Τα πιο παράξενα μέρη του κόσμου όπου οι γάτες είναι παντού - Ανάμεσά τους και ένα ελληνικό νησί

Οι άνθρωποι έχουν καταφέρει να κατοικήσουν σχεδόν κάθε γωνιά του πλανήτη. Υπάρχουν, όμως, ορισμένα μέρη όπου οι γάτες φαίνεται πως έχουν καταφέρει να κλέψουν την παράσταση και, σε κάποιες περιπτώσεις, να ξεπεράσουν αριθμητικά ακόμη και τους ανθρώπους.

Νησιά, χωριά, πάρκα, αρχαιολογικοί χώροι, ακόμη και το σπίτι ενός από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα φιλοξενούν σήμερα μεγάλες αποικίες γατών. Κάποια από αυτά τα μέρη έχουν εξελιχθεί σε τουριστικούς προορισμούς ακριβώς εξαιτίας των τετράποδων κατοίκων τους.

Πίσω από τις εντυπωσιακές εικόνες, βέβαια, υπάρχει και η πραγματικότητα των αδέσποτων ζώων. Σε αρκετές περιπτώσεις, εθελοντές και οργανώσεις χρειάστηκε να αναλάβουν στειρώσεις, περίθαλψη και σίτιση, ενώ η αυξημένη δημοσιότητα έφερε μαζί της και ένα σοβαρό πρόβλημα: ανθρώπους που θεωρούν αυτά τα μέρη κατάλληλα για να εγκαταλείψουν τη γάτα τους.

Ανάμεσα στους πιο γνωστούς «γατότοπους» του κόσμου βρίσκεται και ένα ελληνικό νησί: η Σύρος.

Αοσίμα: Το νησί όπου οι γάτες ξεπέρασαν τους ανθρώπους

Στα νότια της Ιαπωνίας βρίσκεται η Αοσίμα, ένα μικρό νησί μήκους περίπου 1,6 χιλιομέτρων, που έγινε παγκοσμίως γνωστό ως ένα από τα περίφημα «νησιά των γατών» της χώρας.

Η παρουσία τους εκεί δεν ξεκίνησε ως τουριστική ατραξιόν. Η Αοσίμα ήταν κάποτε μια μικρή κοινότητα ψαράδων και οι γάτες μεταφέρθηκαν στο νησί για να περιορίσουν τους πληθυσμούς των ποντικιών.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ωστόσο, οι νεότεροι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν το νησί και να μετακινούνται προς τις πόλεις. Ο ανθρώπινος πληθυσμός μειώθηκε δραματικά, την ώρα που οι γάτες συνέχισαν να αναπαράγονται.

Διαβάστε ακόμα: Γιατί υπάρχουν τόσες αδέσποτες γάτες στους δρόμους; Η λύση στο πρόβλημα και τα λάθη που γίνονται

Κάπως έτσι δημιουργήθηκε μια ιδιόμορφη κατάσταση, με τις γάτες να είναι για χρόνια πολλαπλάσιες από τους ανθρώπους.

Η φήμη τους έφερε και τουρίστες. Η πρόσβαση, πάντως, μόνο εύκολη δεν είναι. Δεν υπάρχουν καταστήματα, εστιατόρια ή τουριστικές υποδομές, ενώ η σύνδεση με την ηπειρωτική Ιαπωνία γίνεται με ένα μικρό πλοίο.

Οι γάτες κυκλοφορούν παντού: στο λιμάνι, στις αυλές των λιγοστών κατοίκων και στους δρόμους. Έχει μάλιστα δημιουργηθεί συγκεκριμένος χώρος όπου οι επισκέπτες μπορούν να τις ταΐζουν.

Η Αοσίμα δεν είναι η μοναδική περίπτωση, καθώς στην Ιαπωνία υπάρχουν αρκετά λεγόμενα «cat islands», στα οποία οι γάτες είχαν αρχικά μεταφερθεί κυρίως για την αντιμετώπιση των τρωκτικών.

Σύρος: Το ελληνικό καταφύγιο που δέχθηκε 40.000 αιτήσεις για μία θέση εργασίας

Στην Ελλάδα, η Σύρος έχει αποκτήσει τη δική της θέση στον παγκόσμιο «χάρτη» των γατών.

Στο νησί λειτουργεί το God's Little People Cat Rescue, μια ιδιωτικά χρηματοδοτούμενη προσπάθεια διάσωσης και φροντίδας αδέσποτων γατών.

Η οργάνωση δημιουργήθηκε από την Joan Bowell και έχει αναλάβει τη φροντίδα δεκάδων ζώων, πραγματοποιώντας παράλληλα στειρώσεις, θεραπείες και υιοθεσίες.

