Ο «μύθος» των 80's για την «Ευρώπη των λαών», του πολιτισμού και ενότητας κατέρρευσε πανηγυρικά την προηγούμενη δεκαετία, όταν ο σκληρός και ανεπτυγμένος βορράς κουνούσε το δάχτυλο στον νότο που μαστίζονταν από οικονομική κρίση.
Η θηλιά στον λαιμό της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και φυσικά της Ελλάδας δεν αντιμετωπίστηκε ως ένα ενιαίο κοινοτικό, «οικογενειακό» μεγάλο πρόβλημα. Σύμφωνα με όσα διέρρεαν οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Παρίσι, «έφταιγαν» οι σπάταλοι Ίβηρες και οι τεμπέληδες Έλληνες.
Τα χρόνια πέρασαν, η πανδημία έδειξε με εμφατικό τρόπο ότι τελικά όταν υπάρχει οικονομικό θέμα, μπορούν να βρεθούν πόροι και τελικά οι κινήσεις στην αιματοβαμμένη γεωπολιτική σκακιέρα της Ουκρανίας απογυμνώνουν το αφήγημα της ΕΕ.
Η εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία κλόνισε ενεργειακά την Ευρώπη. Κυρίως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Οι Βρυξέλλες συντάχθηκαν στην τότε γραμμή των ΗΠΑ, εξόπλισαν τους Ουκρανούς τους ενίσχυσαν με δισεκατομμύρια ευρώ και απομόνωσαν τον Πούτιν.
Να σημειωθεί ότι πριν τον πόλεμο και ενώ η χώρα της ανατολικής Ευρώπης έβραζε, η ΕΕ απλά παρατηρούσε τις εξελίξεις και θεωρούσε προφανώς ότι οι ΗΠΑ έχουν τα πάντα υπό έλεγχο.
Ξεκρέμαστη η Ευρωπαϊκή Ένωση
Τελικά, όταν άλλαξε η κατάσταση στον Λευκό Οίκο και η Ουάσινγκτον χάραξε διαφορετική ρότα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έμεινε ξεκρέμαστη.
Ο Ντόναλντ Τραμπ και οι επιχειρηματίες που στηρίζουν τον Ρεπουμπλικανό πρόεδρο είχαν προαποφασίσει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν ασύμφορος οικονομικά και έπρεπε να τελειώσει.
Μέσα σε λίγες ημέρες, με δύο-τρία τηλεφωνήματα και συναντήσεις στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας οι ΗΠΑ αποφάσισαν με τη Ρωσία να τελειώσουν οι εχθροπραξίες.
Η ΕΕ που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε ενεργό ρόλο στον εξοπλισμό, τη χρηματοδότηση και την εν γένει υποστήριξη του Κιέβου κατάλαβε πόσο αδύναμη είναι τελικά.
Πώς συνέβη αυτό; Έμεινε εκτός συζητήσεων για ένα ζήτημα κομβικής σημασίας, δεν ακούστηκε καν η γνώμη των αξιωματούχων της και εισέπραξε μια ηχηρή επίδειξη δύναμης από τον νέο αμφιλεγόμενο, ιδιότροπο και κατά πολλούς επικίνδυνο πλανητάρχη.
Από τις απειλές, σε δεινή θέση
Οι Βρυξέλλες που απειλούσαν, όχι πριν από πολλά χρόνια, με Grexit και έκλειναν την κάνουλα στις τράπεζες έμειναν χωρίς «κηδεμόνα», δίχως στρατιωτική προστασία και με μια «αρκούδα» στα ανατολικά να παίρνει αυτό που θέλει τελικά.
Όχι, δεν φταίει κάποιος στους Ευρωπαίους, ούτε έπεσαν θύματα κάποιας πλεκτάνης. Η συντριπτική πλειοψηφία των δεξιών, κεντρώων και σοσιαλιστών ηγετών στήριξαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την υποψηφιότητα της Κάμαλα Χάρις και απέρριπταν μετά βδελυγμίας το ενδεχόμενο επιστροφής του Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
Όταν ο εκκεντρικός μεγιστάνας επέστρεψε στην Ουάσινγκτον, έδειξε με το καλημέρα ότι δεν ξεχνά.
Απαραίτητη η στροφή
Η Ευρωπαϊκή Ένωση γεννήθηκε ως ένα όραμα για τους λαούς της γηραιάς ηπείρου, όμως εξελίχθηκε σε μια τραπεζική κοινοπραξία, που ήλεγχε σχεδόν τα πάντα στις κοινωνίες των κρατών μελών της. Και δεν το έκανε κρυφά. Με τον τρόπο που έχουν δομηθεί οι οικονομίες και οι δυτικές κοινωνίες, οι τράπεζες παίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο.
Χωρίς ενιαίο στρατό, κοινό Σύνταγμα, συντεταγμένη στρατηγική για ζωτικής σημασίας γεωπολιτικά και κοινωνικά θέματα και κυρίως δίχως σεβασμό στη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και τη βούληση των λαών της, η ΕΕ είναι καταδικασμένη να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη.
Τώρα, που ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να δείξει στον πλανήτη τη γύμνια της ΕΕ, οι Βρυξέλλες καλούνται να πάρουν κομβικές αποφάσεις και να τεθούν επί τάπητος όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα, που κρύβονταν κάτω από το χαλί εδώ και χρόνια.
Αν η Ευρώπη πιστεύει ότι οι ΗΠΑ την υπολογίζει, γελιέται και πέφτει σε μια οδυνηρή πλάνη. Οι αγορές σε Ινδία, Νότια Κορέα, Ιαπωνία, Σαουδική Αραβία και πιθανότατα Αυστραλία, φαντάζουν ως πιο ελκυστικές πλέον για τους αμερικανικούς κολοσσούς.
Οι τρεις δρόμοι για την ΕΕ
Αν η ΕΕ δεν επιστρέψει στις ρίζες της θα καταρρεύσει. Οι αξίες, η ενσυναίσθηση και κυρίως η δημοκρατία και η δικαιοσύνη φθίνουν στην οικονομική ζώνη.
Οι δρόμοι για τις Βρυξέλλες είναι πλέον τρεις: Συσπείρωση, εύρεση νέου κηδεμόνα ή αναμονή μέχρι το ευρωπαϊκό «φρούτο» να σαπίσει και να πέσει από το κλαδί.
Μένει να φανεί ποιον δρόμο θα αποφασίσουν να περπατήσουν οι Γάλλοι και κυρίως οι Γερμανοί, για να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι της ΕΕ.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
