΚΟ μετά το σχόλιο στη Ζωή Κωνσταντοπούλου
Αρκετούς μήνες νωρίτερα ο Λευτέρης Αυγενάκης με παρόμοια τακτική επίδειξης δύναμης επιτέθηκε ανοιχτά σε έναν απλό υπάλληλο αεροδρομίου, φωνάζοντας «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε», επειδή ο εργαζόμενος δεν τον άφησε να επιβιβαστεί στην πτήση. Επειδή δηλαδή έκανε τη δουλειά του.
Μήνες μετά τη διαγραφή τους επέστρεψαν πανηγυρικά στο κόμμα που υποτίθεται πως τους γύρισε την πλάτη, ακριβώς εξαιτίας των συμπεριφορών τους. Γιατί όμως παίρνεται αυτή η απόφαση; Κάθε φορά, με την ίδια ακρίβεια, μετά από κάποιους μήνες και όταν η κοινωνία έχει το βλέμμα της στραμμένο αλλού;
Τι μηνύματα στέλνει η κυβέρνηση με τέτοια γεγονότα, την ώρα μάλιστα που ένας λαός από κάτω βράζει, ανήμπορος να πιστέψει σε ό,τι δίκαιο μπορεί να γεννηθεί. Για τα Τέμπη, για τα σκάνδαλα, για τις διαγραφές, για όλα τα σάπια συστήματα και το αδιάφορο σφύριγμα που τα συνοδεύει.
Το «ανθρώπινο λάθος» -αφού και οι δύο κύριοι ζήτησαν συγνώμη- δεν επαρκεί ως εξήγηση. Σε μια κοινωνία που συνεχώς δέχεται κηρύγματα ορθού λόγου -που λαμβάνει το μήνυμα πως δεν πρέπει να λειτουργεί θυμικά και στην τύχη- η «κακιά στιγμή» ή ακόμη και η κακιά ψυχή δεν συνιστά ικανοποιητική εξήγηση.
Θα μου πείτε, ακόμα και οι άνθρωποι που έχουν φυλακιστεί, έχουν δεύτερη ευκαιρία. Η κοινωνία οφείλει να τους σωφρονίζει και να τους επανεντάξει στη σκέπη της. Δεν μπορεί κάποιος που έχει διαπράξει λάθος, να επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς; Πρόκειται όμως για τελείως διαφορετικά πράγματα με έναν κοινό παρανομαστή. Η συλλογική ψυχή δεν γιατρεύεται.
Κι αν κρίνουμε από τις επιθέσεις, από τις δικαιολογίες που τις ακολουθούν, από τη μετατόπιση των ευθυνών και την αλαζονεία, που λαμβάνουν χώρα κάθε φορά με μαθηματική ακρίβεια, μόνο κάτι φρικτό προκύπτει κάθε φορά. Μέχρι την επόμενη διαγραφή.
- Φωτιά στο εργοστάσιο της Βιολάντα: Τα σενάρια για τα αίτια της τραγωδίας - Αγωνία για τις αγνοούμενες
- Όταν η Βιολάντα ήταν φούρνος της γειτονιάς στα Τρίκαλα: Η ιστορία της εμβληματικής βιομηχανίας
- Δήμητρα Λιάνη: Η αντίδρασή της στο άκουσμα του θανάτου της Αναστασίας Αθήνη
- Πίσω από κάθε νεκρό σε χώρο εργασίας, υπάρχει μια κοινή αλήθεια
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.