Τα 107 λεπτά χωρίς ουσία του Ντόναλντ Τραμπ στο Κογκρέσο - Tι πέτυχε τελικά με την ομιλία του

Η μακροβιότερη στην ιστορία ομιλία για την Κατάσταση της Ένωσης ήταν ουσιαστικά φτωχή σε περιεχόμενο και μάλλον ανίκανη να βελτιώσει τη χαμηλή δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ όπως αφήνει να εννοηθεί ο Ντέιβιντ Σμιθ στον Guardian.

Από τη μία η θετική εικόνα της χώρας που προσπάθησε να παρουσιάσει σε οικονομία, επενδύσεις και από την άλλη οι αποδοκιμασίες από την πλευρά των Δημοκρατικών για τα «ψέματα» και διάχυτη η εμπρηστική ρητορική του Τραμπ γύρω από θέματα φυλής και μετανάστευσης.

Ο Τραμπ ήθελε να αντιμετωπιστεί σαν βασιλιάς και μόνο αυτό δεν έγινε.

Αρχικά ο Δημοκρατικός βουλευτής του Τέξας Αλ Γκριν ύψωσε το πλακάτ που έγραφε: «Οι μαύροι δεν είναι πίθηκοι!» -σχόλιο σε πρόσφατη κοινοποίηση από τον Τραμπ ενός ρατσιστικού βίντεο που απεικόνιζε τους Μπαράκ και Μισέλ Ομπάμα. Οι Ρεπουμπλικανοί πλησίασαν απειλητικά τον Γκριν και προσπάθησαν να του αρπάξουν το πλακάτ. Εκείνος όμως επέμεινε, μέχρι που απομακρύνθηκε από την αίθουσα για δεύτερη συνεχή χρονιά. Καθώς έφευγε, ακολούθησαν έντονες αντεγκλήσεις με Ρεπουμπλικανούς, με ορισμένους να επιχειρούν να ξεκινήσουν σύνθημα «USA! USA!».

Ήταν η πρώτη, αλλά όχι η τελευταία φορά που ένα μη λευκής καταγωγής μέλος του Κογκρέσου πήρε θέση στη διάρκεια της ομιλίας του Τραμπ που διήρκησε 107 λεπτά, με κάποιους να μένουν σιωπηλοί και άλλους να τον ενθαρρύνουν.

Όπως αναφέρει ο Guardian, ήταν μια βραδιά κατά την οποία ο Τραμπ επιδίωξε ξανά να δηλητηριάσει την αμερικανική πολιτική και να διχάσει τους πολίτες σε πολλά μέτωπα, με πιο εμπρηστικό το φυλετικό.

Διαβάστε ακόμα: CNN: Δεκάδες έγγραφα φαίνεται να λείπουν από τον φάκελο Επστάιν - Ορισμένα επιβαρυντικά για τον Τραμπ

Το αφήγημα προβλέψιμο: «Το έθνος μας επέστρεψε – μεγαλύτερο, καλύτερο, πλουσιότερο και ισχυρότερο από ποτέ». Κατά τη δική του εκδοχή, ο πληθωρισμός, τα επιτόκια στεγαστικών δανείων και οι τιμές των καυσίμων μειώνονται, ενώ το χρηματιστήριο, η παραγωγή πετρελαίου και οι άμεσες ξένες επενδύσεις γνωρίζουν άνθηση, μαζί με τις θέσεις εργασίας στην οικοδομή και τη βιομηχανία.

Καυχήθηκε για την ανδρική ομάδα χόκεϊ των ΗΠΑ και το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο αποσπώντας χειροκροτήματα τόσο από Δημοκρατικούς όσο και από Ρεπουμπλικανούς, αλλά οι πρώτοι δεν φώναξαν με ενθουσιασμό για την Αμερική.

Αυτή την εξιδανικευμένη εκδοχή της Αμερικής δύσκολα θα την αναγνωρίσουν όσοι αγωνίζονται να πληρώσουν λογαριασμούς και να τα βγάλουν πέρα. Ο Τραμπ λέει «Κερδίζουμε τόσο πολύ που δεν ξέρουμε τι να το κάνουμε», αλλά δεν είναι ο άνθρωπος που θα πει «Νιώθω τον πόνο σας».

Οι Ρεπουμπλικανοί σηκώνονταν τελετουργικά, χειροκροτούσαν και επευφημούσαν. Οι Δημοκρατικοί, που πέρυσι κρατούσαν πλακάτ διαμαρτυρίας, αυτή τη φορά έμειναν καρφωμένοι στα έδρανά τους, μουρμουρίζοντας, στρέφοντας τα μάτια, κουνώντας το κεφάλι ή χαζεύοντας τα κινητά τους.

Ο Τραμπ πέρασε έπειτα στο αγαπημένο του θέμα, τους δασμούς, χαρακτηρίζοντας την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που ακύρωσε το προσφιλές του σχέδιο «πολύ ατυχή» και «απογοητευτική», ενώ τέσσερις δικαστές με μαύρες τήβεννους διατηρούσαν ανέκφραστα πρόσωπα στην πρώτη σειρά. Σε σύγκριση με το ξέσπασμά του στον Λευκό Οίκο την προηγούμενη εβδομάδα, αυτή ήταν μια επίδειξη αυτοσυγκράτησης.

