Έγκλημα τιμής στη Μάνη: Μέσα σε 15 λεπτά σκότωσε 5 συγγενείς του

«Τους σκότωσα γιατί ήταν και οι πέντε αμαρτωλοί. Ήθελα να αυτοκτονήσω αλλά δεν είχα άλλη σφαίρα»! Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια του Νίκου Κ. στους χωροφύλακες που τον έπιασαν μετά, από ενέδρα στις πλαγιές του Ταΰγετου. Λίγο πριν είχε σκοτώσει τον πατέρα του, τον θείο του και τις τρεις αδερφές του, για να «ξεπλύνει την ντροπή της οικογένειας» όπως επικαλέστηκε, αν και στη συνέχεια, στη δίκη, ακούστηκαν και άλλοι (οικονομικοί) λόγοι.

«Το πενταλπούν έγκλημα του χωρίου Σκαμνίτσα, όμοιον του οποίου δεν απαντάται εις εγκληματολογικά χρονικά της Ελλάδος» έγραφαν χαρακτηριστικά οι εφημερίδες την επόμενη ημέρα του πενταπλού φονικού σε ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από το Γύθειο, στη Μάνη. Είναι Απρίλιος του 1957 όταν η ευρύτερη ορεινή περιοχή θα σοκαριστεί από τη δολοφονία πέντε συγχωριανών του. Ο 28χρονος Νίκος Κ. με το ίδιο πιστόλι θα σκοτώσει εν ψυχρώ τον πατέρα του Γιάννη, τον 65χρονο θείο του Βρασίδα, και τις αδερφές του Σταυρούλα, Αργυρώ, και Γεωργία, 33, 26 και 24 ετών, αντίστοιχα.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία κάτοικοι της περιοχής, μιλούν ακόμα για το συγκεκριμένο φονικό, δίχως ωστόσο να μπορεί να πει κάποιος με σιγουριά τι ακριβώς όπλισε το χέρι του δράστη. Σε συζητήσεις που είχαμε μαζί τους, μιλούν ακόμα για έγκλημα τιμής, αλλά βάζουν πάντα στο τραπέζι τις οικονομικές διαφορές.

Άλλωστε και ο ίδιος ο δράστης στην απολογία του είχε αναφέρει για τον θείο του πως «ήταν τοκογλύφος. Με τα δολάρια που έφερε από την Αμερική, δάνειζε και έγδερνε τον κόσμο. Το ίδιο έκανε και σε εμένα».

Διαβάστε ακόμη: «Οι πιστόλες κάνουν θόρυβο. Ο ρεμπέτης μαχαίρωνε»: Καυγάδες, μπαμπεσιά και κουτσαβάκια

Έγκλημα τιμής στη Μάνη: Το χρονικό

Όλα έγιναν μέσα σε λίγα λεπτά. Ο δράστης πήγε το πρωί του εγκλήματος στο μαντρί της οικογένειας που σύμφωνα με τον ίδιο, το χρησιμοποιούσαν ως κάλυψη ο πατέρας, ο θείος και οι αδερφές του. «Μόλις επλησίασα άκουσα να χαχανίζουν. Μόλις με είδε ο Βρασίδας (σ.σ. ο θείος), με εχαιρέτησε σαν μην είχε συμβεί τίποτα κι εγώ δεν κρατήθηκα. Τραβώ το πιστόλι μου και του αδειάζω δύο σφαίρες. Εν συνεχεία με το ίδιο πιστόλι εσκότωσα τον πατέρα μου και τις δύο αδελφές μου, την Αργυρώ και τη Γεωργία. Η Σταυρούλα δεν ήταν εκεί. Είχε μείνει στο σπίτι να μαγειρεύσει. Εγύρισα όμως αμέσως και την ξάπλωσα κι εκείνη νεκρή με δύο σφαίρες. Έτσι ξέπλυνα όλες τις βρωμιές της οικογένειας». Έτσι είχε περιγράψει ο ίδιος, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, τη δράησ του. Λίγες ώρες αργότερα θα έπεφτε στα χέρια των Αρχών σε ενέδρα που του είχαν στήσει οι χωροφύλακες από το Γύθειο.

