Πέθανε η Γκλόρια Στάινεμ, η φεμινίστρια που ντύθηκε λαγουδάκι του Playboy για να αναδείξει τον σεξισμό

Η Γκλόρια Στάινεμ, η Αμερικανίδα συγγραφέας, λέκτορας, δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και οργανώτρια που αγωνίστηκε για την ισότητα των φύλων και τα πολιτικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, πέθανε σε ηλικία 92 ετών.

Η συνιδρύτρια και συντάκτρια του περιοδικού «Ms. Magazine» υπερασπίστηκε το φεμινιστικό κίνημα από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και μετά και ενέπνευσε γενιές γυναικών. Πέθανε την Τετάρτη, ανέφερε το ίδρυμά της σε μια ανάρτηση στο Instagram την Πέμπτη.

«Από απρόθυμη εκπρόσωπος σε φάρο θετικής αλλαγής, το ταξίδι της είναι μοναδικό στην ιστορία. Μια Αμερικανίδα ηγέτιδα που μπορεί να μιλήσει σε όλους μας», δήλωσε η σκηνοθέτης κινηματογράφου και θεάτρου Τζούλι Τέιμορ για τη Στάινεμ σε συνέντευξή της στους New York Times το 2017.

Η Στάινεμ έφερε μια φεμινιστική οπτική στη mainstream κουλτούρα μέσω της αυστηρής δημοσιογραφίας, της δημόσιας ομιλίας και του ακτιβισμού. Συγγραφέας εννέα βιβλίων, αγωνίστηκε κατά της ενδοοικογενειακής βίας, του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, της βιομηχανίας πορνογραφίας και των πολέμων του Βιετνάμ και του Κόλπου.

Εργάστηκε επίσης για την υποστήριξη σκοπών όπως το κίνημα Black Lives Matter, η επανένωση της Κορέας, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και το κίνημα Times Up.

Γκλόρια Στάινεμ - Οι πρώτες παραστάσεις

Γεννημένη στο Οχάιο το 1934, η Στάινεμ μεγάλωσε σε ένα τροχόσπιτο. Η ψυχική ασθένεια της μητέρας της έκανε απαγορευτική τη δουλειά και την ανάγκαζε να μπαινοβγαίνει  σε σανατόρια. Όταν ήταν 10 ετών, οι γονείς της χώρισαν και, ενώ μεγάλωνε σε ένα ετοιμόρροπο σπίτι στο Τολέδο, η Στάινεμ άρχισε να παρατηρεί την εχθρότητα που υπέφερε η μητέρα της ως εργαζόμενη γυναίκα.

Αφού αποφοίτησε από ένα κολέγιο γυναικείων φιλελεύθερων τεχνών το 1956, η Στάινεμ ταξίδεψε στην Ινδία για δύο χρόνια, όπου εργάστηκε ως νομική υπάλληλος στο ανώτατο δικαστήριο της χώρας.

Διαβάστε ακόμα: «Ο μύθος που λεγόταν Ανδρέας Παπανδρέου»: Iδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στο Reader για την 3η Σεπτέμβρη

Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, εργάστηκε ως διευθύντρια της Ανεξάρτητης Υπηρεσίας Έρευνας, μιας «βιτρίνας» της CIA που στρατολογούσε Αμερικανούς φοιτητές για να διαταράξουν τα υπό σοβιετικό έλεγχο Παγκόσμια Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βιέννη και το Ελσίνκι. Η Στάινεμ αργότερα αποκάλυψε ότι πάντα ήξερε ποιος χρηματοδοτούσε την επιχείρηση: «Αν είχα επιλογή, θα το έκανα ξανά».

Το 1962, έλαβε την πρώτη της «σοβαρή ανάθεση» στη δημοσιογραφία από τον αρχισυντάκτη του περιοδικού Esquire, Clay Felker. Το άρθρο της για την αντισύλληψη, «Ο ηθικός αφοπλισμός της Betty Coed», περιέγραφε λεπτομερώς πώς οι γυναίκες αναγκάζονταν να επιλέξουν μεταξύ καριέρας και οικογένειας.

Λαγουδάκι σε μυστική αποστολή

Την επόμενη χρονιά, η Steinem μεταμφιέστηκε σε λαγουδάκι του Playboy για 11 ημέρες, για να γράψει την περίφημη, διμερή έκθεσή της για το πώς φερόντουσαν στα μοντέλα ενώ εργαζόταν στο Playboy Club, το προσωπικό «λούνα παρκ» του ιδιοκτήτη Hugh Hefner.

