Αν η Μυρτώ ήταν Γιάννης ή Μάκης ή Βαγγέλης, θα τον παρατούσαν λιπόθυμο σε μια πλατεία;

Η είδηση του τραγικού θανάτου της 19χρονης Μυρτώς στην Κεφαλονιά, την οποία παράτησαν ημιλιπόθυμη τρεις νεαροί σε μια πλατεία είναι μια είδηση που μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο γενικότερα, ή έναν πατέρα δύο κοριτσιών όπως ο υπογράφων ειδικότερα, να χάσει τα λογικά του. 

Οι απορίες εδώ γεννιούνται αντανακλαστικά, και δεν είναι και καθόλου πρωτότυπες. Είναι οι ίδιες και οι ίδιες, και προφανώς φέρουν μια έμφυλη «υπογραφή». 

Αν η Μυρτώ ήτανε Γιάννης ή Μάκης ή Βαγγέλης, θα τον παρατούσαν λιπόθυμο τρεις άντρες να πεθάνει σε μια πλατεία; Δεν αποκλείεται, αλίμονο, ο αποκτηνωμένος άνθρωπος είναι γενικώς αποκτηνωμένος. Αλλά θεωρώ ότι θα ήταν πιθανότερο να σωθεί ένας Βαγγέλης παρά μια Μυρτώ.

Διαβάστε ακόμα: Θάνατος 19χρονης στην Κεφαλονιά: Για ανθρωποκτονία από πρόθεση δια παραλείψεως οι συλληφθέντες

Τι είναι αυτό όμως που μας έχει οδηγήσει σε τέτοια αποκτήνωση; Πώς γίνεται η πρώτη μας αντίδραση, όταν εμφανώς έχουμε κάνει μια χοντρή μαλακία, να είναι να το βάλουμε στα πόδια; Ειλικρινά πώς γίναμε έτσι;

Και ας υποθέσουμε ότι στο αξιακό σύστημα των τριών που την εγκατέλειψαν (και προφανώς και σε αυτά των οικογενειών τους), ο άνθρωπος (γυναίκα ή άντρας) είναι ένα τίποτα, αναλώσιμος, μηδέν. Πώς γίνεται να έχει τη διαύγεια και την πονηριά κανείς ώστε να πάει να γλιτώσει την τελευταία στιγμή, και δεν σκέφτεται ότι ζούμε σε μια εποχή που, ΕΥΤΥΧΩΣ εν προκειμένω, είναι καταδικασμένος να τον βρουν. Δηλαδή στη χειρότερη ας σκεφτεί κάποιος την πάρτη του, σώζοντας έναν άνθρωπο. Έστω ξαναλέω, σκεφτόμενος την πάρτη του.

Η Μυρτώ θα είχε σωθεί αν δεν την πετάγανε σαν σκουπίδι σε μια πλατεία, αλλά ζητούσαν βοήθεια από το ΕΚΑΒ. Κουράγιο και δύναμη στους γονείς της, όποιος έχει παιδί ξυπνάει και κοιμάται με την ευχή να μη βρεθεί ποτέ στη θέση τους. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.