Κακοποιήσεις, αιμομιξία και περιουσίες

Όσο οι ημέρες περνούσαν, ολοένα και περισσότερα στόματα άνοιγαν για το τι συνέβαινε στη συγκεκριμένη οικογένεια. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις αρχικές μαρτυρίες αλλά και τα όσα ακούστηκαν έναν χρόνο αργότερα στο δικαστήριο, τόσο ο πατέρας όσο και ο θείος κακοποιούσαν σεξουαλικά τις δύο μεγαλύτερες αδερφές.

Διαβάστε ακόμη: Όταν ένας 15χρονος έκανε ένα από τα φριχτότερα εγκλήματα που έχουμε δει στην Ελλάδα

Βάσει των τότε δημοσιευμάτων, ο πατέρας φέρεται να εκακοποιούσε τη μεγάλη του κόρη από την περίοδο της κατοχής. Το 1950 έφτασε από την Αμερική ο θείος (ξάδερφος του πατέρα) που σταδιακά άρχισε να κακοποιεί κι εκείνος τη μεγάλη κόρη της οικογένειας. Εν τω μεταξύ ο πατέρας στα επόμενα χρόνια φέφεται να είχε περιπτύξεις και με τις άλλες δύο του κόρες. Κατά κάποιους μάλιστα τη μία εξ αυτών την είχε αφήσει έγκυο.

Ο εξ Αμερικής θείος είχε φέρει μαζί του ένα σημαντικό χρηματικό ποσό και με την οικονομική του άνεση κατάφερνε να ελέγχει την οικογένεια. Μάλιστα, όπως σημειωνόταν τότε, εξαγόραζε την ανοχή του πατέρα.  Η μάνα της οικογένειας φέρεται να έμαθε με μεγάλη καθυστέρηση το τι ακριβώς συνέβαινε δίχως ωστόσο να καταφέρει να αντιδράσει.

Άταφα τα θύματα, έρανος για τον δράστη

Όταν πλέον άρχισε να διαρρέει στο χωριό τι ακριβώς είχε συμβεί, η πρώτη αντίδραση ήταν να μην επιτρέψουν να ταφούν τα σώματα των αιμομικτών «διότι οι συγχωριανοί τους αρνούνται να τα ενταφιάσουν αγανακτισμένοι από το πρωτοφανές σκάνδαλο» σημείωνε ο Τύπος.

Την ίδια στιγμή, ο δράστης είχε κερδίσει τη συμπάθεια μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης που δεν τον έβλεπαν ως δολοφόνο αλλά ως κάποιον που καθάρισε την τιμή της οικογένειάς του. Χαρακτηριστική είναι η κίνηση που έκανε λιμενεργάτες από τα Χανιά. Επιτροπή τους, ζήτησε άδεια ώστε να διεξαχθεί έρανος για την οικονομική ενίσχυση της οικογένειας του δράστη, μιας και ήταν παντρεμένος με παιδιά. Η άδεια δεν δόθηκε, γιατί θεωρητικά θα αναλάμβανε αυτό τον ρόλο η κοινωνική πρόνοια, είναι όμως ένα παράδειγμα για το πόσο είναι συγκλονίσει το συγκεκριμένο έγκλημα όλη τη χώρα.

Η δίκη και οι οικονομικές διαφορές

Η δίκη του Ν.Κ. άρχισε έναν χρόνο αργότερα στην Κόρινθο. «Άπαντες επιδοκιμάζουν τας πράξεις του κατηγορούμενου» γράφουν οι εφημερίδες και η αλήθεια είναι πως αρκετοί συγχωριανοί του δράστη και των θυμάτων, που κατέθεσαν, στάθηκαν στο πλευρό του καταδεικνύοντας τη νοοτροπία που επικρατούσε την εποχή εκείνη, σε μεγάλη μερίδα των κατοίκων της Μάνης.

