Στο Χ και γενικά στο ίντερνετ, οι άνθρωποι μπορεί να σε βρίσουν πραγματικά για οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς ή ούτε καν φαντάζεσαι. Πρόσφατα, αρκετοί μαζεύτηκαν έξαλλοι για να κατακρίνουν τους παίκτες της Ισπανίας οι οποίοι δεν τραγουδούν τον εθνικό ύμνο της χώρας τους.
«Πραγματικά, δεν μπορώ να πιστέψω ότι για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι οι παίκτες της Εθνικής Ομάδας της Ισπανίας μένουν σιωπηλοί κατά την ανάκρουση του εθνικού τους ύμνου», γράφει ένας χρήστης στο Χ. Σε παρόμοιο κλίμα και διάφοροι άλλοι και ως γνωστόν είναι αδύνατον να ξεχωρίσεις στο ίντερνετ ποιος κάνει πλάκα και ποιος εννοεί αυτά που γράφει.
Ο μεγάλος χαμός είχε γίνει το 2018, πλέον υπάρχουν ακόμα κάποιοι ξέμπαρκοι που θα το σχολιάσουν αρνητικά. Το πρόβλημα είναι ότι ο συγκεκριμένος εθνικός ύμνος είναι από τους ελάχιστους που δεν έχουν λόγια.
O ισπανικός εθνικός ύμνος στα βάθη του 17ου αιώνα
Το μακρινό 1761, ο Manuel de Espinosa de los Monteros έγραψε το Marcha Real που ήταν προορισμένο για να χρησιμοποιηθεί από το Ισπανικό Πεζικό. Λίγα χρόνια αργότερα ο Κάρολος ο Γ’ αποφάσισε ότι αυτός το Marcha Real θα συνοδεύει τις επίσημες παρελάσεις όλου του ισπανικού στρατού, ώστε λίγα χρόνια αργότερα έγινε ο εθνικός ύμνος της χώρας.
Διαβάστε Επίσης: Ο 3χρονος αδερφός του Γιαμάλ έχασε το μυαλό του με το γκολ της Ισπανίας και έγινε η φάτσα της ημέρας
Mε αυτόν τον εθνικό ύμνο η Ισπανία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις ελάχιστες χώρες των οποίων ο εθνικός ύμνος δεν έχει στίχους (οι άλλες είναι η Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Κόσοβο). Βέβαια στο παρελθόν έχουν χρησιμοποιηθεί στίχοι που ήθελαν να ντύσουν το Marcha Real.
Τελευταία ήταν από τον Δικτάτορα Φράνκο, του οποίου το καθεστώς ενέκρινε στίχους για τον εθνικό ύμνο της χώρας οι οποίοι τραγουδιούνταν με το δεξί χέρι υψωμένο. Λίγο μετά την πτώση του καθεστώτος, ο εθνικός ύμνος άρχισε και πάλι να ανακρούεται χωρίς στίχους φτάνοντας φυσικά μέχρι το σήμερα.
Η πιο πρόσφατη σύγκρουση
Πάντως αυτό είναι ένα θέμα που ήρθε και πάλι στην επιφάνεια πολύ πρόσφατα, το 2007, όταν η Ολυμπιακή Επιτροπή της Ισπανίας διοργάνωσε έναν πανεθνικό διαγωνισμό να βρει τους κατάλληλους στίχους. Αφού διάλεξε μόνο μία εκδοχή από περισσότερες από 7000 συμμετοχές, η Επιτροπή έκανε και αυτή πίσω μόλις 5 μέρες μετά λόγω τεράστιας κοινωνικής αντίδρασης.
Η κριτική μιλούσε για πολύ μπανάλ στιχουργική η οποία εν πολλοίς θύμιζε στοιχεία της ιδεολογίας του καθεστώτος του Φράνκο. Η λογική ενός εθνικού ύμνου είναι να ενώνει μία χώρα, όλη αυτή η διαδικασία έκανε το ακριβώς αντίθετο, καθώς η χώρα είχε χωριστεί στη μέση. Έκτοτε, όπως είναι λογικό, καμία άλλη προσπάθεια δεν έγινε και ομολογουμένως πολύ δύσκολα θα γίνει.
Σε αντίθεση με έναν εθνικό ύμνο που γράφτηκε τον 19ο αιώνα, το να γράψεις στίχους με αυτή την επιδίωξη κατά τον 21ο αιώνα είναι κάτι ουσιαστικό αδύνατο. Σε τι θα δώσει έμφαση ένα ποίημα που θα τραγουδάει ένα ολόκληρο έθνος; Στην ειρήνη, την ελευθερία και την ισότητα; Συμφωνούν όλοι πλέον σε κάτι τέτοιο;
- Θοδωρής Αθερίδης: «Δεν είμαι αιρετός, το cancel δεν με αφορά» απαντά μετά τις δηλώσεις για το ελληνικό FBI
- Η «πόλη» που κοστίζει λιγότερο από ένα διαμέρισμα στην Αθήνα
- Η ατάκα Άδωνι για Σαμαρά που δεν ενθουσίασε, οι περιοδείες και η απόφαση της Πόπης
- «Ευταξία, φυσική κατάσταση»: Η αγγελία που ζητάει σερβιτόρο με 98 δεξιότητες κάτι λέει για τον ελληνικό τουρισμό
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
