Η ονειρική ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού και η κατάκτηση του Conference League

Μία φορά και έναν καιρό, σε ένα μικρό χωριό στη χώρα των Βάσκων, ζούσε ένας στρατηγός. Δεν είχε συμμετάσχει ποτέ σε μεγάλες μάχες, σε όσες είχε πάρει μέρος, όμως, όλοι είχαν να πουν για τον χαρακτήρα του, την πίστη που είχε στους στρατιώτες τους αλλά και στο σχέδιο του.

Ο στρατηγός αυτός κατάφερε μετά από πολλά χρόνια μέσα στα πεδία των μαχών να κερδίσει έναν πόλεμο που τον έκανε γνωστό ακόμα και σε όσους δεν τον γνώριζαν μέχρι εκείνη την ημέρα.

Ακόμα και τότε, ωστόσο, υπήρχε κάτι που δεν είχε δοκιμάσει. Να φύγει από τη χώρα του και να καθοδηγήσει σε μία μεγάλη μάχη έναν στρατό από μία άλλη χώρα.

Την ίδια στιγμή, σε ένα ηλιόλουστο και παραθαλάσσιο μέρος, υπήρχε ένας στρατός που περίμενε να βρει έναν στρατηγό που θα τον οδηγήσει στις μεγάλες μάχες που έδινε έξω από τη δική του χώρα.

Και κάπως έτσι οι δρόμοι του ικανότατου στρατηγού και του στρατού που είχε «ένα όνειρο τρελό» ενώθηκαν.

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν, ο στρατηγός έδωσε τον καλύτερο εαυτό του – πάντα πιστός στο σχέδιό του –, ο στρατός πάλεψε μέχρι που το σώμα δεν μπορούσε να ακολουθήσει το μυαλό και την ψυχή και όλοι μαζί πέτυχαν κάτι που έμοιαζε απίθανο. Ήταν ένας θρίαμβος σαν παραμύθι...

Και αφού ήταν σαν παραμύθι δε θα μπορούσε να έχει και μία διαφορετική «αφήγηση» από αυτή που ήδη διαβάσατε. Γιατί μπορεί σήμερα να συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος από τον θρίαμβο του Ολυμπιακού και του Βάσκου στρατηγού Χοσέ Λουις Μεντιλίμπαρ αλλά για πολλούς ακόμα μοιάζει απίστευτο.

Είναι τόσο απίστευτη η κατάκτηση του UEFA Europa Conference League από τον Ολυμπιακό που όταν καμιά φορά οι οπαδοί του Ολυμπιακού «ξεχνιούνται» βάζουν και ξαναβάζουν τα highlights του τελικού με τη Φιορεντίνα στη Νέα Φιλαδέλφεια για να σιγουρευτούν πως, όντως, την 29η Μαΐου 2024 στέφθηκαν κυπελλούχοι Ευρώπης στο ποδόσφαιρο!

«Με ένα όνειρο τρελό...»

Για να τα λέμε όλα, πάντως, αν κάποιος τον Ιανουάριο του 2024 έλεγε στον πιο φανατικό οπαδό του Ολυμπιακού, πως η ομάδα του μερικούς μήνες μετά, στα τέλη Μάη, θα σήκωνε την κούπα του UEFA Conference League, τότε το πιθανότερο είναι πως θα του έλεγε να πάει να τον κοιτάξει κανένας... «τρελογιατρός».

Βλέπετε, εκείνη η ευρωπαϊκή πορεία που κατέληξε στον θρίαμβο της Νέας Φιλαδέλφειας, είχε ξεκινήσει με τις χειρότερες δυνατές προοπτικές.

Αρχικά οι ερυθρόλευκοι, ξεκίνησαν στα προκριματικά του UEFA Europa League παίζοντας με την Γκενκ στις 10 Αυγούστου του 2023. Ουσιαστικά αυτή ήταν η αρχή αυτού του ταξιδιού.

Ο Ολυμπιακός προσπέρασε το εμπόδιο των Βέλγων, προσπέρασε και το εμπόδιο της Τσουκαρίτσκι στα playoffs της διοργάνωσης και προκρίθηκε στη φάση των ομίλων, χωρίς μάλιστα να ηττηθεί στη διαδικασία των προκριματικών.

Στους Ομίλους ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε τη Γουέστ Χαμ, τη Φράιμπουργκ και την Μπάτσκα Τόπολα. Η κλήρωση δεν ήταν απογοητευτική και έτσι υπήρχαν ελπίδες για πρόκριση. Η πραγματικότητα, ωστόσο, αποδείχθηκε σκληρή.

Οι ερυθρόλευκοι έχασαν εντός έδρας την πρώτη αγωνιστική από τη Φράιμπουργκ και έφεραν ισοπαλία στη Σερβία με την Μπάτσκα Τόπολα παρά το γεγονός ότι είχαν προηγηθεί με 0-2.

