Το μεσημέρι της Κυριακής (σ.σ. 29/3), το Reader δοκίμασε κάτι που πριν πολύ λίγα χρόνια, θα έμοιαζε (και θα ήταν) ανέκδοτο. Να διοργανώσει ένα physical event, στον έξω κόσμο, με πραγματικούς ανθρώπους, με χορηγούς, με σημαντικούς ομιλητές και με κατάμεστη αίθουσα.
Το ίδιο βέβαια ανέκδοτο ήταν ότι μια μέρα το Reader που για χρόνια έψαχνε την ταυτότητά του (ή έστω μια ταυτότητα βρε αδερφέ) χωρίς ταυτόχρονα να επενδύει στη δύναμη των social media, θα έφτανε να αγγίζει τα 3 εκατομμύρια unique αναγνώστες, τους 80 χιλιάδες followers στο Instagram και τους 80 χιλιάδες followers στο TikTok.
Αφού είπαμε λοιπόν δυο μαζεμένα ανέκδοτα, ας περάσουμε και στην πραγματικότητα.
Το Reader ποντάρει φωναχτά στο πρωτογενές περιεχόμενο και στις ιστορίες των ανθρώπων. Είναι ένα ειδησεογραφικό σάιτ, με πλήρη ροή ειδήσεων, με καθημερινά live blogs, με αντανακλαστικά, με νεύρο και με πολλά πράγματα που πρέπει να διορθώσει φυσικά, αλλά ο τρόπος που επιλέγουμε να ζήσουμε και να πεθάνουμε δημοσιογραφικά είναι το πρωτογενές περιεχόμενο. Πάνω στην επικαιρότητα, αλλά συχνά έξω από αυτήν.
Για παράδειγμα το Personas με τον Χρήστο Δημόπουλο από το Ουράνιο Τόξο δεν ήταν καθόλου επίκαιρο. Το reel όμως στο οποίο μιλάει για εκείνο το κοριτσάκι έχει ήδη φτάσει σε εκατοντάδες χιλιάδες μάτια. Για να μην πω σε εκατομμύρια.

Μπαίνοντας στον χώρο της Ατράκτου και συναντώντας την έκθεση φωτογραφίας της εξαιρετικής Τζίνας Σκανδάμη, μιας φωτογράφου που έχει συνδεθεί απόλυτα με τη στήλη Personas* του Reader (*τη στήλη των πιο μεγάλων συνεντεύξεων για τους μη γνωρίζοντες), σκεφτόμουν ότι καταφέρνουμε κάτι πολύ σημαντικό εδώ πέρα: να είμαστε συνεπείς σε αυτό που υποσχεθήκαμε. Στον χώρο της έκθεσης υπήρχαν περίπου 40 πορτρέτα ανθρώπων που φιλοξένησε το Reader για μια συνέντευξη ζωής. Και με έναν πρόχειρο υπολογισμό υπήρχαν άλλα 80 πορτρέτα, άλλοι 80 άνθρωποι που μίλησαν στο Reader και δεν χώρεσαν στην πρώτη έκθεση.
Ξέρετε, μου αρέσει αρκετά να είμαι συμπαθής, αλλά μου αρέσει πολύ περισσότερο να είμαι συνεπής.
Και αυτή η συνέπεια του Reader στο δόγμα σοβαρότητα-εγκυρότητα-πρωτογενές περιεχόμενο, εμφανιζόταν για πέντε συνεχόμενες ώρες στη σκηνή της Ατράκτου:
Με τον Νικόλα Ράπτη, τις απίθανες ιστορίες του από όλη την Ελλάδα και τον ανταγωνισμό του με την… Πέππα.
Με τη συγκλονιστική ιστορία του Μανώλη Νανούρη και του μανιακού του επεισοδίου.

Με την ξεκαρδιστική Κατερίνα Βρανά, ίσως τον πιο κουλ άνθρωπο στον κόσμο, και τις πολύ καλές πάσες της Zoe Pre.
Με τον Πάνο Χαρίτο σε μια αδιανόητη αφήγηση για το πώς μαθαίνει κάποιος σε μια εμπόλεμη ζώνη, αν το βλήμα που ακούστηκε να «ταξιδεύει» θα προσγειωθεί κοντά ή μακριά του.
Με τον Λάκη Λαζόπουλο σε μια ξεκαρδιστική ιστορία από το κοτέτσι του πατρικού του.
Με την Αναστασία και την αξιολάτρευτη τελειομανία της, που οδήγησε σε μια σειρά από μικρές ιστορίες μεγαλώματος, που πιθανότατα δεν ήξεραν ούτε οι πιο πιστοί της fans.
Με τον Θάνο Φέσκο και τη δουλειά πίσω από τα τρία αστέρια Μισελέν. Και φυσικά, το τι γεύση έχει ο γλάρος που δοκίμασε στα Νησιά Φερόε.
Με τον Χρήστο Τσιντσάρη που δεν πτοήθηκε καθόλου από την απώλεια όρασης από το ένα μάτι. Το αντίθετο βασικά. Εκτοξεύτηκε τόσο σαν καλλιτέχνης όσο και σαν επαγγελματίας μετά από αυτή.
Και φυσικά με την Τζεφ Μοντάνα, σε μια συγκινητική ομιλία που πήγε τη συζήτηση για την ορατότητα και τα ίσα δικαιώματα δυο τρία επίπεδα πιο κάτω.

Viral, ψυχική υγεία, αναπηρία, πόλεμος, κωμωδία, μουσική, μαγειρική, τέχνη, συμπερίληψη. Αν μη τι άλλο, δεν καλύψαμε και λίγες θεματικές, σωστά;
Αν κάτι ήταν πιο συγκινητικό για μένα, πάνω ίσως και από τις τρομερά διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά το ίδιο ενδιαφέρουσες ομιλίες, είναι η εναλλαγή των δημοσιογράφων του Reader στη σκηνή. Το Reader είναι ομάδα, και οι ομάδες κάνουν θαύματα. Αυτό φυσικά επεκτείνεται και στις ομάδες της Liquid Media που συνεργάστηκαν για εβδομάδες για αυτό το αποτέλεσμα. Πιστεύω πως και το Reader και η Liquid Media που έδωσε σύσσωμη το παρών στην Άτρακτο, ψήλωσαν 2-3 πόντους μετά το χθεσινό.
Του χρόνου τα γνωστά, τον χαβά μας. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε πραγματικότητα κάτι που σήμερα μπορεί να μοιάζει με ανέκδοτο.
Εις το επανιδείν.
- Ο μεγάλος συμβιβασμός στο ΠΑΣΟΚ, το άνευ προηγουμένου σουρωτήρι στο Μαξίμου και το ξήλωμα του Νατσιού
- Χρήστος Λούλης: «Ναι, την ψώνισα πολύ όταν ήμουν μικρός»
- Η αυτοκτονία της Ελευθερίας Βιδάκη και η αόρατη απειλή της επιλόχειας κατάθλιψης
- Σοφία Δανέζη: «Με έχει φλερτάρει μικρότερος και τον κέρασα εγώ - Μπράβο για το θάρρος του»
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.