Η νέα σειρά του Netflix κρύβει μέσα της ένα ασύλληπτο μυστήριο

Ορισμένοι από τους ένθερμους φαν της Αγκάθα Κρίστι δηλώνουν απογοητευμένοι. Η νέα, πολυαναμενόμενη τηλεοπτική μεταφορά έργου της με τίτλο «Seven dials» δεν είναι ένα κλασικό, στερεότυπο «whodunit» σε πρότυπα Κρίστι. Αλλά τι να κάνουμε, αφού ούτε καν το ίδιο το βιβλίο δεν είναι; 

Το «The Seven dials mystery», που εκδόθηκε το 1929, θεωρείται ένα από τα λιγότερο γνωστά και αγαπημένα έργα της. Δεν έχει Πουαρό, ούτε Μις Μαρπλ και στο επίκεντρο δεν είναι ένας υπεράνω υποψίας διαβολικός δολοφόνος, αλλά μια υπόθεση κατασκοπείας. Έναν αιώνα μετά τη συγγραφή του και ακριβώς 50 χρόνια από το θάνατο της «βασίλισσας του εγκλήματος», η καινούρια ματιά που το τηλεοπτικό «Seven dials» ρίχνει σε αυτό το αιωνόβιο, όχι και τόσο ισχυρό έργο, συνιστά τον ορισμό του ακαταμάχητου, σύγχρονου cozy mystery.  

Απολαυστικές ερμηνείες, με φόντο ξέφρενα πάρτι 

Η νέα σειρά διαθέτει τα αναγνωρίσιμα στοιχεία του κλασικού βρετανικού μυστηρίου: ένα επιβλητικό εξοχικό αρχοντικό, σνομπ υπόπτους, συγκρατημένα συναισθήματα και άφθονα μυστικά, με φόντο την ξέφρενη δεκαετία του 1920.

Οπτικά ανταποκρίνεται πλήρως στις προσδοκίες ενός ακριβού δράματος εποχής. Αγγλική εξοχή που συναρπάζει, πολυτελείς εσωτερικοί χώροι, εντυπωσιακά κοστούμια και αυτοκίνητα μεταφέρουν τη γοητεία των βρετανικών ‘20s σε ένα «ζεστό» κι επιδέξια δομημένο θρίλερ, που έχει ρυθμό, ατμόσφαιρα, πνεύμα, φλέγμα και απολαυστικές ερμηνείες.  

Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται η Λαίδη Αϊλίν -Μπάντλ- Μπρεντ, την οποία υποδύεται με γοητευτική παιδικότητα η Μία ΜακΚένα-Μπρους. Δίπλα της δεσπόζει η μητέρα της, Λαίδη Κάτερχαμ της Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, σε μια ερμηνεία που θυμίζει ελαφρώς τη Μάγκι Σμιθ και τις δηλητηριώδεις ατάκες της στο Downton Abbey, δοσμένη με την εκκεντρικότητα μιας Μις Χάβισαμ. Τη δική του ξεχωριστή νότα στο καστ προσθέτει ο Μάρτιν Φρίμαν, ως στωικός και αινιγματικός επιθεωρητής.

Κυρίαρχο στοιχείο είναι η γοητευτική απεικόνιση της εποχής, στην οποία το πένθος και οι πληγές του πολέμου υποχωρούν μέσα σε ένα διάχυτο κλίμα αισιοδοξίας, που αποτυπώνεται σε λαμπερά πάρτι, σαμπάνιες, μεταξωτά φορέματα, υπόγεια night clubs γεμάτα καπνό και χορό μέχρι το ξημέρωμα.

Στο πνεύμα της Κρίστι, αλλά με αποστάσεις

Το «Seven Dials» ξεκινά με ένα κλασικό Αγκάθα Κρίστι σκηνικό: ένα αρχοντικό εξοχικό, ένα κεφάτο πάρτι με μάσκες και κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα, ένας φόνος. Και πολύ σύντομα, μέσα στο πρώτο 15λεπτο, κι ένας δεύτερος. Ρόλο ερευνητή αναλαμβάνει μια νεαρή αριστοκράτισσα, με πείσμα, φινέτσα κι αδυναμία στην ταχύτητα.  

Η διασκευή διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το πνεύμα του βιβλίου, παράλληλα όμως παίρνει και κάποιες μεγάλες αποστάσεις στη διαμόρφωση τόσο του πυρήνα όσο και του τέλους της ιστορίας. «Προτεραιότητα ήταν να μείνουμε πιστοί στην ουσία του έργου» έχει επαναλάβει ο δημιουργός της, Κρις Τσίμπναλ («Broadchurch»), ωστόσο υπάρχουν αλλαγές, όπως μια ανατροπή του φινάλε, που έρχεται ύστερα από μια υπέροχη εκτενή σκηνή σε τρένο -φόρος τιμής στο Όριαν Εξπρές. Επίσης το ειδύλλιο, που ολοκληρώνει το βιβλίο, δεν υπάρχει στη σειρά, αλλά εν τέλει μικρό το κακό. 

Κλασικό μυστήριο, με σύγχρονους τηλεοπτικούς όρους

Είναι ξεκάθαρο πως ζητούμενο στο «Seven dials» δεν ήταν η απόλυτη αναπαραγωγή ενός μέτριου έργου της Κρίστι, αλλά η προσαρμογή του στην εποχή του streaming και του binge watching, με όρους σύγχρονης κινηματογραφικής αφήγησης και στόχο να ανανεώσει το ενδιαφέρον και να μεταφέρει στο σήμερα κάτι από το πνεύμα της... 

Το αποτέλεσμα είναι ένα εθιστικό μυστήριο τριών επεισοδίων, που βλέπονται μονορούφι, με το τρίτο να είναι και το καλύτερο. Και μπορεί να μην διεκδικεί τον τίτλο της απόλυτης διασκευής της Αγκάθα Κρίστι, καταφέρνει όμως να επανασυστήσει τον κόσμο της, χωρίς να τον απογυμνώσει από τη γοητεία και τη θεατρικότητά του. Και να ισορροπήσει ανάμεσα στο κλασικό μυστήριο και στο σύγχρονο τηλεοπτικό θέαμα, με σεβασμό στο πνεύμα του πρωτότυπου αλλά και διάθεση ανανέωσης.  

Η επιλογή να δοθεί χώρος σε θεματικές που ξεπερνούν το έγκλημα (εξουσία, κοινωνικοί διαχωρισμοί, αυτοκρατορία, αλλαγή) προσδίδουν στο «Seven Dials» βάθος και επικαιρότητα. Κι ακόμα κι εκεί όπου οι αφηγηματικές ελευθερίες διχάζουν, παραμένει ειλικρινές στις προθέσεις του: δεν επιχειρεί να υποκαταστήσει την Κρίστι, αλλά να «συνομιλήσει» μαζί της με ένα νέας εποχής και ρετρό γοητείας μυστήριο, που τιμά τις ρίζες του, αγκαλιάζει τις σύγχρονες συνήθειες και υπενθυμίζει γιατί οι ιστορίες της εξακολουθούν να μας κρατούν καθηλωμένους.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.