Το πετρέλαιο του Μαδούρο και το παλιό «όνειρο» για την Κούβα: Οι σκοπιμότητες πίσω από την αρπαγή

Η παρέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, με τις φονικές πυραυλικές επιθέσεις και την απαγωγή του προέδρου Μαδούρο, σχεδόν επιβάλλει μια γεωπολιτική κρίση,στην Ουάσιγκτον, σε όλο το Δυτικό Ημισφαίριο και σε όλο τον κόσμο.

Η απόφαση του Προέδρου Τραμπ να ξεκινήσει μια αιφνιδιαστική στρατιωτική επίθεση και να απομακρύνει τον Νικολάς Μαδούρο έθεσε τέλος σε μια πολυετή αντιπαράθεση με το Καράκας μέσα σε λίγες ώρες, αλλά η κίνηση αυτή άνοιξε μια νέα σειρά ερωτημάτων, όπως σχολιάζει το Politico.

Τι σημαίνει αυτό για την υπόλοιπη Λατινική Αμερική; Πώς θα επαναπροσδιοριστούν οι αντίπαλοι όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν; Ποιος θα είναι ο αντίκτυπος στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας; Και σηματοδοτεί αυτό μια μόνιμη μετατόπιση στην προβολή ισχύος των ΗΠΑ;

Μαδούρο: Ο Τραμπ ξανασχεδιάζει τον χάρτη

Στις δηλώσεις του από την έναρξη της επιχείρησης, ο Τραμπ έχει δώσει λίγες νύξεις για το τι θα ακολουθήσει, πέρα ​​από τη διαβεβαίωση ότι η επιχείρηση ήταν αποφασιστική και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα «κυβερνούν» τη Βενεζουέλα για τουλάχιστον κάποιο χρονικό διάστημα.

Διαβάστε ακόμα: Συναγερμός στη Βενεζουέλα: Εντολή για συλλήψεις όσων στήριξαν την αμερικανική επίθεση

Για να αξιολογήσει πώς η πτώση του Μαδούρο θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει την παγκόσμια πολιτική, το POLITICO ζήτησε από μια σειρά εμπειρογνωμόνων, από περιφερειακούς αναλυτές έως βετεράνους της εθνικής ασφάλειας, να σχολιάσουν αυτήν την απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ και να προβλέψουν πώς θα έχει αντίκτυπο στον υπόλοιπο κόσμο.

Ο Ράιαν Μπεργκ είναι διευθυντής του «Προγράμματος για την Αμερική» και επικεφαλής της «Πρωτοβουλίας για το Μέλλον της Βενεζουέλας» στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών.

«Η κυβέρνηση Τραμπ παίρνει στα σοβαρά τη στρατηγική για το Δυτικό Ημισφαίριο που περιγράφεται στο πρόσφατο έγγραφο της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας, με ένα Συμπέρασμα Τραμπ για το ημισφαίριο. Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ ξεκίνησε αυτήν την επιχείρηση λίγες ώρες μετά τη συνάντηση του Νικολάς Μαδούρο με τον ειδικό απεσταλμένο της Κίνας στέλνει ένα σαφές και κατηγορηματικό μήνυμα στην Κίνα και τον ρόλο της στην Αμερική.

Στέλνει επίσης το μήνυμα ότι ο "άξονας των αυταρχικών" είναι ισχυρός σε καιρό ειρήνης, αλλά όχι αποφασιστικός σε στιγμές μεγαλύτερης ανάγκης, όταν πρόκειται για ζητήματα ασφάλειας του καθεστώτος». 

Ο Τζάστιν Λόγκαν είναι διευθυντής σπουδών άμυνας και εξωτερικής πολιτικής στο Ινστιτούτο Cato.

«Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις της επιδρομής στη Βενεζουέλα και της σύλληψης του δικτάτορα Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του θα είναι περιορισμένες, επειδή ο αντίκτυπός της στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων θα είναι περιορισμένος. Ωστόσο, μπορεί κανείς να προβλέψει δύο μικρές αλλά δυνητικά σημαντικές συνέπειες.

