«Ferto» με χαρές, συγκινήσεις και προχθεσινά βίντεο

Η φετινή διοργάνωση του διαγωνισμού για το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Eurovision πέτυχε κάτι σπάνιο. Δεν ανέβασε μόνο την τηλεθέαση κατά σχεδόν 10 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή βραδιά (με νικήτρια την Κλαυδία και παρουσιαστές τους Σάκη Ρουβά, Έλενα Παπαρίζου), αλλά κατάφερε να τους αφήσει όλους ευχαριστημένους. Ακόμα και τον Λιάγκα -σχεδόν.

Η ΕΡΤ έχει λόγους να πανηγυρίζει για την επιτυχία του «Sing for Greece» και τα κυρίως θετικά σχόλια που απέσπασε, ιδίως με δεδομένο ότι το κομμάτι Eurovision προκαλεί παραδοσιακά κόντρες, έριδες, γκρίνιες, παράπονα και πικρόχολα σχόλια. Αδυναμίες υπήρξαν, όπως και άστοχες επιλογές, όμως υπήρξε εξέλιξη. Βαθιά και ουσιαστική, κι από εκεί θα ξεκινήσουμε.

Διαβάστε επίσης: Eurovision 2026: Τα δάκρυα και οι πρώτες δηλώσεις του Akyla μετά τη νίκη - Η αγκαλιά στη μητέρα του

Η τριάδα των παρουσιαστών

Στο κομμάτι «εθνικός τελικός Eurovision» η ΕΡΤ μέχρι στιγμής έχει φανεί ικανή για το καλύτερο και για το χειρότερο. Φέτος έκανε πολλά βήματα μπροστά, επιλέγοντας δύο πρόσωπα πετυχημένα και οικεία στην ιστορία του διαγωνισμού (Γιώργο Καπουτζίδη, Μπέτι Μαγγίρα), με την προσθήκη της Κατερίνας Βρανά, μιας κωμικού με ψυχή και αστείρευτο ταλέντο.

Η παρουσία της πρόσφερε κάποια από τα highlights της βραδιάς (όπως το σήκωμα της στον αέρα από τους χορευτές και το σχόλιο: «Ο Φωκάς Ευαγγελινός έκανε το όνειρο μου πραγματικότητα. Να με σηκώσουν στον αέρα πέντε γυμνασμένοι, λαδωμένοι άντρες») και ταυτόχρονα απέδειξε αυτό που η ίδια είπε σε προηγούμενη συνέντευξη της: «Το ότι είμαι ανάπηρη δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να παρουσιάσω». Ακριβώς έτσι. Και μπορεί και το έκανε με άνεση, χιούμορ, γοητεία κι αλύπητα αυτοσαρκαστικά σχόλια όπως «μου είπαν να μιλάω αργά για να κορυφωθεί η αγωνία. Τους είπα: το ‘χω».

Στο σύνολο της η παρουσίαση και από τους τρεις ήταν χαρούμενη, δεμένη και είχε πλάκα. Υπήρξαν κάποια κενά αμηχανίας ιδίως στον α’ ημιτελικό, μικρή σημασία είχαν μπροστά σε μια συνολικά έξυπνη και ζεστή ροή.

Μεγάλο μείον: Στους δύο ημιτελικούς είχαμε το εύρημα της παρουσίασης των τραγουδιών μέσα από μικρά βίντεο – σκετσάκια με τους παρουσιαστές και κάθε τραγουδιστή -άλλοτε πετυχημένα, άλλοτε όχι και τόσο.

Στον -κατά τα άλλα- μεγάλο τελικό, επαναλήφθηκε όχι μόνο το ίδιο εύρημα, αλλά και τα ίδια χθεσινά ή προχθεσινά βίντεο -ακόμα και τα όχι και τόσο.

Με αυτή την τριάδα παρουσιαστών, όμως, ακόμα και μια απλή «πάσα» θα ήταν προτιμότερη από την αυτούσια επανάληψη των ίδιων «αστείων», που όσο κι αν πάει να περάσει ως «άποψη», δεν στέκει. Ιδίως σε ένα μεγάλο live «εθνικό τελικό», παρουσία κοινού και της Κίμπερλι -που λογικά περίμενε
έκπληξη από τον Αργυρό, αλλά μάταια...

