«Μου είχε πει ότι τον κυνηγάνε δαίμονες»: Η μαρτυρία της κόρης του 89χρονου πιστολέρο

Το προφίλ ενός ανθρώπου που ισορροπούσε ανάμεσα σε οξύνοια και τις σκοτεινές ψυχώσεις σκιαγραφεί η κόρη του 89χρονου δράστη, ο οποίος μετέτρεψε το κέντρο της Αθήνας σε πεδίο μάχης. Μιλώντας στο Mega αποκαλύπτει πως η χθεσινή επίθεση με τους πέντε τραυματίες ήταν η τραγική κατάληξη μιας εμμονής που διαρκούσε χρόνια. 

Πίσω από την τυφλή βία κρυβόταν ένα παραλήρημα για χαμένα ένσημα και απλήρωτες συντάξεις, το οποίο ο 89χρονος είχε διοχετεύσει σε απειλητικές επιστολές προς κάθε κατεύθυνση. Η κόρη του θυμάται τις προειδοποιήσεις που κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα γίνουν πράξη:

«Κάποια στιγμή είχε έρθει να μου πει ότι έστελνε γράμματα στον Άρειο Πάγο και στο δικαστήριο της Χάγης ότι του χρωστάνε τα λεφτά, ότι θα πάρει καραμπίνα, ότι θα πάει να τους σκοτώσει. Μου το έλεγε, αλλά εμένα δεν το χώραγε ο νους μου. Και φυσικά πάντα του έλεγα ‘μην μου λες βλακείες. Αυτά τα πράγματα που λες είναι τρελά’».

«Ξέρω ότι τον είχαν πιάσει με την καραμπίνα. Τώρα φυλακή τον είχανε βάλει; Στο ψυχιατρείο τον είχανε βάλει; Δεν ξέρω. Έστελνε απειλητικά γράμματα στον Άρειο Πάγο και στη Χάγη.

Τρωγόταν. Αυτό ήταν η μόνη του ‘δουλειά’, υποτίθεται. Συνέχεια δηλαδή αυτό. Να στέλνει τα γράμματα και να απειλεί ότι έχει καραμπίνα και ότι άμα δεν του δώσουν τη σύνταξη θα πάει να τους σκοτώσει».

Μεταξύ ιδιοφυΐας και εμμονής με τα «μάγια»

Ο πατέρας της δεν ήταν μια απλή περίπτωση. Περιγράφεται ως ένας ιδιαίτερα ευφυής τεχνίτης, του οποίου όμως ο χαρακτήρας και οι δεισιδαιμονίες στάθηκαν εμπόδιο στην επαγγελματική και προσωπική του εξέλιξη.

«Είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος. Ήταν πολύ της λεπτομέρειας και στη δουλειά του επάνω. Το είχε πει κάποια στιγμή, θα πω σε στιγμές διαύγειας, ότι αν δεν ήμουνα τόσο οξύθυμος και είχα μείνει στη δουλειά που ήμουνα από την αρχή, θα είχα πάρει και πολύ καλύτερα λεφτά».

«Δούλευε σε ένα εργοστάσιο που έφτιαχναν βίδες, αλλά άλλαζε δουλειά συνέχεια από ό,τι μου είχε πει κάποια στιγμή στο παρελθόν. Τσακωνόταν, έφευγε, δεν πήγαινε αλλού σε άλλη δουλειά και κάποια στιγμή είχε ανοίξει δικό του εργαστήριο, το οποίο δεν πήγε καλά και το είχε κλείσει λίγο πριν βγει στη σύνταξη. Χαλούσε πολλά λεφτά σε υποτιθέμενα μαγικά.

Είχε πάει Ινδία να κάνει αυτά τα πράγματα. Είχε κάποια εκεί στην Αθήνα που της έδινε καλά λεφτά για να κάνει υποτίθεται μάγια. Οπότε ξέρω ότι έχει χαλάσει πάρα πολλά λεφτά σε αυτά τα πράγματα».

Διαβάστε ακόμα: Η βαλίτσα του 89χρονου στο ταξί θα «μιλήσει» για τις κινήσεις του - Το ταξίδι που ετοίμαζε και τα ΜΜΕ στόχοι

Η κόρη του εξηγεί πως η διάρκεια αυτών των απειλών είχε δημιουργήσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας στο περιβάλλον του.

«Δεν μπορούσα να το πάρω και 100% σοβαρά γιατί αυτή η υπόθεση με τα ότι ‘έχω καραμπίνα και ότι τους έχω κάνει μήνυση και ότι τα έχω πάει μέχρι το δικαστήριο της Χάγης’, γιατί είχε πάει στο δικαστήριο της Χάγης και είχε χαλάσει και πολλά λεφτά, οπότε φαντάζομαι ότι όντως πρέπει να είχε βάλει κάποιον δικηγόρο.

Ισχύει, αυτό το ακούω τώρα 10 χρόνια, ίσως και παραπάνω. 10, 12 χρόνια, οπότε λες εντάξει, δεν είναι, δηλαδή δεν παίρνεις σοβαρά».

Οι σχέσεις τους ήταν πάντα συγκρουσιακές, σημαδεμένες από την πεποίθηση του 89χρονου ότι η κόρη του είχε πέσει θύμα «μαγείας» για να μην τον αγαπά.