Καταρχάς, άλλες μεγάλες δυνάμεις θα μπορούσαν στο μέλλον να εκμεταλλευτούν τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι η επίθεση ήταν νόμιμη επειδή ο Μαδούρο βρισκόταν υπό δίωξη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάποιος θα μπορούσε εύκολα να φανταστεί μια κινεζική δίωξη ενός ηγέτη της Ταϊβάν...

Δεύτερον, ο Πρόεδρος Τραμπ υπερηφανεύεται για την απρόβλεπτη φύση του, και αυτή η επίθεση θα εμβαθύνει μόνο την πεποίθηση άλλων χωρών στην αστάθεια της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Οι ηγέτες που αλληλεπιδρούν με την κυβέρνηση Τραμπ πιθανότατα θα σκεφτούν πιο προσεκτικά πώς μπορούν να αντισταθμίσουν τα στοιχήματά τους, είτε αυτό σημαίνει ανάπτυξη στενότερων σχέσεων με την Κίνα ή τη Ρωσία, είτε την εκπόνηση καλύτερων και πιο σαφών σχεδίων για την αποφυγή παρόμοιων εκστρατειών όπως αυτή στο Καράκας».

Τραμπ: Η «γη και το ύδωρ» του Μαδούρο

Ο Stephen Kinzer, βετεράνος ανταποκριτής διεθνών ειδήσεων για τους New York Times, είναι ανώτερος συνεργάτης στη Σχολή Διεθνών και Δημοσίων Υποθέσεων Watson στο Πανεπιστήμιο Brown.

Διαβάστε ακόμα: Ο δικαστής που φρέναρε τον Τραμπ και διορίστηκε από τον Κλίντον: Στα 92 του, αναλαμβάνει τη δίκη Μαδούρο

«Ο Τραμπ είναι ο Αμερικανός πρόεδρος που επικεντρώνεται περισσότερο στους πόρους από την εποχή του Αϊζενχάουερ. Βλέπει το πετρέλαιο της Βενεζουέλας ως ένα μεγάλο έπαθλο. Όταν απαιτεί από τις χώρες να σταματήσουν να αγοράζουν πετρέλαιο από τη Ρωσία και το Ιράν, και τον ρωτούν ποια εναλλακτική έχουν, θα ήθελε πολύ να μπορεί να απαντήσει: "Θα σας δώσω πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα". Είναι ένα σημαντικό γεωπολιτικό όπλο.

Αυτό, ωστόσο, είναι ένα μακροπρόθεσμο όνειρο. Το κίνητρο του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο είναι πιο άμεσο. Προέρχεται από ένα κοινό υπόβαθρο που επικεντρώνεται σε ένα όνειρο 65 ετών: την ανατροπή του Φιντέλ Κάστρο. Το γεγονός ότι ο Κάστρο είναι νεκρός δεν έχει σημασία - ο Ρούμπιο και η ομάδα επευφημιών του από τη Φλόριντα εξακολουθούν να θέλουν να τον καταστρέψουν.

Θεωρούν την παρέμβαση στη Βενεζουέλα σημαντική όχι για την ίδια, αλλά ως έναν τρόπο να κόψουν τη σανίδα σωτηρίας της Κούβας. Ο Ρούμπιο ελπίζει ότι χωρίς το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, το πολιτικό σύστημα της Κούβας θα καταρρεύσει τελικά. Αυτό θα μετέτρεπε και τις δύο χώρες σε υποτακτικούς πελάτες - ή σε αιματηρά πεδία μαχών όπου μια νέα γενιά Λατινοαμερικανών θα επιδιώξει να αψηφήσει αυτό που ο ηγέτης των ανταρτών της Νικαράγουας Αουγκούστο Σεζάρ Σαντίνο αποκάλεσε "αετό με νύχια κλέφτη"».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.