Διαβάστε επίσης: Eurovision 2026: Όλες οι εντυπωσιακές εμφανίσεις στη σκηνή του Τελικού του Sing For Greece

Η επιλογή νέων τραγουδιστών

Το πείραμα της μεταφοράς της σκυτάλης σε νέους καλλιτέχνες, ύστερα από αρκετές ανεπιτυχείς επιλογές, φαίνεται πως πετυχαίνει για τα καλά. Η ΕΡΤ κατάφερε φέτος να εξάψει το ενδιαφέρον, παρουσιάζοντας μια πλειάδα νέων και σχετικά «μη αναγνωρίσιμων» τραγουδιστών. Κι αυτοί, με τη βοήθεια και των παρουσιαστών, δημιούργησαν ένα ζεστό και παρεΐστικο κλίμα, που κορυφώθηκε στη σκηνή στην οποία όλοι μαζί αγκαλιάζουν τον Ακύλα για να πανηγυρίσουν τη νίκη του.

Στο κατεξοχήν μουσικό κομμάτι η βραδιά τα είχε όλα -κι αυτό δεν είναι πάντα καλό. Ακούσαμε ρυθμούς ποπ, ηλεκτρονικούς, ραπαρίσματα, τσιφτετέλια, ινδικούς μέχρι λάτιν, συρτάκι, τάνγκο, καζαντζόκ και χασάπικο -ενίοτε στο ίδιο τραγούδι, ενώ είδαμε αρχαίες Ελληνίδες, μυθικούς Θεούς, δαίμονες και νεράιδες με πέπλα, μανδύες και κρύσταλλα -ευτυχώς όχι στο ίδιο.

Η πρόταση του Ακύλα -αλλά και του Good Job Nicky και της Marceaux- ξεχώρισε από την αρχή γιατί είναι κάτι αυθεντικό και σύγχρονο. Δίχως χλαμύδες και χωρίς νόημα παλιακές μεταμφιέσεις.

Οι δύο κριτικές επιτροπές

Στη διοργάνωση του «Sing for Greece» υπήρξαν κινήσεις ουσίας, αλλά και κινήσεις εντυπωσιασμού, όπως και πισωγυρίσματα -σε εποχές, που δεν ταιριάζουν με το σύγχρονο πρόσωπο που θέλει να δείξει η κρατική τηλεόραση.

Η νίκη του Ακύλα δεν αφήνει περιθώριο αμφισβήτησης. Το «Ferto» επιλέχτηκε ομόφωνα από ψηφοφορίες δυο κριτικών επιτροπών και κοινού -στην Ελλάδα και τον κόσμο, ως το τραγούδι που θέλουμε να μας εκπροσωπήσει. Και το ερώτημα είναι: χρειαζόμασταν όντως και τη γνώμη διεθνούς κριτικής επιτροπής (από εκπροσώπους της Μολδαβίας, της Γερμανίας, της Γεωργίας, της Σερβίας και της Γαλλίας); Γιατί;

Γιατί μας ενδιαφέρει η γνώμη εκπροσώπων χωρών για την επιλογή μας σε έναν διαγωνισμό, που εκείνες δεν έχουν κερδίσει ποτέ -όπως η Μολδαβία ή η Γεωργία, που έχει φτάσει μέχρι την 9η θέση; Και γιατί θέλουμε την ψήφο π.χ. δημοσιογράφου από τη Γερμανία, η οποία στις τελευταίες 10 συμμετοχές της έχει έρθει επτά φορές από την 25η θέση και κάτω;

Μυστήριο καλύπτει και τα κριτήρια επιλογής των συμμετεχόντων στην ελληνική επιτροπή με μόνη εξαίρεση την πρόεδρο Χαρά Κεφαλά. Καλύτερα, ας αφήσουμε τη γνώμη του κοινού να κρίνει τις χτυπητές αστοχίες με ένα από τα πετυχημένα σχόλια που γράφτηκαν στα social: «Με την κριτική επιτροπή που βάλατε, μετά θα σας φταίει ο Λιάγκας;».

Κατά τα άλλα, η φετινή διοργάνωση είχε τη σφραγίδα της Κλαυδίας, που και τραγούδησε (διπλοβάρδια) και ανακοίνωσε τα τελικά αποτελέσματα μαζί με τον Γιώργο Καπουτζίδη. Ο τελικός έκλεισε με συναίσθημα και συγκίνηση με την αγκαλιά του νικητή με τη μαμά του σε μια αληθινά όμορφη τηλεοπτική στιγμή. Ας την κρατήσουμε ως το πιο πηγαίο εναρκτήριο λάκτισμα μιας νέας ελληνικής Eurovisionικής περιπέτειας. Και πού είσαι Ακύλα; Φέρ’ το.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.