Το πρώτο σημάδι πως ο στρατός για τον οποίο λέγαμε νωρίτερα ήταν ικανός να πετύχει κάποια πράγματα ήταν η νίκη με 2-1 μέσα στο «Καραϊσκάκης» επί της Γουεστ Χαμ.

Ακόμα και η ήττα με 1-0 στην Αγγλία άφηνε υποσχέσεις για κάτι καλύτερο, αφού οι Πειραιώτες απέδωσαν καλό ποδόσφαιρο.

Και εκεί ήρθε η (πρώτη) μεγάλη κατραπακιά. Ο Ολυμπιακός πήγε στη Γερμανία για να αντιμετωπίσει τη Φράιμπουργκ και επέστρεψε στην Ελλάδα με μία «πεντάρα» στις αποσκευές του και τα φτερά του κομμένα. Ο προπονητής Ντιέγκο Μαρτίνεθ απολύθηκε και τη θέση του στην άκρη του ερυθρόλευκου πάγκου πήρε ο Κάρλος Καρβαλιάλ που οδήγησε την ομάδα σε νίκη επί της Μπάτσκα Τόπολα στον Πειραιά.

Η νίκη αυτή σήμαινε πως το ευρωπαϊκό ταξίδι του Ολυμπιακού θα συνεχιζόταν καθώς με επτά πόντους, πήρε την τρίτη θέση του ομίλου του και το εισιτήριο για τα playoffs του Conference League. Και αυτό ήταν η αρχή ενός ταξιδιού που αποδείχθηκε τόσο ιστορικό όσο και αξέχαστο.

«Έχασα τα μυαλά μου, δεν είμαι στα καλά μου»

Όταν ο Ολυμπιακός έπαιξε ξανά στην Ευρώπη η χρονιά είχε αλλάξει, το σημαδιακό 2024 είχε μπει και τον Φεβρουάριο οι Ερυθρόλευκοι παίζουν με τη Φερεντσβάρος  για τα playoffs του Conference League έχοντας, πλέον, στον πάγκο τους τον στρατηγό από την χώρα των Βάσκων, τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.

Οι Ερυθρόλευκοι με δύο νίκες απέναντι στους Ούγγρους προκρίθηκαν στους «16» της διοργάνωσης. Εκεί κληρώθηκαν να αντιμετωπίσουν την Μακάμπι Τελ Αβίβ. Το πρώτο ματς στο «Καραϊσκάκη» ήταν (ας το θέσουμε ευγενικά) καταστροφικό.

Ο Ολυμπιακός χάνει με 1-4 και το όνειρο για μία καλή πορεία στην Ευρώπη ήταν πιο χλωμό και από το φεγγάρι το χλωμό που τραγούδησε ο Πασχάλης Τερζης. Το ίδιο βράδυ και παρά τη μεγάλη πίκρα, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης ανανέωσε το συμβόλαιο του Μεντιλίμπαρ με την ομάδα.

Ήταν μία κίνηση που έδειξε πως υπήρχε πίστη στις δυνατότητες τόσο του Βάσκου στρατηγού όσο και σε εκείνες των παικτών. Το μόνο που χρειαζόταν για να «γυρίσει» η όλη φάση ήταν ένα «θαύμα». Και το «θαύμα» ήρθε με τρόπο εντυπωσιακό και πρωτοφανή στην ιστορία των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Στον επαναληπτικό που έγινε στην ουδέτερη έδρα της Μπάτσκα Τόπολα στη Σερβία (εξαιτίας του πολέμου στη μαρτυρική Λωρίδα της Γάζας) οι παίκτες του Ολυμπιακού βγάζουν τα «πιστόλια» από τις θήκες τους και πυροβολούν δίχως έλεος τους ισραηλινούς.

Πρώτα ο Ποντένσε, μετά ο Φορτούνης στη συνέχεια ο Ελ Κααμπί δύο φορές, έπειτα ο Γιόβετιτς  και τέλος ο Ελ Αραμπί  έγραψαν το ιστορικό 1-6 και προκρίθηκαν στους «8». Ήταν η πρώτη φορά που κάποιοι τόσο εντός όσο και εκτός ομάδας άρχισαν δειλά – δειλά να μιλούν για τον τελικό της Νέας Φιλαδέλφειας. Μετά από τέτοια ανατροπή; Γιατί όχι...

Στα προημιτελικά ο Ολυμπιακός κλήθηκε να αντιμετωπίσει την τουρκική Φενέρμπαχτσε. Το ματς στον Πειραιά τελείωσε με 3-2 αφήνοντας ανοιχτούς λογαριασμούς για τη ρεβάνς στην Κωνσταντινούπολη αν και οι Ερυθρόλευκοι θα μπορούσαν να είχαν «καθαρίσει» την πρόκριση ήδη από εκείνη τη νύχτα αφού είχαν προηγηθεί με 3-0.

