Κι αν είσαι και παπάς, με την αράδα σου θα πας

Είναι εύκολο σε ορισμένες περιπτώσεις να φλερτάρουμε με τη ρηχότητα. Εν προκειμένω, που το προκλητικό της υπόθεσης ξεπερνάει κάθε προσδοκία, οφείλουμε να είμαστε διπλά προσεκτικοί. Ίσως έχουμε συνηθίσει, από την άλλη, σε μια Εκκλησία που είναι εύκολος στόχος. Δικαίως ή αδίκως; Η πρόσφατη είδηση για την εξωπραγματική μισθολογική αύξηση μητροπολιτών ανακινεί μια συζήτηση τόσο παλιά όσο και ο ίδιος ο Χριστιανισμός.

Δεν είναι λίγο προβληματικό να δηλώνεις εκπρόσωπος ενός ρακένδυτου Θεού ενώ παίρνεις έναν μισθό πέντε φορές πάνω από τον κατώτατο που παίρνουν όλοι οι υπόλοιποι; 

Η εξέλιξη ενός ιερού μισθού

Ο μισθός των κληρικών παντός βαθμού είναι κάτι που ορισμένες φορές απασχολεί την επικαιρότητα. Και για όλους τους λάθος λόγους. Δεν είναι θέμα πίστης ή απιστίας, αθεΐας, φανατισμού ή οποιασδήποτε άλλης ετικέτας. Το ζήτημα είναι γιατί σε μια σύγχρονη κοινωνία κάποιοι συνεχίζουν να πιστεύουν ότι ανήκουν σε μια ξεχωριστή κατηγορία, είναι ανώτεροι από τους υπόλοιπους, απολαμβάνουν συγκεκριμένα προνόμια και όλα αυτά στο όνομα...τίνος;

Δεν είναι λίγες οι στιγμές που έχουμε γίνει μάρτυρες αυτής της αδηφαγίας ορισμένων κληρικών. Κυρίως αυτό συμβαίνει σε βαφτίσεις και γάμους βέβαια. Γνωστό το σκηνικό. Ο ιερέας ετοιμάζει τα χαρτιά και λέει με ύφος σχεδόν απαιτητικό το ποσό της ταρίφας που νονοί ή κουμπάροι είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν. Συγγνώμη πάτερ, δεν ξέραμε ότι υπάρχει τιμοκατάλογος. Μπορούμε τουλάχιστον να διαλέξουμε τη μουσική ή θα βάλετε κάποιο all time classic;

Ταυτόχρονα, ο μισθός των ιερέων είναι μια υπόθεση που έρχεται από παλιά. Στο μακρινό παρελθόν, οι κληρικοί πληρώνονταν με τα λεγόμενα «τυχερά». Η κοινότητα τούς συντηρούσε με φαγητό, κρέας, γάλα, και λίγα χρήματα ως ανταπόδοση για την πατρική φροντίδα τους. Αυτό το σύστημα καταργήθηκε όταν ο ιερατικός μισθός θεσπίστηκε από το κράτος με ένα είδος ανταλλαγής.

Η Εκκλησία έδωσε εκτάσεις γης και το κράτος εγγυήθηκε τους μισθούς των ιερέων. Οικογενειαρχών ιερέων να σημειώσουμε εδώ. Τουλάχιστον στην αρχή. Γιατί μετέπειτα εντάχθηκαν και οι...κοσμοκαλόγεροι. Οι άγαμοι κληρικοί που ζουν μέσα στις πόλεις αναλαμβάνοντας καθήκοντα σε ενορίες.

Ένα σαθρό σύστημα που για κάποιο λόγο επιδοτείται

Και κάπου εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα. Όταν αλλάζουμε και βαθμίδα δηλαδή. Εάν είσαι μητροπολίτης, σημαίνει ότι είσαι προϊστάμενος ενός ολόκληρου δημόσιου οργανισμού που χειρίζεται και δημόσιο χρήμα. Ταυτόχρονα, έχεις ένα κοινό που σε ακούει σαν να ακούει τον Θεό. Από άμβωνος, μπορείς να πεις οποιαδήποτε ανοησία θέλεις και να μην κουνηθεί κουνούπι. Μαζί με αυτό, έχεις αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις σου, οδηγό, γραμματείς (πιθανώς και Φαρισαίους) σε ένα «ταξίδι» επιδοτούμενου εγωισμού.

Και μαζί με όλα αυτά (γιατί μέχρι τώρα δεν ήταν αρκετά), έχεις και τα...εργαλεία της δουλειάς. Μια απλή αρχιερατική στολή κοστίζει περίπου 3.500 ευρώ! Ανάλογα με την ποιότητα, αλλάζει και η τιμή.

Όλα αυτά τα προνόμια, διά βίου! Και ανακύπτει σχεδόν φυσικά το ερώτημα: γιατί; Για να ακούμε ομοφοβικές, σεξιστικές, μισανθρωπικές ανοησίες; Όλα αυτά που συζητάμε, τα έχουμε ξανασυζητήσει. Δεν είναι κάτι καινούριο αυτή η κριτική. Απλώς κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να υποκρινόμαστε πως είναι η μόνη κανονικότητα, την ίδια στιγμή που υπάρχουν μέσα στον κλήρο και άνθρωποι που κυριολεκτικά φτύνουν αίμα και δεν μαθαίνουμε ποτέ τα ονόματά τους.

Και αν πάμε ένα βήμα παραπέρα, πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει η Εκκλησία να είναι ποδονίφτης της εξουσίας. Δεν υπάρχει διαχωρισμός Εκκλησίας - Κράτους. Και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν νομίζω ότι θα υπάρξει ποτέ.

Η εκκλησιαστική ιεραρχία είναι πολύ χρήσιμη στο πολιτικό σύστημα και οι...δεξαμενές των πιστών ανοιχτές προς άγραν ψήφων. Κάποτε, χιλιετίες πριν, οι εκπρόσωποι του Θεού ήταν ζητιάνοι ψαράδες. Οι εκπρόσωποι του Θεού σήμερα  (ευτυχώς όχι όλοι) είναι κι αυτοί ψαράδες. Μόνο που ψαρεύουν χαρτονομίσματα!

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.