«Οι σχέσεις μας δεν ήταν καλές, από παιδί που ήμουν δεν ήταν καλές. Από μωρό με είχαν αφήσει στο χωριό, στους γονείς της μητέρας μου και στην αδερφή της μητέρας μου. Αυτοί με μεγάλωσαν. Και επειδή είχα μεγαλώσει εκεί, στο μυαλό του ήταν ότι εμένα μου είχαν κάνει μάγια να τους αγαπάω αυτούς περισσότερο από ό,τι αγαπάω αυτόν.

Όταν ήμασταν εγώ κι αυτός με τσακωνότανε συνέχεια, ότι μου έχουν κάνει μάγια, ότι τους κάνει μάγια πίσω για να φύγω εγώ από αυτούς. Κάτι τρελά πράγματα δηλαδή, που δεν τα χωράει ο νους κανενός ανθρώπου με σώας τας φρένας».

«Δεν χώραγε ο νους του το γεγονός ότι με πήραν, με αγάπησαν, με μεγάλωσαν χωρίς να έχουν κανένα αυτό. Εγγόνι τους ήμουν. Δεν είναι ότι ήταν υποχρεωμένοι να μεγαλώσουν. Δεν χώραγε ο νους του ότι αυτός μπορεί να είναι ο λόγο που εγώ τους αγαπάω.

Ήταν ότι μου είχαν κάνει μάγια να τους αγαπάω και να μην θέλω αυτόν. Για μένα ήταν ένας ξένος και κάθε φορά που με έπαιρνε να πάμε βόλτα, δεν ήταν ότι μου έδειχνε αγάπη, να πω ότι εντάξει ο πατέρας μου».

«Τον κυνηγάνε δαίμονες»: Οι εκκλήσεις για βοήθεια που αγνοήθηκαν

Η πιο ανατριχιαστική πτυχή της μαρτυρίας αφορά την ψυχική κατάσταση του δράστη. Η κόρη του περιγράφει έναν άνθρωπο που βασανιζόταν από παραισθήσεις, ενώ οι στενοί συγγενείς που τον φρόντιζαν αρνούνταν να δουν την πραγματικότητα.

«Εμένα προσωπικά, μου είχε πει ότι τον κυνηγάνε δαίμονες, ότι πάνε τη νύχτα και τον ξυπνάνε και τον χτυπάνε και τον δένουν κάτω και δεν μπορεί να κουνηθεί. Του έλεγα συνέχεια ότι πρέπει να πάει σε έναν γιατρό, να κοιτάξει να δει τι μπορεί να κάνει για αυτό. Ότι υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να τον βοηθήσουν. Και μου έλεγε ότι εγώ είμαι τρελή, ότι δεν είναι τρελός.

Όταν εγώ είχα έρθει Ελλάδα το 2022, που είχα πάει και είχα βρει τη θεία μου, την αδερφή του και την ανιψιά του, που υποτίθεται τον προσέχανε, της το είχα πει της θείας μου ότι ‘ξέρεις κάτι θεία, έχει πρόβλημα, πρέπει να τον βοηθήσετε. Εμένα δεν με ακούει, δεν μου μιλάει. Στην κόρη του δεν μιλάει’. Λέω ‘πείτε του, πείστε τον να πάει σε έναν γιατρό. Πηγαίνετε τον εσείς σε έναν γιατρό’».

«Δεν λες κάτι τέτοιο για αστείο, να πάρω ένα πιστόλι να πάω να πυροβολήσω κόσμο γιατί μου χρωστάει 100 ευρώ. Και μου λέει ‘όχι’, μου λέει ‘ο πατέρας σου δεν έχει κανένα πρόβλημα, όλοι οι υπόλοιποι του φέρονται έτσι και…’ κάτι τέτοια τρελά. Και της λέω ‘θεία σε παρακαλώ πάρα πολύ, δεν είναι αυτά που λες.

Δηλαδή για δαιμόνιους και διαβόλους που τον χτυπάνε τη νύχτα, αλλά δεν είναι… αυτά τα πράγματα δεν είναι φυσιολογικά. Λοιπόν, εμένα λέω ό,τι και να του πω δεν μ’ ακούει, με βρίζει, με κάνει.

Εσάς λέω που σας ακούει, να του πείτε να πάει σε έναν γιατρό έστω, δηλαδή κάτι να κάνετε από την πλευρά σας αφού ενδιαφέρεστε. Η κατάληξη ήταν μετά από 2 μέρες να γυρίσει να μου πει ότι εγώ δεν είμαι παιδί του και ότι εγώ δεν θέλω το καλό του και να τον αφήσω ήσυχο. Και μου έκοψε και την καλημέρα μετά από εκεί».

«Πολύ λυπάμαι για αυτό που έγινε. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο, χρόνια πριν να το σταματήσω. Δηλαδή δεν το χωράει ο νους μου. Είναι πολύ τρελό αυτό. Γιατί δεν χρώσταγε ο άνθρωπος να πάει στη δουλειά του και να καταλήξει στο νοσοκομείο χωρίς λόγο για 100 ευρώ».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.