Αναγκασμένη να φοράει στενά κοστούμια και ψηλοτάκουνα, η Steinem έχασε 4,5 κιλά -τα μισά σε μια μόνο νύχτα- κατά τη διάρκεια της «θητείας» της. Ο μάνατζέρ της γιόρτασε κάνοντας τη στολή της δύο ίντσες πιο στενή. Μετά το άρθρο, δεν μπόρεσε να βρει δουλειά επειδή «είχα γίνει πλέον Bunny - και δεν είχε σημασία γιατί».

Το 1968, προσελήφθη για να εργαστεί στο περιοδικό New York, στο οποίο θα επινοούσε τον όρο «αναπαραγωγική ελευθερία» για ένα άρθρο σχετικά με μια «συζήτηση» για την άμβλωση στο Γκρίνουιτς Βίλατζ.

Έχοντας κάνει έκτρωση στο Λονδίνο στα 22 της, αργότερα περιέγραψε ότι ένιωσε ένα «μεγάλο κλικ» ενώ βρισκόταν στη διαμαρτυρία και είπε ότι η ημέρα σηματοδότησε την έναρξη της ζωής της ως «ενεργή φεμινίστρια».

«Νομίζω ότι το άτομο που είπε: "Αγάπη μου, αν οι άντρες μπορούσαν να μείνουν έγκυοι, η έκτρωση θα ήταν ένα μυστήριο" είχε δίκιο», είπε στον Observer το 2011.

«Μιλώντας για τον εαυτό μου, ήξερα ότι ήταν η πρώτη φορά που αναλάμβανα την ευθύνη για τη ζωή μου. Δεν επρόκειτο να αφήσω πράγματα να μου συμβούν. Επρόκειτο να κατευθύνω τη ζωή μου, και ως εκ τούτου ένιωθα θετικά».

Επίσης, απέδωσε τα εύσημα σε μαύρες φεμινίστριες, όπως η Φλόρινς Κένεντι, η Έβελιν Κάνινγκχαμ, η Σίρλεϊ Τσίσολμ και η Φάνι Λου Χάμερ, για το ότι της δίδαξαν τη σημασία του ακτιβισμού.

«Ήταν σαν να έβρισκα μια οικογένεια», είπε για εκείνη την εποχή . «Όσο εντελώς διαφορετικές κι αν είμαστε, και σίγουρα ήμασταν, οι γυναίκες μοιράζονται ελπίδες και ένα συγκεκριμένο όραμα για τον κόσμο, και έναν συγκεκριμένο ανιχνευτή ανισότητας».

Γκλόρια Στάινεμ - Η κριτική

Η Στάινεμ ήταν επίσης μια διχαστική προσωπικότητα. 

Επί δεκαετίες, επικρίθηκε έντονα για ένα άρθρο γνώμης του 1998 στους New York Times , στο οποίο υποστήριξε τον πρόεδρο Μπιλ Κλίντον απέναντι στις κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση.

«Δεν είναι ένοχος σεξουαλικής παρενόχλησης», έγραψε, μόνο «μια αηδιαστική, χαζή και απερίσκεπτη επίθεση σε μία υποστηρικτή του σε ένα χαμηλό σημείο της ζωής της».

Το 2017, είπε: «Πρέπει να πιστεύουμε τις γυναίκες. Δεν θα έγραφα το ίδιο πράγμα τώρα, επειδή πιθανότατα είναι γνωστά περισσότερα για άλλες γυναίκες τώρα».

Θεωρήθηκε επίσης εχθρική προς τα δικαιώματα των τρανς ατόμων λόγω ενός άρθρου που έγραψε το 1977, μια θέση που διευκρίνισε το 2013: «Πιστεύω ότι τα τρανς άτομα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν κάνει μετάβαση, ζουν μια πραγματική, αυθεντική ζωή. Αυτές οι ζωές πρέπει να γιορτάζονται, όχι να αμφισβητούνται».

Το 1986, η Στάινεμ διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και, το 1994, με χρόνια επώδυνη νευραλγία τριδύμου. Μετά από χρόνια που απέρριπτε τον γάμο, παντρεύτηκε τον περιβαλλοντικό ακτιβιστή Ντέιβιντ Μπέιλ το 2000 και παρέμεινε κοντά στον θετό γιο της, τον ηθοποιό Κρίστιαν Μπέιλ, μετά τον θάνατο του πατέρα του το 2003.

Έχοντας υποστηρίξει την προεδρική εκστρατεία της Χίλαρι Κλίντον, η Στάινεμ ήταν μια εξέχουσα επικριτής του Ντόναλντ Τραμπ, συμπροεδρεύοντας και μιλώντας στην Πορεία των Γυναικών στην Ουάσινγκτον, μια μαζική διαμαρτυρία που πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα από την ορκωμοσία του Τραμπ τον Ιανουάριο του 2017.

Το 2011, δήλωσε στον Observer: «Ελπίζω να ζήσω μέχρι τα 100. Υπάρχουν τόσα πολλά να κάνουμε».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.