Το πρόβλημα όταν γελάμε με τις τζίβες και το μαλλί του άλλου

Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε που o μελισσοκόμος Αλέξανδρος Γιαννακόπουλος εμφανίστηκε ξαφνικά στο διπλανό παράθυρο από αυτό της Μίνας Καραμήτρου. Το αποτέλεσμα είναι λίγο πολύ γνωστό. Βρήκε την τελευταία να μην μπορεί να συγκρατήσει τα γέλια της.

Αυτό, ευελπιστώ, δεν θα είναι ένα κείμενο που θα κάνει ηλίθια αστεία για τον Αλέξανδρο Γιαννακόπουλο. Δεν θα είναι όμως σε καμία περίπτωση ούτε ένα υποκριτικό κείμενο στο οποίο θα κατακεραυνωθεί η δημοσιογράφος Μίνα Καραμήτρου. Οι δύο τους ούτως ή άλλως τα βρήκανε.

Το χιούμορ ως παράδοξο

Για να είμαστε τελείως ειλικρινείς με τον εαυτο μας πρώτα από όλα, η εικόνα είχε μέσα της κάτι αστείο. Όχι φυσικά, επειδή ο άνθρωπος είναι αστείος αλλά μάλλον επειδή η συνθήκη του να εμφανίζεται κάποιος με τζίβες σε τηλεοπτικό παράθυρο για να μιλήσει για «σοβαρά πράγματα» δεν είναι και το πιο συνηθισμένο πράγμα του κόσμου.

Το χιούμορ στον πυρήνα του βασίζεται στο παράδοξο, στην άρση ή στην ανατροπή μίας προσδοκίας. Για παράδειγμα, όσο πιο επίσημα ντυμένος είναι αυτός που πατάει την μπανανόφλουδα και πέφτει κάτω, τόσο το καλύτερο για τον θεατή που θέλει να γελάσει.

Εν προκειμένω, η άρση της προσδοκίας της Μίνας Καραμήτρου είναι ότι μπροστά της δεν έσκασε ένας κουστουμάτος τύπος. Δεν έσκασε καν ένας μεσήλικας με πουκάμισο ή πόλο μπλουζάκι. Έσκασε ένας νέος άντρας με τζίβες και μακριά μούσια. Ένας από τους τύπους που στη μεγάλη της πλειοψηφία η ελληνική κοινωνία τους βλέπει στην καλύτερη ως εξωτικά πουλιά και στη χειρότερη ως ρέμπελους που δεν είναι ικανοί για το παραμικρό. Πόσο μάλλον να μιλήσουν για κάτι σοβαρά.

Κατά αυτή την έννοια, η εμφάνιση του Αλέξανδρου Γιαννακόπουλου προκάλεσε γέλιο στην παρουσιάστρια αλλά και σε πολλούς σχολιαστές που έτρεξαν με λύσσα να τον κοροϊδέψουν σαν να απειλούνταν προσωπικά από το διαφορετικό. Πιθανόν, με τον ίδιο τρόπο θα προκαλούσε γέλιο η εμφάνιση ενός τύπου με κοστούμι σε μία παραλία της Γαύδου ένα απόγευμα Αυγούστου. Οι προσδοκίες και οι άρσεις τους.

Ένας πολύ σοβαρός επαγγελματίας και άνθρωπος

Ο Αλέξανδρος Γιαννακόπουλος μαθαίνω ότι είναι εξαιρετικός στη δουλειά του ως μελισσοκόμος. Έχει ένα δικό του brand με πολύ καλές κριτικές. Συμμετέχει σε συνέδρια, συνεργάζεται με ανθρώπους που ξέρουν επίσης πολύ καλά το κομμάτι της μελισσοκομίας. Εκτός αυτού, οι παρεμβάσεις του είναι εξαιρετικές, ενώ τα κείμενά του που διάβασα στη σελίδα του στο Facebook είναι καλογραμμένα, σαν απο επαγγελματία γραφιά.

Με άλλα λόγια, είχε κάθε λόγο να βρίσκεται σε ένα τηλεοπτικό πάνελ και δεν θα έπρεπε να υπάρχει τίποτα αστείο σε αυτό, δηλαδή τίποτα το παράδοξο. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα. 

Θεωρούμε ότι ακόμα και για ζητήματα σαν αυτά της αγροτιάς, στα τηλεοπτικά παράθυρα το κανονικό και το μη αστείο είναι να μιλούν άνθρωποι που είναι ντυμένοι με πολύ συγκεκριμένους τρόπους. Οι υπόλοιποι είναι κάπως εξόριστοι από τον δημόσιο λόγο ως παράξενες καρικατούρες. Σαν να μην έχουν δικαίωμα δια να ομιλούν. Κι αυτή η κιμαδομηχανή είναι πραγματικά ασφυκτική, όπως και η διαρκής πίεση να μοιάζουμε εμείς και η ζωή μας σαν από γραμμή παραγωγής.

Ούτως ή άλλως, η αλήθεια είναι ότι πολύ συχνά οι άνθρωποι που σε πιάνουν τα γέλια με το που τους δεις είναι ντυμένοι με τον πιο επίσημο τρόπο έχοντας πληρώσει 150 ευρώ για ένα απλό κούρεμα στο Κολωνάκι.
 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.