Η ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον «One Battle After Another» συζητιέται και πάλι (δεν ξέρω αν σταμάτησε και ποτέ) αφού αναδείχθηκε ο μεγάλος θριαμβευτής της φετινής απονομής των Golden Globe Awards, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά τη φήμη της ως μια από τις ταινίες του 2025.
Όσοι την έχουν δει, περίμεναν ότι η ταινία θα πρωταγωνιστήσει, όχι μόνο τώρα με τις Χρυσές Σφαίρες, αλλά και στα επερχόμενα Όσκαρ. Όσοι δεν την έχουν δει, θα πρέπει να σκεφτούν σοβαρά να είναι μια από τις επόμενες ταινίες τους (μαζί με το «αντίπαλο» Marty Supreme που κυκλοφορεί στις αίθουσες την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου). Το «One Battle After Another» είναι ένα ευφυές και συναρπαστικό μείγμα action movie, σάτιρας, πολιτικού θρίλερ και post-Western που σε κρατάει από το πρώτο ως τελευταίο λεπτό προσηλωμένο, με τρόπο που δύσκολα ταινίες σήμερα μπορούν να το κάνουν.
Ο καθηλωτικός Λεονάρντο Ντι Κάπριο, ο κωμικοτραγικός Σον Πεν και όλα τα θέματα που ασχολείται το «One Battle After Another» και θα ευχόμασταν να μην ήταν τόσο επίκαιρα.
Ένας υποτιμημένος κωμικός ηθοποιός που πήρε πίσω τη δόξα του
Για τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο, οι περισσότεροι συμφωνούμε ότι ήταν πάντα ένας υποτιμημένος κωμικός ηθοποιός. Ο χαρακτήρας του Μπομπ, είναι ό,τι καλύτερο έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια στον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Σε καμία άλλη ταινία, δεν έχει υπάρξει τόσο αστείος ή σωματικά δυναμικός. Ένας ταπεινός, ξεπεσμένος επαναστάτης, που αυτοσαρκάζεται, πανικοβάλλεται και συγκινεί με τη μάχη που δίνει για να σώσει την κόρη του. Είναι η καρδιά της ταινίας.
Το περπάτημα που θα μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου
Ο Σον Πεν που συνεργάζεται για 2η φορά με τον Πολ Τόμας Άντερσον μετά την ταινία «Πίτσα Γλυκόριζα» (2021) είναι ο πιο κωμικοτραγικά θλιβερός χαρακτήρας της ταινίας. Υποδύεται τον Αμερικανό Συνταγματάρχη Steven Lockjaw ο οποίος παρουσιάζεται ως ένα σύμβολο της λευκής φυλής και αρρενωπότητας, που προσπαθεί απεγνωσμένα να αποδείξει την αξία του στις νεοναζιστικές ελίτ που τόσο θαυμάζει, αλλά ουσιαστικά, είναι ένα πλήρες υποχείριο, με τις σεξουαλικές επιθυμίες του να έρχονται κόντρα σε όσα πρεσβεύει.
Το «Lockjaw Walk» όπως αναφέρεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η χαρακτηριστική δηλαδή σκηνή με το περπάτημα στο τέλος, είναι από τα πιο σημαντικά λεπτά της ταινίας, καυτηριάζοντας την σαδιστική οριακά ανάγκη ενός τύπου, να προσπαθεί να συνεχίσει να είναι αυτό που πρέπει να είναι για να αγαπηθεί. Ένας σκληρός, «μάτσο» τύπος που το μόνο που καταφέρνει είναι να εμφανίζεται ο πιο μ*****ς.
Στη σκιά του Τείχους του Τραμπ
Το ακριβές χρονικό πλαίσιο δεν προσδιορίζεται, αλλά ήδη από την πρώτη σκηνή, στην οποία μια ομάδα επαναστατών με το όνομα French 75, διασώζει μετανάστες από ένα κέντρο κράτησης μεταναστών, κοντά στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, είναι σαφές ότι μιλάμε για το σήμερα. Πίσω από την κεντρική πλοκή της ταινίας, αναδύονται κρίσιμα ζητήματα: Η πραγματικότητα στα σύνορα, η παράνοια της εξουσίας, ο βαθιά ριζωμένος ρατσισμός και τύποι υπεράνω πάσης υποψίας που σχεδιάζουν γενοκτονίες.
Διαβάστε ακόμη: Χρυσές Σφαίρες 2026: Οι κονκάρδες που έγιναν σύμβολο διαμαρτυρίας - «ICE OUT»
Πέντε μήνες στα σινεμά
Το «One Battle After Another» προβάλλεται στην Ελλάδα από τον Σεπτέμβρη (ξεκίνησε στις θερινές αίθουσες) και συνεχίζει πέντε μήνες μετά, ακάθεκτο την πορεία του. Η ταινία έχει ανέβει επίσης στο Vodafone TV.
- Φωτιά στο εργοστάσιο της Βιολάντα: Τα σενάρια για τα αίτια της τραγωδίας - Αγωνία για τις αγνοούμενες
- Όταν η Βιολάντα ήταν φούρνος της γειτονιάς στα Τρίκαλα: Η ιστορία της εμβληματικής βιομηχανίας
- Δήμητρα Λιάνη: Η αντίδρασή της στο άκουσμα του θανάτου της Αναστασίας Αθήνη
- Πίσω από κάθε νεκρό σε χώρο εργασίας, υπάρχει μια κοινή αλήθεια
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