Εκτός από τις γάτες που φιλοξενούνται στις εγκαταστάσεις, υπάρχει και ξεχωριστή αποικία ζώων που ζουν ελεύθερα και λαμβάνουν καθημερινά τροφή και φροντίδα από εθελοντές και κτηνιάτρους του νησιού.

Η Σύρος έγινε, όμως, παγκόσμια είδηση το 2018 για έναν διαφορετικό λόγο.

Το καταφύγιο δημοσίευσε αγγελία αναζητώντας άνθρωπο που θα εργαζόταν μερικές ώρες την ημέρα φροντίζοντας τις γάτες. Η θέση συνοδευόταν από μισθό και δωρεάν διαμονή σε ένα μικρό σπίτι με κήπο και θέα στο Αιγαίο.

Οι απαιτήσεις ήταν μάλλον ξεκάθαρες: ο υποψήφιος έπρεπε να αγαπά τις γάτες, τη φύση και την ηρεμία και να μπορεί να περνά αρκετό χρόνο μόνος του – αν και, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η αγγελία, με τόσες γάτες γύρω του δύσκολα θα αισθανόταν πραγματικά μόνος.

Η ανταπόκριση ήταν τεράστια. Περίπου 40.000 άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσμο εκδήλωσαν ενδιαφέρον για τη θέση, μετατρέποντας ένα μικρό καταφύγιο στις Κυκλάδες σε διεθνή είδηση.

Το σπίτι του Χέμινγουεϊ με τις εξαδάκτυλες γάτες

Στο Κι Γουέστ της Φλόριντα βρίσκεται το σπίτι όπου έζησε ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ με τη δεύτερη σύζυγό του, Πολίν.

Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις της λογοτεχνίας. Υπάρχει, όμως, ακόμη ένας λόγος που χιλιάδες άνθρωποι το επισκέπτονται: οι γάτες του.

Δεκάδες γάτες κυκλοφορούν ελεύθερα στο κτήμα και πιστεύεται ότι κατάγονται από τη Snow White, την περίφημη εξαδάκτυλη γάτα του Χέμινγουεϊ, την οποία, σύμφωνα με την ιστορία, του είχε χαρίσει ένας καπετάνιος.

Δεν έχουν όλες οι γάτες που ζουν σήμερα εκεί έξι δάχτυλα. Πιστεύεται, ωστόσο, ότι όλες μπορούν να φέρουν το γονίδιο της πολυδακτυλίας και επομένως να αποκτήσουν απογόνους με το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό.

Τις συναντά κανείς στους κήπους, στα παρτέρια και δίπλα στην πισίνα του σπιτιού, ενώ υπάρχουν γάτες διαφορετικών χρωμάτων και μεγεθών.

Υπάρχει μάλιστα μια παράδοση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα: όλες παίρνουν ονόματα διάσημων ανθρώπων. Ανάμεσά τους έχουν υπάρξει γάτες που ονομάστηκαν Audrey Hepburn και Pablo Picasso, ακόμη και μία με το λογοπαίγνιο «Hairy Truman».

Η παράξενη ποτίστρα που έφτιαξε ο Χέμινγουεϊ

Μία από τις πιο περίεργες ιστορίες του σπιτιού αφορά την ποτίστρα των γατών.

Ο Χέμινγουεϊ φέρεται να πήρε ένα παλιό ουρητήριο από το αγαπημένο του μπαρ, το Sloppy Joe's, και να το μετέτρεψε σε δοχείο νερού για τις γάτες.

Η σύζυγός του δεν φαίνεται να ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα με την ιδέα και προσπάθησε να το κάνει πιο καλαίσθητο, προσθέτοντας διακοσμητικά στοιχεία.

Οι γάτες, πάντως, εξακολουθούν να πίνουν νερό από εκεί.

Στο κτήμα υπάρχει ακόμη και ένα μεγάλο γατόσπιτο, κατασκευασμένο σαν μικρογραφία της κατοικίας του Χέμινγουεϊ, όπου τα ζώα μπορούν να κοιμούνται.

Koshlandia: Η «χώρα των γατών» μέσα στα χιόνια της Σιβηρίας

Από τη ζέστη της Φλόριντα, στη Σιβηρία.

Στην περιοχή Prigorodny, μια συνηθισμένη φάρμα μετατράπηκε σταδιακά σε ένα εντυπωσιακό καταφύγιο για γάτες Σιβηρίας.

Η ιδιοκτήτρια Alla Lebedeva είχε αστειευτεί κάποτε ότι στην ιδιοκτησία της ζουν «ένα εκατομμύριο, ίσως και περισσότερες» γάτες. Μπορεί ο αριθμός να είναι προφανώς υπερβολικός, όμως οι εικόνες από τη φάρμα εξηγούν γιατί απέκτησε το προσωνύμιο Koshlandia, δηλαδή «χώρα των γατών».

