Είδα το χειρότερο ματς που παίχτηκε ποτέ σε Ευρωμπάσκετ

Παρακολουθώ Ευρωμπάσκετ σίγουρα τα τελευταία 30 χρόνια. Θυμάμαι ξεκάθαρα τους Αγώνες στην Αθήνα το 1995. Έχω καλύψει δημοσιογραφικά τις διοργανώσεις από το 2003 στη Σουηδία μέχρι και σήμερα. Οπότε είτε από ενδιαφέρον είτε λόγω δουλειάς, έχω δει εκατοντάδες αγώνες EuroBasket όλα αυτά τα χρόνια.

Διαβάστε ακόμη: Το πανόραμα του Ευρωμπάσκετ: Βαθμολογίες, αποτελέσματα, πρόγραμμα, κανάλια

Ο μικρός αυτοαναφορικός πρόλογος, έγινε για να δικαιολογήσω πως ίσως ο τίτλος να είναι λίγο υπερβολικός, αλλά πιστέψτε με δεν απέχει πολύ από την αλήθεια. Η πρεμιέρα του φετινού Ευρωμπάσκετ άνοιξε με τη νίκη της Λιθουανίας και συνεχίστηκε με το μαρτύριο του Πορτογαλία - Τσεχία. Μία αναμέτρηση που όπως εξελίχθηκε επιβεβαίωσε όλα τα... προβλήματα που έχουν χτυπήσει τα τελευταία χρόνια (και) το μπάσκετ.

Ένα παιχνίδι κακό. Πολύ χαμηλότερου επιπέδου από αυτό που επιτάσσει το «Τελική φάση» ενός ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Παίκτες κουρασμένοι. Λιγότερο ταλαντούχοι και γενικά δύο ομάδες που καλώς ή κακώς δεν ανήκουν στην ελίτ της Ευρώπης. Τουλάχιστον φέτος, γιατί η Τσεχία έχει παρουσιάσει κατά καιρούς πολύ καλές ομάδες.

Το θέμα μας όμως δεν είναι ούτε η Τσεχία, ούτε η Πορτογαλία. Είναι γιατί τέτοιες ομάδες βρίσκονται σε τελική φάση. Γιατί δηλαδή το Ευρωμπάσκετ θα πρέπει να γίνεται σώνει και καλά με 24 ομάδες, που ανάμεσά τους θα βρίσκονται και σύνολα που δεδομένα θα πάνε για... μηδέν νίκες.

Δύο χρόνια τώρα, στα περιβόητα παράθυρα, που έχει κάνει σημαία η FIBA στην κόντρα της με την Ευρωλίγκα, όλες οι ευρωπαϊκές ομάδες μέτρησαν τις δυνάμεις τους. Για ποιον λόγο λοιπόν θα πρέπει να πάμε σε ένα τουρνουά - τελική φάση - με τόσες πολλές ομάδες και τόσους πολλούς αγώνες;

Τη στιγμή που πρωτοκλασάτοι και δευτεροκλασάτοι παίκτες στις Εθνικές (όσοι τουλάχιστον είναι εκεί και δεν είναι πχ. τραυματίες) έχουν στην πλάτη του 80+ ματς όλη τη σεζόν και αμέτρητα ταξίδια, γιατί θα πρέπει να έχουμε ένα ακόμη τουρνουά με πολλούς αγώνες και μετακινήσεις. Ιδιαίτερα όταν γνωρίζουμε πως πολλές ομάδες βρίσκονται εκεί για τη χαρά της... συμμετοχής.

Σίγουρα θα υπάρξουν πολλοί που θα πουν «με ποιο δικαίωμα να αφαιρέσουμε το όνειρο» από αθλητές και χώρες. Μα γι αυτό ακριβώς είναι τα προκριματικά. Για να ξεχωρίζουν αυτοί που μπορούν από εκείνους που δεν...

Με έξι και σε κάποιες περιπτώσεις 12 ματς την ημέρα, γεμίζουν τα τηλεοπτικά προγράμματα, ανοίγουν οι αγορές, αλλά δυστυχώς θα πρέπει να βλέπουμε (και θα βλέπουμε) ματς σούπα... 

Στο NBA λένε πως το πρωτάθλημα αρχίζει στα πλέι οφ. Έτσι κι εμείς, λογικά θα πρέπει να περιμένουμε (λογικά) τη δεύτερη φάση για να δούμε ματς που στα χαρτιά τουλάχιστον, θα είναι ματσάρες. Ως τότε ας ελπίσουμε να έχουμε 1-2 καλά ματς την ημέρα...

ΥΓ: Στην πραγματικότητα, για εμένα το «χειρότερο» ματς που έχω δει και δεν θα ξεχάσω, ήταν εκείνη η ήττα της Ελλάδας από τη Λιθουανία το 1999. Αλλά αυτό είναι «οπαδικό».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.