Στο ίδιο σημείο για πάνω από αιώνα: Γιατί κλείνει το παλαιότερο χειμερινό καφενείο της Αμοργού

Βρισκόταν στη χώρα της Αμοργού, στη μια από τις δύο εισόδους, με το όνομα του να προέρχεται από διπλανή εκκλησία (του Φωτοδότη Χριστού). Ήταν το καφενείο Φωτοδότης, που δεχόταν πελάτες τόσο το καλοκαίρι, υπό το φως του ήλιου που μαζεύει χιλιάδες επισκέπτες εντός και εκτός της χώρας, όσο και το χειμώνα, με τους λίγους και καλούς.

Υπήρξε στο ίδιο σημείο για περισσότερο από ένα αιώνα και πλέον δεν θα υπάρχει. Ο λόγος, γνωστός. Υπερτουρισμός, εξεγευνισμός νησιωτικών και αστικών τοπίων, βίαιη ανοικοδόμηση και ακόμα πιο βίαιη άνοδος στις τιμές των ακινήτων τόσο στην ενοικίαση όσο και στην αγορά. 

Το ρεπορτάζ λέει συγκεκριμένα πως ο «Φωτοδότης» φέτος κλείνει και, σύμφωνα με πληροφορίες, το κλείσιμο είναι οριστικό. Ο χώρος πουλήθηκε, το καφενείο φέρεται να μετακομίζει στα Κατάπολα, το αρκετά πιο πολυσύχναστο λιμάνι της Αμοργού, ενώ στο σημείο που βρισκόταν το καφενείο πρόκειται να ανοίξει κατάστημα των ΕΛΤΑ.

Διαβάστε ακόμα: Το αδικημένο ελληνικό νησί με τους 26 βαθμούς Οκτώβριο μήνα

«Απόψε ο Φωτοδότης θα δώσει φως για τελευταία φορά. Το παλαιότερο καφενείο του νησιού κλείνει για πάντα και μαζί του κλείνει και το χωριό. Δεν θα συναντιόμαστε πια τα πρωινά για καφέ και κουτσομπολιό, δεν θα χαμπαρελιάζουμε ατενίζοντας την είσοδο του χωριού, δεν θα πίνουμε τις ρακές μας περιμένοντας να έρθει ο μανάβης ή ο φούρναρης, οι καθηγητές των σχολείων μπορούν να πηγαίνουν στα Κατάπολα για φαγητό, και αν θελήσει κανείς να παίξει και καμιά πενιά μπορεί να το κάνει ελεύθερα κλεισμένος μόνος στο σπίτι του», τονίζει σε ανάρτησή του, ο Ευθύμης Κούρτης, ο οποίος ζει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στην Αμοργό.

Πώς μπερδευτήκαμε έτσι; Κοίτα να δεις, που λέγαμε τις ίδιες λέξεις και νομίζαμε ότι εννοούσαμε τα ίδια πράγματα. Κι όμως, όχι. Οι μισοί μιλούσαμε για παράδοση, ενώ οι άλλοι μισοί μιλούσαν για παράδοση δεμάτων.

Ας είναι έτσι λοιπόν. Άλλη μία συλλογική ήττα. Και είναι ήττα ακόμα και για αυτούς που νομίζουν πως κερδίζουν. Συνεχίζουμε, λοιπόν, ηττημένοι, αλλά γεμάτοι με εμπειρίες και συναισθήματα και ιστορίες και φιλίες και γέλια και κλάματα και μουσικές και ζωή.

Και για όλα αυτά που διασώζονται μέσα μας -έστω και αν διασώζονται ως αυτά που χάθηκαν- δεν υπάρχει διακόπτης. Κανένα χέρι δεν μπορεί να τους κλείσει το φως», καταλήγει η ανάρτηση.

Τι σημαίνει αυτό;

Πατρίδα μας είναι τα παιδικά μας χρόνια, τα στέκια μας, οι προορισμοί που μας χάρισαν εμπειρίες και αναφορές εφηβείας και ενηλικίωσης. Χωρίς αυτούς βιώνουμε μια υπαρξιακή ορφανιά, παγιδευμένη σε ταμπέλες και καταλόγους σχεδιασμένους με τα τελευταία φίλτρα του Instagram. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.