Όλα ξεκίνησαν το 2004, όταν η γάτα της, Babushka, γέννησε πέντε γατάκια. Τα επόμενα χρόνια ο αριθμός των ζώων αυξήθηκε σημαντικά.

Οι συγκεκριμένες γάτες είναι προσαρμοσμένες στο σκληρό κλίμα της Σιβηρίας. Το πυκνό, αδιάβροχο τρίχωμά τους τις προστατεύει από το χιόνι και τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ χρησιμοποιούν ακόμη και τη μεγάλη, φουντωτή ουρά τους για να καλύπτουν το πρόσωπο και τα πόδια τους όταν κάνει κρύο.

Παρά τη χαριτωμένη εμφάνισή τους, είναι και ιδιαίτερα ικανοί κυνηγοί. Σύμφωνα με την ιδιοκτήτρια της φάρμας, βοηθούν στην προστασία των κοτόπουλων και των κουνελιών από ποντίκια και αρουραίους.

Για τις πολύ δύσκολες ημέρες του χειμώνα, το ζευγάρι έχει κατασκευάσει και μικρούς εσωτερικούς χώρους όπου οι γάτες μπορούν να προστατεύονται.

Χουτόνγκ: Το χωριό που σώθηκε τουριστικά χάρη στις γάτες

Στην Ταϊβάν, η Χουτόνγκ ήταν κάποτε μια ακμάζουσα πόλη ανθρακωρύχων.

Τη δεκαετία του 1920 αριθμούσε περίπου 6.000 κατοίκους και εργαζόμενους. Όταν όμως το ορυχείο έκλεισε το 1990, οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν την περιοχή αναζητώντας εργασία αλλού.

Ο πληθυσμός έφτασε κάποια στιγμή περίπου στους 100 ανθρώπους.

Οι αδέσποτες γάτες, αντίθετα, αυξάνονταν.

Η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 2008, όταν η Jian Peiling άρχισε να φωτογραφίζει τις γάτες και να δημοσιεύει τις εικόνες στο διαδίκτυο. Παράλληλα, συνεργάστηκε με εθελοντές για τη φροντίδα και τον εμβολιασμό τους.

Οι φωτογραφίες έγιναν γνωστές και το εγκαταλελειμμένο πρώην μεταλλευτικό χωριό μετατράπηκε σε Houtong Cat Village.

Οι Αρχές αξιοποίησαν τη νέα ταυτότητα της περιοχής, δημιουργώντας ακόμη και πεζογέφυρα αφιερωμένη στις γάτες, υπερυψωμένους διαδρόμους και σχετικές υποδομές. Παράλληλα, άνοιξαν καταστήματα και χώροι εστίασης με θέμα –τι άλλο– τις γάτες.

Από περίπου 500 επισκέπτες τον Ιανουάριο του 2010, το χωριό έφτασε μέσα σε λίγα χρόνια να προσελκύει σχεδόν ένα εκατομμύριο επισκέπτες τον χρόνο.

Η σκοτεινή πλευρά της δημοσιότητας

Η επιτυχία, όμως, δημιούργησε και ένα σοβαρό πρόβλημα.

Άνθρωποι άρχισαν να θεωρούν τη Χουτόνγκ κατάλληλο μέρος για να εγκαταλείψουν γάτες που δεν ήθελαν πλέον.

Εθελοντές επισήμαναν ότι οι περισσότερες από τις γάτες της αρχικής αποικίας είχαν ήδη στειρωθεί. Έτσι, η εμφάνιση νέων γατιών δημιουργούσε υποψίες ότι αρκετά είχαν εγκαταλειφθεί εκεί από ανθρώπους.

Οι τοπικές Αρχές αναγκάστηκαν να θεσπίσουν υψηλό πρόστιμο για την εγκατάλειψη ζώων στην περιοχή.

Ρώμη: Οι γάτες που ζουν στο σημείο όπου δολοφονήθηκε ο Ιούλιος Καίσαρας

Στην καρδιά της Ρώμης, ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά σημεία της πόλης έχει αποκτήσει εδώ και δεκαετίες τους δικούς του τετράποδους κατοίκους.

Το Largo di Torre Argentina είναι γνωστό ως ο χώρος που συνδέεται με τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα το 44 π.Χ.

Τα αρχαία ερείπια αποκαλύφθηκαν το 1929 και λίγο αργότερα άρχισαν να συγκεντρώνονται εκεί αδέσποτες γάτες από διαφορετικά σημεία της Ρώμης.