Στη ρεβάνς στο Σουκρού Σαράτσογλου η Φενέρ επικράτησε με 1-0 στην κανονική διάρκεια, σκορ που διατηρήθηκε και στην παράταση. Ο αγώνας οδηγήθηκε στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι. Εκεί έλαμψε το άστρο του Κωνσταντή Τζολάκη ο οποίος με τρεις αποκρούσεις έστειλε την ομάδα του για πρώτη φορά στα ημιτελικά μίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Στους «4» ο Ολυμπιακός κλήθηκε να αντιμετωπίσει το μεγάλο φαβορί, την αγγλική Άστον Βίλα. Αλλά, εντελώς μεταξύ μας, οι ερυθρόλευκοι, πλέον, δεν... έβλεπαν κανέναν. Με δύο «καθαρές» νίκες στο Μπέρμιγχαμ  (2-4) και στον Πειραιά (2-0) και τον Ελ Κααμπί να οργιάζει και να πετυχαίνει συνολικά τα πέντε από τα έξι γκολ της ομάδας του, η αρμάδα του Μεντιλίμπαρ πήρε την πρόκριση και έκανε «αλήθεια ένα όνειρο τρελό, μαζί μ' εμάς να δούνε και οι νεκροί μας, τον Θρύλο μας στον τελικό»!

Μία ημέρα σαν σήμερα, στις 29 Μαΐου 2024, στην έδρα της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια ο Ολυμπιακός βρέθηκε αντιμέτωπος με την ιταλική Φιορεντίνα και την ιστορία του. Λίγο πριν οι ερυθρόλευκοι γιορτάσουν τα 100α τους γενέθλια είχαν μία ανεπανάληπτη ευκαιρία: Να σηκώσουν μία ευρωπαϊκή κούπα.

Και βέβαια δε γινόταν αυτή η ευκαιρία να πάει χαμένη. Δε γινόταν. Απλά. Το ματς απέναντι στην ομάδα της Φλωρεντίας ήταν κλειστό και οδηγήθηκε στην παράταση. Εκεί στο 116ο λεπτό του αγώνα, με το σώμα να μην μπορεί να ακολουθήσει αυτό που με τόσο πάθος ήθελε η ψυχή και η καρδιά, οι παίκτες του Βάσκου στρατηγού βρήκαν τα αποθέματα και με μία αντεπίθεση κατάφεραν να σκοράρουν με κεφαλιά («πώς το έβαλε εκεί το κεφάλι του, πώς...») του Ελ Κααμπί.

Αυτά που ακολούθησαν δύσκολα μπορούν να περιγραφούν. Δύσκολα μπορεί κάποιος να κατανοήσει τα όσα γίνονταν αν δεν το έζησε. Αν δεν ήταν εκεί ή αν δεν ήταν στην πλατεία Κοραή του Πειραιά, ή οπουδήποτε στην Ελλάδα και τον κόσμο υπήρχε μία τηλεόραση μπροστά από την οποία άνθρωποι που φορούσαν την ερυθρόλευκη τη ριγωτή έκλαιγαν και ένιωθαν πως η καρδιά τους θα σπάσει.

Τόσο στα περίπου 40 χρόνια που κράτησε η εξέταση της φάσης από το VAR όσο και οι χιλιάδες ώρες που μεσολάβησαν μέχρι το τελικό σφύριγμα του Πορτογάλου διαιτητή Αρτούρ Σοάρες Ντίας, τα όσα έγιναν ήταν κάτι ανεπανάληπτο.

Και στο τέλος η λύτρωση. Σα να φεύγει από πάνω σου ένα βάρος 200 κιλών. Η κούπα στα χέρια του Φορτούνη, του Τζολάκη, του Ρόντινει, του Κάρμο, του Ρέτσου, του Ορτέγκα, του Κίνι, του Ιμπόρα, του Έσε, του Τσικίνιο, του Όρτα, του Γιόβετιτς, του Ποντένσε, του Μασούρα, του Ελ Κααμπί, του Ελ Αραμπί, του Πασχαλάκη και όλων των υπόλοιπων παιδιών.

Και μετά τα πανηγύρια. Εκείνα τα ατελείωτα πανηγύρια που κράτησαν μέχρι που ξημέρωσε. Από τη Φιλαδέλφεια μέχρι τον Πειραιά που «κάηκε». Από τον Πειραιά σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και του κόσμου.

Ο Ολυμπιακός έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο. Έγινε, όμως, και η πρώτη ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο εκτός των big-5 της Ευρώπης από το 2011, κάτι που δεν «έσπασε» ούτε φέτος.

Λίγες ώρες μετά από εκείνη την ιστορική νύχτα, αφού πλέον είχε ξημερώσει, η κούπα κατέληξε εκεί που έπρεπε. Στο μνημείο των θυμάτων της τραγωδίας της Θύρας 7 στο στάδιο «Καραϊσκάκη». Ήταν ο καλύτερος τρόπος για να ολοκληρωθεί αυτή η απίθανη ιστορία. Ήταν σαν να εκπληρώθηκε μία ιερή υπόσχεση η οποία ακριβώς εκείνη την ώρα ανανεώθηκε. Μέχρι να (ξανα)γίνει αλήθεια ένα όνειρο τρελό...

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.