Μενού
Η πρωτεύουσα Ζυρίχη
Η πρωτεύουσα Ζυρίχη | Shutterstock
  • Α-
  • Α+

Η Ελβετία είναι γνωστή ως ένας φορολογικός παράδεισος με υψηλά στάνταρντ διαβίωσης αλλά και εξωφρενικό ΑΕΠ. Αυτό αποτυπώνεται και στον αριθμό των εκατομμυριούχων της, οι οποίοι αποτελούν το 15,5% του πληθυσμού, ενώ διαμένει εκεί μόνιμα ένας δισεκατομμυριούχος για κάθε 80.000 «κοινούς θνητούς».

Συγκεκριμένα, κατά το CNBC, Από το 2022, η χώρα φιλοξενούσε περίπου 110 δισεκατομμυριούχους με συνολική περιουσία 338 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ξεπερνώντας άλλα υπερπλούσια hotspots όπως η Σαουδική Αραβία, η Σιγκαπούρη και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι κάτοικοι της Ελβετίας είναι επίσης από τους πλουσιότερους στον κόσμο, με μέση καθαρή περιουσία σχεδόν 700.000 δολάρια, ξεπερνώντας τις ΗΠΑ και το Χονγκ Κονγκ. 

Γιατί όμως αποτελεί, ακόμα και σήμερα, τόσο θελκτικό προορισμό για ακόμα περισσότερους πλούσιους κάθε χρόνο; Σύμφωνα με το studyinginswitzerland.com, οι παράγοντες που ελκύουν το ξένο κεφάλαιο είναι η οικονομική σταθερότητα, η γεωπολιτική ουδετερότητα και η εκτενής εκβιομηχάνιση.

Πολιτική σταθερότητα

Μια πρόσφατη μελέτη ερεύνησε τους επιχειρηματικούς τομείς που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της Ελβετίας στη διεθνή αγορά και η πολιτική σταθερότητα ήταν ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες. Η άμεση δημοκρατία και η πολιτική ουδετερότητας της χώρας την έχουν γλιτώσει από εσωτερικές συγκρούσεις και πολέμους στο εξωτερικό. 

Η σταθερότητα επέτρεψε επίσης στους Ελβετούς επιχειρηματίες και στην κυβέρνηση να επικεντρώσουν τους πόρους τους στην ανάπτυξη της βιομηχανίας και του εμπορίου της χώρας αντί να δαπανηθούν οι πόροι για την επίλυση στρατιωτικών συγκρούσεων. 

Η πολιτική σταθερότητα έπαιξε επίσης ρόλο στην ελβετική τραπεζική και χρηματοοικονομική επιτυχία. Κατά τη διάρκεια παγκοσμίων πολέμων ή άλλων γεγονότων αναστάτωσης, οι πλούσιοι συχνά επέλεγαν να κρατήσουν τις αποταμιεύσεις τους σε ελβετικές τράπεζες είτε με τη μορφή χρυσού είτε ελβετικών φράγκων, καθώς άλλα νομίσματα ήταν ασταθή κατά τη διάρκεια αυτών των εποχών.

Τραπεζικό και οικονομικό σύστημα

Οι ρίζες των σύγχρονων ελβετικών τραπεζικών ιδρυμάτων βασίζονται στις τράπεζες που δημιουργήθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα για τη χρηματοδότηση μεγάλων κατασκευαστικών έργων. 

Όπως όλοι οι άλλοι οικονομικοί τομείς, ο τραπεζικός και χρηματοοικονομικός τομέας επηρεάστηκε από την κρίση μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία μείωσε τα περιουσιακά στοιχεία των ελβετικών ιδρυμάτων στο μισό. 

Η χώρα τήρησε μια πολιτική αποπληθωρισμού με το ελβετικό φράγκο να αποπληθωρίζεται κατά 30% το 1936 . Μια άλλη μεταπολεμική αλλαγή στο ελβετικό τραπεζικό σύστημα ήταν η διαμόρφωση των πολιτικών νομικού απορρήτου των τραπεζών, γεγονός που τις κατέστησε αγαπημένο προορισμό για πολλούς πλούσιους Ευρωπαίους, συμπεριλαμβανομένων των Ευρωπαίων Εβραίων που διέφυγαν από τη ναζιστική δίωξη. 

Σήμερα, ο χρηματοοικονομικός τομέας παραμένει ένας σημαντικός τομέας της ελβετικής οικονομίας που παράγει περισσότερο από το 10% του ΑΕΠ της χώρας.

Εκβιομηχάνιση

Μετά την ενοποίηση της χώρας μέσω του δημοσιονομικού συντάγματος, η Ελβετία είδε την ανάγκη να συνδέσει και τους διαφορετικούς οικονομικούς κόμβους, και το πέτυχε με τη δημιουργία σιδηροδρόμων. Αυτοί οι σιδηρόδρομοι κατασκευάστηκαν από ιδιώτες επιχειρηματίες, με την πρώτη γραμμή να κατασκευάζεται το 1847 μεταξύ Ζυρίχης και Μπάαντεν. 

Οι σιδηρόδρομοι δεν περιλαμβάνονταν σε ένα ομοσπονδιακό σύστημα μέχρι το 1902, όταν η Συνομοσπονδία αγόρασε τις πέντε μεγαλύτερες εταιρείες και σχημάτισε τον όμιλο Swiss Federal Railways (SBB) που συνέχισε ως ένα από τα πιο ανεπτυγμένα συστήματα μεταφορών στον κόσμο και πυλώνας για την Ελβετική οικονομία. 

Ένας άλλος παράγοντας που επηρέασε την εκβιομηχάνιση ήταν η ελάχιστη καλλιεργήσιμη γη και οι φτωχές πρώτες ύλες της χώρας. Ως εκ τούτου, στηρίχθηκε στη γεωγραφικά ευνοϊκή θέση της ως εμπορική οδός για να εισάγει πρώτες ύλες και στη συνέχεια να τις μεταποιεί σε προϊόντα υψηλής ποιότητας. 

Ελβετική ουδετερότητα και ναζιστικός χρυσός

Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ως ουδέτερη χώρα, επετράπη στην Ελβετία να συναλλάσσεται και με τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Όπως προαναφέρθηκε, η χώρα δεν διαθέτει ικανές πρώτες ύλες, γεγονός που την εξαρτούσε από τις γειτονικές Γερμανία και Ιταλία για την παροχή αυτών των υλικών και άλλων αγαθών, όπως τρόφιμα. 

Και εδώ ερχόμαστε ίσως στην πιο αμφιλεγόμενη πηγή πλούτου της Ελβετίας. Μέσα στην εμπόλεμη κατάσταση, η χώρα συνέχισε το εμπόριο και η Ελβετική Εθνική Τράπεζα αγόρασε ακόμη και χρυσό από τη γερμανική Reichsbank, παρόλο που γνώριζαν ότι ο χρυσός είχε κλαπεί από τις κεντρικές τράπεζες των κατεχόμενων περιοχών, όπως η Πολωνία. 

Google News

Ακολουθήστε το Reader.gr στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.

BEST OF LIQUID MEDIA