Αγγελική Νικολούλη: Το απίστευτο περιστατικό με τον δράκο Παπαχρόνη, που αποκάλυψε για πρώτη φορά

Στα 31 χρόνια που προβάλλεται το Φως στο Τούνελ στην ελληνική τηλεόραση, έχουμε δει την Αγγελική Νικολούλη να επιμένει και να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να έρθει στο φως η αλήθεια ακόμα και σε (για να μην πούμε κυρίως σε) υποθέσεις που μπορεί να θεωρούνταν από τις Αρχές ότι είχαν λυθεί, αλλά το ένστικτό της της έλεγε ότι η λύση του μυστηρίου είναι αλλού.

Και αν κάποιος μπορεί επιπόλαια να θεωρήσει ότι λόγω της ταυτότητας και της αναγνωρισιμότητάς της, τα πράγματα στην επίλυση των υποθέσεων που ασχολείται είναι πιο εύκολα, η ίδια έχει φροντίσει να τον διαψεύσει ήδη από τις αρχές της πορείας της ως αστυνομική ρεπόρτερ τη δεκαετία του '80 όταν θέλοντας να πάρει συνέντευξη από τον «δράκο της Δράμας», Κυριάκο Παπαχρόνη, πετούσε «πετρούλες» στα παράθυρα της Ασφάλειας Δράμας, ζητώντας να τον συναντήσει, όπως αποκάλυψε για πρώτη φορά στη συνέντευξή της στο Reader.gr.

Μάλιστα, η Αγγελική Νικολούλη ανέφερε ότι πρόσφατα είχε και πριν από μερικούς μήνες μια τηλεφωνική συνομιλία μαζί του, αλλά δεν μίλησε για αυτή δημόσια επειδή επιθυμία της συντρόφου του ήταν να μην βγουν στη δημοσιότητα όσα ειπώθηκαν.

- Τον Δεκέμβριο του 1982 σας είχαν συλλάβει επειδή πετούσατε πέτρες στα παράθυρα της Ασφάλειας Δράμας, ζητώντας να συναντήσετε τον άρτι συλληφθέντα «δράκο της Δράμας», Κυριάκο Παπαχρόνη. Κι έτσι γίνατε η πρώτη δημοσιογράφος που του πήρε συνέντευξη; Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία;

«Ως αστυνομική ρεπόρτερ και μάλιστα η πρώτη γυναίκα στη χώρα, ήμουν τσακωμένη με τα όρια όταν επρόκειτο για το κυνήγι της είδησης. Πετρούλες πετούσα όχι πέτρες! (γέλια) Με είχαν απομακρύνει από το κτίριο που κρατούσαν τον Παπαχρόνη κι εγώ έπρεπε πάση θυσία να μπω.

Εκείνη τη στιγμή το μόνο που δεν με απασχολούσε ήταν αν θα συλληφθώ ή αν θα εκτεθώ. Σκεφτόμουν μόνο ότι έπρεπε να μπω στο μυαλό του ενός δολοφόνου που είχε τρομοκρατήσει μια ολόκληρη κοινωνία. Ήθελα απαντήσεις, να καταλάβω το «γιατί» ένας νέος άνθρωπος πέρασε με ευκολία στην πιο άγρια και σκοτεινή πλευρά της ύπαρξής του. Έτσι έγινα η πρώτη δημοσιογράφος που του πήρε συνέντευξη.

Ήταν μια εμπειρία που με σημάδεψε. Όχι ως επιτυχία, αλλά ως μάθημα. Κατάλαβα από πολύ νωρίς ότι η δημοσιογραφία που θέλω να ακολουθήσω δεν θα είναι βολική. Θα είναι διεισδυτική και επικίνδυνη».

«Σαν να ζωντάνεψε ξαφνικά...»

- Διάβασα ότι σας έστελνε γράμματα και χειροποίητα δώρα από τις φυλακές. Σήμερα έχετε επαφές; Γενικά, πώς σας αντιμετωπίζουν εγκληματίες, στων οποίων την αποκάλυψη βοηθήσατε μετά τη σύλληψη τους -είτε βρίσκονται στη φυλακή ή έχουν εκτίσει τις ποινές τους; Επιδιώκουν να κρατούν επαφή;

«Εγώ σίγουρα δεν επιδιώκω επαφές. Κάποιοι εγκληματίες θέλουν να μιλήσουν, γιατί νιώθουν ότι τους αντιμετώπισες ως άνθρωπο, όχι ως τέρας. Άλλοι θέλουν να δικαιολογηθούν. Κρατώ αποστάσεις, αλλά δεν λέω ποτέ όχι σε μια νέα προσέγγιση γιατί είμαι περίεργη για το μετά. Αν η φυλακή και τα χρόνια άλλαξαν αυτόν που διέπραξε το έγκλημα. 

Είπατε Παπαχρόνης και θα σας πω κάτι που δεν το ξέρει κανείς. Τον αναζήτησα πριν μερικούς μήνες. Ήταν κατάκοιτος και καταβεβλημένος. Με δυσκολία μιλούσε. 

Άκουσα στο τηλέφωνο τη σύντροφό του να του λέει αργά και σταθερά: "Ξέρεις ποια είναι;" Δεν της απάντησε και εκείνη συνέχισε: "Δεν μπορείς να φανταστείς ποια σε ζητάει στο τηλέφωνο… ". Τότε τον άκουσα να ρωτά αργά και χαμηλόφωνα "Ποια;" 

Στο άκουσμα του ονόματός μου επικράτησε μακρά σιωπή που νόμισα ότι έκλεισε η γραμμή. Τότε η σύντροφός του τον ρώτησε αν θέλει να μου μιλήσει. Σαν να ζωντάνεψε ξαφνικά και κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για να πούμε δυο κουβέντες. Ήταν χαρούμενος που με άκουγε και συγκινημένος.

Με τη σύντροφό του μιλήσαμε πάνω από μια ώρα και είπαμε πολλά. Σεβάστηκα όμως την επιθυμία της να μη δημοσιοποιήσω το παραμικρό».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.