Αλλά δεν κράτησε πολύ. Καθώς αναφερόταν στην εγκληματικότητα, την ακεραιότητα των εκλογών και τα ζητήματα των διεμφυλικών, επιτέθηκε στους Δημοκρατικούς: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι τρελοί, σας το λέω. Τρελοί. Ευτυχώς που έχουμε χώρα με τέτοιους ανθρώπους. Οι Δημοκρατικοί καταστρέφουν τη χώρα μας, αλλά τους σταματήσαμε την τελευταία στιγμή».

Υπενθύμισε σύντομα ότι, το ζήτημα της φυλής και της μετανάστευσης είναι βασικό στοιχείο του τραμπισμού καθώς κοιτούσε την αίθουσα όπου οι Δημοκρατικοί αντανακλούσαν σε μεγάλο βαθμό την ποικιλομορφία της Αμερικής ενώ οι Ρεπουμπλικανοί έδειχνα με ελάχιστες εξαιρέσεις μια θάλασσα λευκών προσώπων.

Ο Τραμπ ανακοίνωσε «πόλεμο κατά της απάτης» υπό τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς, επικαλούμενος μια απάτη κοινωνικών υπηρεσιών στη Μινεσότα, την οποία, ψευδώς και παράλογα, εκτίμησε ότι κόστισε 19 δισ. δολάρια. Η Ιλχάν Ομάρ, γεννημένη στη Σομαλία και βουλευτής της Μινεσότα, και η Ρασίντα Τλάιμπ, Παλαιστινιοαμερικανίδα από το Μίσιγκαν, φώναξαν: «Λέτε ψέματα!» και «Είστε ψεύτης!».

Αλλά είχε μόλις αρχίσει και προχώρησε εξαπολύοντας ξενοφοβική επίθεση: «Οι Σομαλοί πειρατές που λεηλάτησαν τη Μινεσότα μας θυμίζουν ότι υπάρχουν μεγάλα μέρη του κόσμου όπου η δωροδοκία, η διαφθορά και η ανομία είναι ο κανόνας. Η εισαγωγή αυτών των κουλτουρών μέσω ανεξέλεγκτης μετανάστευσης και ανοιχτών συνόρων φέρνει αυτά τα προβλήματα εδώ, στις ΗΠΑ». Η Όμαρ κούνησε το κεφάλι, ίσως περισσότερο με θλίψη παρά με οργή.

Στη συνέχεια ο Τραμπ προκάλεσε τους Δημοκρατικούς: «Αν συμφωνείτε με αυτή τη δήλωση, σηκωθείτε: το πρώτο καθήκον της αμερικανικής κυβέρνησης είναι να προστατεύει τους Αμερικανούς πολίτες, όχι τους παράνομους αλλοδαπούς». Οι Δημοκρατικοί παρέμειναν καθιστοί. «Θα έπρεπε να ντρέπεστε», αντέτεινε.

Βεβαίως η δική του πρακτική όπως επισημαίνει το άρθρο ήταν που έστειλε ομάδα καταστολής στη Μινεάπολη, με αποτέλεσμα τους θανάτους δύο Αμερικανών πολιτών, της Ρενέ Γκουντ και του Άλεξ Πρέτι, που παρέλειψε να αναφέρει όπως και τους επιζώντες κακοποίησης από τον Τζέφρει Επστάιν.

Η Όμαρ, αναλαμβάνοντας τον ρόλο να διαψεύδει, αντέδρασε φωνάζοντας: «Έχετε σκοτώσει Αμερικανούς! Έχετε σκοτώσει Αμερικανούς!». Ο Τραμπ καυχήθηκε ότι έβαλε τέλος σε οκτώ πολέμους. Και η Τλαΐμπ αντέδρασε επίσης: «Ψέματα! Τι λέτε;».

Όταν ο Τραμπ δήλωσε: «Κανείς δεν νοιάζεται περισσότερο για την προστασία της νεολαίας της Αμερικής –», η Τλαΐμπ τον διέκοψε λέγοντας: «Τότε δώστε στη δημοσιότητα τα αρχεία Έπσταϊν!».

Ο Τραμπ υποσχέθηκε να σταματήσει την εσωτερική πληροφόρηση από μέλη του Κογκρέσου. Ο Μαρκ Τακάνο από την Καλιφόρνια φώναξε: «Ξεκινήστε από εσάς!». Η Τλαΐμπ πρόσθεσε: «Είστε ο πιο διεφθαρμένος πρόεδρος!».

Ο Τραμπ προσήλθε σε αυτή την ομιλία με ποσοστό αποδοχής 39% υπέρ του και 60 κατά, σύμφωνα με δημοσκόπηση των The Washington Post–ABC News–Ipsos. Στα 107 λεπτά της ομιλίας του πρόσφερε ελάχιστα για να αλλάξει αυτά τα ποσοστά. Όσο περισσότερο μιλούσε, τόσο λιγότερα έλεγε. 

Η Όμαρ, η Τλαΐμπ και αρκετοί ακόμη Δημοκρατικοί αποχώρησαν πριν από το τέλος. Όσο για τον Γκριν, το έδρανό του έμεινε άδειο, εκτός από ένα χειρόγραφο χαρτόνι που έγραφε απλά και προκλητικά: «Al Green».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.