Πάνω που είχαμε εμπεδώσει πως το εγχώριο πολιτικό σύστημα έχει πιάσει πάτο και πλέον σκάβει το υπέδαφος, έσκασε μύτη η «Ελπίδα στη Δημοκρατία».
Ένας πολιτικός σχηματισμός που εμφανίστηκε ως από μηχανής θεός για να μας σώσει, υποτίθεται, από τα δεινά της ίδιας της Δημοκρατίας, ανασύροντας από τη ναφθαλίνη όλο το βαρύτιμο, σκονισμένο σερβίτσιο της εγχώριας εθνικοφροσύνης.
Μια ανακύκλωση παλαιοκομματικών υλικών, σε συσκευασία νέου, αμόλυντου μεσσία.
Ως μάρτυρας στο live chat, παρακολούθησα μια τηλεοπτική θρηνωδία. Πολύς Καποδίστριας, βρε αδερφέ. Περίσσευμα ηρώων του 1821 και μακεδονομάχων και ένα ανεξέλεγκτο ξεχείλισμα ηρωισμού για ένα κράτος που -ας είμαστε επιτέλους ειλικρινείς- το μόνο που διαθέτει ως αποδεικτικό «ανδρείας» σήμερα είναι η σισύφεια υπερπροσπάθεια του πολίτη να βγάζει τον μήνα με τον κατώτατο μισθό.
Η Μαρία Καρυστιανού στο βήμα να μοιράζει ατάκες κολλαριστές, έτοιμες για κάδρο. Τσιτάτα που θύμιζαν εκείνη την αβάσταχτη «μυρωδιά» των χρόνων, όπου η Θρησκεία, η πατρίδα και η οικογένεια χτυπιούνται αλύπητα στο ιδεολογικό μίξερ. Ένα κοκτέιλ που προτιμώ να μην πιω.
Διαβάστε ακόμα: Τα μάλλον φτωχά νούμερα της Μαρίας, το φειδωλό Μαξίμου και η στήριξη Παππά σε Πολάκη
Και το διαδικτυακό κοινό; Αχ, αυτό το εκστασιασμένο κοινό. Υπάρχουν όντως αυτοί οι άνθρωποι ή πρόκειται για ψηφιακά ολογράμματα της συλλογικής μας πολιτικής κατάθλιψης;
Και αναρωτιέμαι, κοιτάζοντας την οθόνη: αν αρνηθείς να χειροκροτήσεις μηχανικά, αν δεν στάξεις το απαραίτητο δάκρυ, αν δεν πιστέψεις ευλαβικά ότι η Ελλάδα θα φτάσει την «εθνική ολοκλήρωση» —με το μάτι των διαδικτυακών χρηστών να γυαλίζει επικίνδυνα προς την Πόλη, γιατί αν δεν το ξέρατε το μόνο που μας λείπει είναι να βρούμε τον Κωνσταντίνο, που θα την πάρει - τότε τι στο καλό είσαι;
Προδότης; Σύστημα; «ΝΔ για πάντα» ή μήπως κρυπτο-Αδωνιστής;
Και κάπως έτσι φτάνουμε στον πυρήνα: την σκηνοθεσία. Αψεγάδιαστη, πλην όμως ξεπερασμένη.
Έλειπε μόνο ένα νήπιο να τρέξει «αυθόρμητα» στην αγκαλιά της.
Αλλά φαίνεται πως οι Αμερικανοί επικοινωνιολόγοι πήραν ρεπό και τη θέση τους πήραν οι Ρώσοι: βαριά αισθητική, βυζαντινή αγωνία, και μια υπόσχεση για σωτηρία που μυρίζει περισσότερο λιβάνι παρά πολιτικό πρόγραμμα.
- Αλέξανδρος Γιωτόπουλος: Υπό εξέταση η αναίρεση της απόφασης αποφυλάκισής του από τον Άρειο Πάγο
- Μαρία Καρυστιανού: Οι συμβολισμοί στα αποκαλυπτήρια του κόμματος, οι στόχοι και οι κόκκινες γραμμές
- Καιρός: Συνεχίζονται οι μπόρες και οι καταιγίδες - Το Σάββατο η πιο δύσκολη μέρα σύμφωνα με τον Μαρουσάκη
- Η άγρια δολοφονία του Νικηφόρου Μανδηλαρά που από την χούντα χαρακτηρίστηκε ατύχημα
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