Μαζί τους εμφανίστηκαν και οι περίφημες gattare, οι γυναίκες που αναλάμβαναν εθελοντικά να ταΐζουν και να φροντίζουν τις γάτες της πόλης.

Το 1994 δημιουργήθηκε οργανωμένο καταφύγιο και οι εθελοντές ανέλαβαν πιο συστηματικά τη διαχείριση της αποικίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του αρχικού δημοσιεύματος, έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες χιλιάδες στειρώσεις, ενώ κάθε χρόνο βρίσκονται σπίτια για περισσότερα από 100 αδέσποτα.

Διαβάστε ακόμα: Όταν οι φωνές φέρνουν αποτέλεσμα: Πώς στην Αλεξάνδρεια τηρήθηκε τελικά ο νόμος για τα αδέσποτα

Ανάμεσα στις γάτες που φροντίζονται υπάρχουν ηλικιωμένα ζώα, αλλά και γάτες με αναπηρίες, προβλήματα όρασης ή ακρωτηριασμένα άκρα, για τις οποίες υπάρχουν ξεχωριστοί χώροι προστασίας.

Οι γάτες έχουν γίνει πλέον μέρος της εικόνας του αρχαιολογικού χώρου, αν και η παρουσία τους έχει προκαλέσει κατά καιρούς αντιδράσεις από αρχαιολόγους που εκφράζουν φόβους για πιθανές φθορές στα μνημεία.

Όταν τέθηκε ζήτημα απομάκρυνσης του καταφυγίου, κάτοικοι συγκέντρωσαν περίπου 30.000 υπογραφές ζητώντας να παραμείνει.

Περού: Το πάρκο όπου ζουν πάνω από 100 γάτες

Στην καρδιά της περιοχής Miraflores στη Λίμα βρίσκεται το Parque Kennedy, ένα πάρκο που έχει γίνει διάσημο για τις γάτες του.

Περισσότερες από 100 αδέσποτες γάτες έχουν κατά καιρούς υπολογιστεί ότι ζουν εκεί, χωρίς να είναι απολύτως σαφές πώς δημιουργήθηκε η αποικία.

Υπάρχουν διαφορετικές ιστορίες. Σύμφωνα με μία, όλα ξεκίνησαν από μια έγκυο γάτα που γέννησε μέσα στους θάμνους. Μια άλλη θέλει τις σημερινές γάτες να κατάγονται από ζώα μιας κοντινής εκκλησίας, τα οποία χρησιμοποιούνταν για να κρατούν μακριά τα ποντίκια και κάποια στιγμή βγήκαν στο πάρκο.

Οι γάτες είναι σε μεγάλο βαθμό εξοικειωμένες με τους ανθρώπους. Επισκέπτες τις χαϊδεύουν, παίζουν μαζί τους και συχνά τους προσφέρουν τροφή.

Εθελοντική ομάδα έχει αναλάβει τη φροντίδα τους, με στειρώσεις, σίτιση και κτηνιατρική περίθαλψη.

Όπως συνέβη, όμως, και στην Ταϊβάν, η φήμη του σημείου είχε μια ανεπιθύμητη συνέπεια: ορισμένοι άρχισαν να εγκαταλείπουν εκεί τις γάτες τους, θεωρώντας ότι θα μπορέσουν να επιβιώσουν μαζί με την υπάρχουσα αποικία.

Όταν μια «γατούπολη» δεν είναι απαραίτητα παράδεισος για τις γάτες

Οι εικόνες εκατοντάδων γατών να κατακλύζουν ένα νησί, ένα χωριό ή έναν αρχαιολογικό χώρο είναι εντυπωσιακές και συχνά γίνονται viral. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι γάτες που ζουν εκεί έχουν και καλή ποιότητα ζωής.

Οι ιστορίες από τη Χουτόνγκ και το Parque Kennedy δείχνουν χαρακτηριστικά πώς η δημοσιότητα ενός «παραδείσου για γάτες» μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε περισσότερες εγκαταλείψεις.

Η μεγάλη συγκέντρωση αδέσποτων ζώων χρειάζεται συστηματική διαχείριση: στειρώσεις, κτηνιατρική περίθαλψη, τροφή, καθαρό νερό και, όπου είναι εφικτό, υπεύθυνες υιοθεσίες.

Και ίσως αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον κοινό στοιχείο των συγκεκριμένων περιοχών. Πίσω από τις φωτογραφίες που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου βρίσκονται συνήθως εθελοντές και κάτοικοι που χρειάζεται καθημερινά να φροντίζουν τα ζώα που όλοι οι υπόλοιποι βλέπουν για λίγα δευτερόλεπτα σε μια όμορφη φωτογραφία.

Με πληροφορίες από allthatsinteresting.com

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.