Ο Μαδούρο, καλός ή κακός, έκανε το λάθος να περπατήσει ξυπόλυτος στην αυλή του σερίφη

Φανταστείτε τον πλανήτη σαν μια μεγάλη γειτονιά. Στο πιο μεγάλο σπίτι, ψηλά στον λόφο, μένει ο «σερίφης». Είναι αυτός που έχει τα περισσότερα όπλα, τα περισσότερα λεφτά και, κυρίως, αυτός που αποφασίζει ποιος είναι καλό παιδί και ποιος αλήτης. Ο σερίφης λοιπόν, βγήκε προχθές και μάζεψε σηκωτό τον γείτονα από τη Βενεζουέλα. Τον κατηγόρησε ότι πουλάει «άσπρη σκόνη» και ότι είναι τύραννος στο σπίτι του. Και όλοι χειροκρότησαν, ή τουλάχιστον έκαναν πως χειροκροτούν, γιατί τον σερίφη δεν τον παίρνει κανείς αψήφιστα.

Αλλά αν κάτσεις στο καφενείο της γειτονιάς και κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά, θα δεις κάτι περίεργο. Λίγο πιο πέρα, μένει ένας άλλος γείτονας, η Κολομβία. Κι αυτός έχει βουνά ολόκληρα με την ίδια «άσπρη σκόνη». Ίσως και περισσότερη. Αλλά αυτός είναι φίλος. Κερνάει καφέ τον σερίφη, του ανοίγει την πόρτα, ψωνίζουν μαζί. Γι’ αυτόν, η σκόνη είναι απλώς «εμπόρευμα» και το πρόβλημα λύνεται με κουβέντα και συνεργασία. Για τον άλλον, τον Βενεζουελάνο που τόλμησε να αλλάξει παρέες και να μιλάει με τους εχθρούς του σερίφη, η σκόνη βαφτίστηκε «τρομοκρατία» και λόγος πολέμου. Δύο μαγαζιά, το ίδιο προϊόν, αλλά ο ένας είναι επιχειρηματίας και ο άλλος εγκληματίας. Ανάλογα με το ποιον χαιρετάς στον δρόμο.

Διαβάστε επίσης: Γιατί ο Τραμπ επέλεξε να επιτεθεί τώρα στη Βενεζουέλα; Ένα χρονικό για όσα γνωρίζουμε

Και μετά είναι το άλλο, το «πατρικό». Ο σερίφης συμπεριφέρθηκε ακριβώς όπως ένας αυστηρός πατέρας σε ένα άτακτο παιδί. Στην αρχή του φώναξε. Μετά του έκοψε το χαρτζιλίκι — τις κυρώσεις που λέμε. Του κλείδωσε το ψυγείο, μήπως και βάλει μυαλό. Όταν είδε όμως ότι το «παιδί» πεινούσε αλλά δεν γονάτιζε, και μάλιστα άρχισε να ζητάει φαγητό από τους απέναντι, τότε ο πατέρας σταμάτησε τις παιδαγωγικές μεθόδους. Έβγαλε τη ζώνη και τον πλάκωσε στο ξύλο. Όχι για το καλό του παιδιού, αλλά για να δείξει σε όλη τη γειτονιά τι παθαίνει όποιος του σηκώνει κεφάλι.

Και για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας περί ηθικής και δικαιοσύνης, ας κοιτάξουμε και τον άλλο φίλο του σερίφη, εκείνον στη Μέση Ανατολή. Εκείνον που τα διεθνή δικαστήρια είπαν πως πρέπει να συλληφθεί γιατί έκανε εγκλήματα πολέμου. Εκεί, ο σερίφης όχι μόνο δεν έστειλε τον στρατό να τον μαζέψει, αλλά απείλησε και τους δικαστές που τόλμησαν να μιλήσουν. Γιατί στη γειτονιά αυτή, νόμος δεν είναι τι γράφουν τα βιβλία, αλλά τι συμφέρει τον ισχυρό.

Εμείς κάνουμε την πάπια

Τελικά, η ιστορία είναι απλή και πικρή. Αν έχεις πετρέλαιο και δεν το μοιράζεσαι με το αφεντικό, είσαι δικτάτορας. Αν είσαι φίλος του αφεντικού, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις και να λέγεσαι δημοκράτης. Η δικαιοσύνη, όπως έλεγαν και οι παλιοί, είναι σαν το φίδι: δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους. Και ο Μαδούρο, καλός ή κακός, έκανε το λάθος να περπατήσει ξυπόλυτος στην αυλή του σερίφη.

Και εμείς οι υπόλοιποι; Οι μικροί της γειτονιάς, που κοιτάμε πίσω από τις γρίλιες; Εμείς κάνουμε την πάπια. Γιατί κατά βάθος ξέρουμε την πικρή αλήθεια που δεν λέγεται στις ειδήσεις: Ο καυγάς δεν έγινε ούτε για τα ναρκωτικά, ούτε για την ελευθερία των ανθρώπων. Ο καυγάς έγινε γιατί το σπίτι του Βενεζουελάνου κάθεται πάνω σε μια λίμνη από «μαύρο χρυσάφι». Και όταν η μηχανή του σερίφη διψάει για καύσιμο, δεν τον νοιάζει ποιος κρατάει τα κλειδιά της αποθήκης, αρκεί να του τα δώσει. Αν τα δώσεις με το καλό, είσαι εταίρος. Αν αρνηθείς, γίνεσαι στόχος. Τόσο απλά, τόσο κυνικά.

Έτσι γράφεται τελικά η ιστορία, όχι με το μελάνι των νόμων, αλλά με τη δύναμη του τσαμπουκά. Το μήνυμα στάλθηκε και παραλήφθηκε από όλους: Σήμερα ήταν αυτός ο «κακός» που έπρεπε να φύγει. Αύριο, ποιος ξέρει; Η σειρά μπορεί να έρθει στον καθένα που θα τολμήσει να πει «όχι» ή να πουλήσει την πραμάτεια του σε λάθος πελάτη. Στη σκακιέρα των γιγάντων, εμείς είμαστε τα πιόνια. Και όταν ο βασιλιάς αποφασίσει να κάνει κίνηση, δεν ρωτάει αν το πιόνι συμφωνεί ή αν πονάει, απλώς το θυσιάζει για να κερδίσει την παρτίδα και να συνεχίσει να είναι το αφεντικό της γειτονιάς.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.