Ανάμεσα στα όσα αναφέρθηκαν από τους εμπλεκόμενους, παρουσιάστηκε ένα ακόμη στοιχείο που θα μπορούσε να θεωρηθεί κίνητρο για τις δολοφονίες. Οι οικονομικές διαφορές. Ο θείος είχε δώσει δάνειο στον δράστη και του ζητούσε τα χρήματα. Μάλιστα λίγες ημέρες πριν από το έγκλημα είχε σημειωθεί μεγάλη ένταση μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να μην μιλάνε. «Πιστεύω ότι η αιτία των εγκλημάτων ήτο μάλλον οικονομικοί λόγοι» είχε αναφέρει στη δίκη μάρτυρας κατηγορίας, που είχε αναφερθεί αναλυτικά σε δοσοληψίες.

Από το δικαστήριο παρέλασαν πολλοί συγχωριανοί δράστη και θύματος, καταθέτοντας διάφορες απόψεις αναφορικά με το τι όπλισε το χέρι του δράστη. Ο δάσκαλος είχε χαρακτηρίσει τον θείο ως «τύπο "παλικαρά" που οπλοφορεί συνεχώς», ενώ άλλος προσέθεσε πως «Οι Μανιάτες επικροτούν τας πράξεις του κατηγορούμενου, ο οποίος εξετέλεσεν ένα θλιβερόν καθήκον».

Η απόφαση για το έγκλημα στη Μάνη

Ο ίδιος στο δικαστήριο υποστήριξε πως «μόνο λόγοι τιμής με ανάγκασαν να διαπράξω το στυγερό έγκλημα». Ο Εισαγγελέας στην αγόρευσή του μίλησε για «δυσόσμους αναθυμιάσεις της οικογένειας» και πρότεινε ισόβια για τον Ν.Κ. Οι συνήγοροί του, ζήτησαν από τους ενόρκους να του αναγνωρίσουν πλήρη σύγχυση, ενώ ένας εξ αυτών στην ομιλία του είπε: «είναι εθνική ανάγκη να μην καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά να αθωωθεί. Εαν καταδικάζετο, η καταδίκη θα αντέβαινε προς τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας» αναφερόμενος στα όσα είχαν αποκαλυφθεί για τις αιμομιξίες.

Την Πέμπτη, 20 Μαρτίου του 1958 το δικαστήριο ανακοίνωσε την ποινή για τον δράστη της πενταπλής δολοφονίας. «Ένοχος ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως με ελαφρυντικό τη μέτρια σύγχυση». Επέβαλε 10 χρόνια για κάθε δολοφονία που μαζί με τις επαυξήσεις και τις συγχωνεύσεις, έφτασαν τα 18 χρόνια συνολικά. μαζί με τις κατηγορίες για οπλοφορία και οπλοχρησία, η συνολική ποινή ήταν κάθειρξη 21 ετών και 10ετής στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων.

Κάπως έτσι γράφτηκε ο επίλογος της οικογενειακής τραγωδίας, που φαινομενικά κράτησε μόλις 15 λεπτά, όσα χρειάστηκε ο Ν.Σ. για να δολοφονήσει τους πέντε ανθρώπους, στην πραγματικότητα όμως διαρκούσε πολλά χρόνια πίσω από τις κλειστές πόρτες της επαρχίας στη μεταπολεμική Ελλάδα.

* Τα δημοσιεύματα είναι από το αρχείο (1957/1958) της εφημερίδας Μακεδονία. Στοιχεία έχουν ληφθεί και από τα ρεπορτάζ της περιόδου στις εφημερίδες Βήμα και Ελευθερία του 1957, καθώς και από προσωπικές μαρτυρίες.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.