Ο Μαζιώτης, ο Γιωτόπουλος και το θορυβώδες rebranding του Κασιδιάρη

Προχθές αποφυλακίστηκε ο αναρχικός Νίκος Μαζιώτης ο οποίος έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τις ενέργειες του «Επαναστατικού Αγώνα». Το είδατε στις ειδήσεις; Ήταν κάμερες έξω από την φυλακή; Όχι.

Το πιθανότερο είναι πως δεν θα το ακούγατε καν αν το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν εξέδιδε μία ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία ο Μαζιώτης απαγορεύεται να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Δεν θα αναλύσουμε το γιατί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ «λύσσαξε» να βγάλει ανακοίνωση πριν καν ο Μαζιώτης φτάσει στο σπίτι του από τις φυλακές ή γιατί είχε «λυσσάξει» να ξαναμπεί φυλακή ο 82χρονος Αλέξανδρος Γιωτόπουλος όταν αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους.

Αυτούς τους δύο θεωρεί εχθρούς της η υπερδύναμη αυτούς θα κυνηγήσει. As simple as that.

Διαβάστε ακόμα: Τα ισόβια, η «ανήκεστος βλάβη» των χουντικών και οι περιπτώσεις Γιωτόπουλου και Ξηρού

Για να σας γλιτώσω από τον κόπο, μην ψάξετε να βρείτε ανάλογη ανακοίνωση για την αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη. Δεν θα τη βρείτε διότι δεν υπάρχει.

Είναι προφανές πως το ηγετικό στέλεχος της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής που το... «παίζει» αντισυστημικός δεν αποτελεί κάποιον ιδιαίτερο κίνδυνο για το σύστημα. Απόλυτα κατανοητό και ας «γαβγίζουν» οι οπαδοί του πως τον... φοβόμαστε! Σιγά μη βάλουμε και τα κλάματα.

Ποτέ ο φασισμός (από την εποχή του Μουσολίνι και του Χίτλερ) δεν ήταν εχθρός του συστήματος. Δεκανίκι ήταν πάντα. Ούτε αυτό πρόκειται να κάτσω να το εξηγήσω. Όποιοι θέλουν ας αφήσουν τα reelακια στο TikTok και ας ανοίξουν κανένα βιβλίο να ξεστραβωθούν.

Έτσι κι αλλιώς ούτε γράφω, ούτε απευθύνομαι στους οπαδούς του Κασιδιάρη. Ακόμα και αν - για κακή του τύχη - αυτό το άρθρο πέσει στα χέρια τους θα ήμουν ευγνώμων αν σταματούσαν να το διαβάζουν και πήγαιναν να κάνουν κάτι άλλο.

Η «σοβαρή Χρυσή Αυγή»

Το είχα ξαναγράψει πριν από μερικές ημέρες και θα το ξαναγράψω και τώρα. Ο Κασιδιάρης θέλει να καβαλήσει το «κύμα» της ακροδεξιάς που έχει αρχίσει ήδη να σαρώνει την Ευρώπη φέρνοντάς την όλο και πιο κοντά σε μαύρες μέρες.

Αυτή τη φορά δεν θα έχει μαζί του σβάστικες και τάγματα εφόδου. Το είπε και ο ίδιος σε όσες ομιλίες έχει κάνει μέχρι τώρα. Επιστρέφει πιο... σοφός και δεν θα επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος.

Κάποτε (τον Σεπτέμβριο του 2013) ο δημοσιογράφος Μπάμπης Παπαδημητρίου είχε πει οτι ο τόπος χρειαζόταν μία «σοβαρότερη Χρυσή Αυγή που θα μπορούσε να υποστηρίξει μια συντηρητική συμμαχία όπως στη Νορβηγία».

Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει ο Κασιδιάρης. Της «σοβαρής Χρυσής Αυγής». Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως χθες έξω από τις φυλακές Δομοκού μίλησε για τη δημιουργία «ενός ισχυρού εθνικού κόμματος». Όχι εθνικιστικού. Εθνικού. Ο λόγος είναι προφανής. Ίσως σύντομα (πιο σύντομα απ' όσο μπορούν να φανταστούν ορισμένοι) μπορεί να κληθεί να βοηθήσει μια «συντηρητική συμμαχία».

Για την ώρα, βέβαια, δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Πάλι θα επικαλεστώ το πιο πρόσφατο άρθρο μου και θα θυμίσω πως όπως και να «ντύσει» την επιχειρούμενη κάθοδό του στις εκλογές θα «φάει τα μούτρα του» διότι θα τον «κόψει» ο Άρειος Πάγος αφού ο νόμος είναι ξεκάθαρος.

Το «κόλπο» του Κασιδιάρη

Ο Κασιδιάρης καταδικάστηκε (και σε δεύτερο βαθμό) το 2020 σε 13 χρόνια και έξι μήνες. Δεν έχει την παραμικρή σημασία ότι αποφυλακίστηκε νωρίτερα. Η ποινή του ισχύει κανονικά κάτι που πρακτικά σημαίνει πως υποψήφιος με δικό του κόμμα ή με κάποιο άλλο κόμμα θα μπορεί να είναι από το 2033 και μετά.

Από τα πέντε σενάρια στα οποία είχα αναφερθεί μπορεί ο Κασιδιάρης να στηριχθεί μόνο σε ένα. Το να είναι μεμονωμένος - ανεξάρτητος υποψήφιος. Έτσι μόνο μπορεί να κατέβει στις εκλογές. Στο περίπου το παραδέχθηκε χθες με τις δηλώσεις της και η δικηγόρος του.

Διαβάστε ακόμα: Τα 5 σενάρια για την επιστροφή Κασιδιάρη στη Βουλή και ο «γρίφος» του Αρείου Πάγου

Και φυσικά δεν πρόκειται να μπει στη βουλή γιατί στην περιφέρεια που θα είναι υποψήφιος θα πρέπει με κάποιο μαγικό τρόπο να συγκεντρώσει ποσοστό τέτοιο που θα αναλογεί στο 3% της Επικράτειας, δηλαδή, το όριο που έχει βάλει ο νομοθέτης για την είσοδο στη βουλή.

Για παράδειγμα αν ο Κασιδιάρης θελήσει να κατέβει στο Νότιο Τομέα της Αθήνας (που είναι η μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια) θα πρέπει να πάρει το 60% του συνόλου των ψήφων. Μιλάμε, δηλαδή, για απίθανα πράγματα.

Τώρα αν επιχειρήσει το άλλο σενάριο που ακούγεται σύμφωνα με το οποίο θα κατέβει ως ανεξάρτητος υποψήφιος χωρίς να στηρίζει κάποιο κόμμα προκειμένου αυτό να πάρει την άδεια του Αρείου Πάγου και λίγο πριν τις εκλογές θα ανακοινώσει τη στήριξη του σε αυτό το κόμμα και έτσι βρεθεί διά της πλαγίας στο κοινοβούλιο, είναι άλλο «ανέκδοτο».

Τότε θα έχουμε να κάνουμε με εξαπάτηση του εκλογικού σώματος (όπως στην περίπτωση των Σπαρτιατών) και θα τον «κόψει» το εκλογοδικείο. Στο μεσοδιάστημα βέβαια ο Κασιδιάρης απ' όλο αυτό θα έχει παράξει πολιτικό αποτέλεσμα.

Θα έχει κάνει το «κομμάτι» του, θα έχει μετρήσει τις δυνάμεις του και φυσικά θα έχει την ευκαιρία για ακόμα μία φορά να κάνει θόρυβο και να να εμφανιστεί ως ο... αντισυστημικός που τον πολεμάει το σύστημα και η κακιά Δημοκρατία.

«Διάγγελμα» για γέλια και για κλάματα

Αυτός είναι ο στόχος του. Αυτό είναι το δικό του πολιτικό rebranding. Ξέρει ότι τώρα δεν μπορεί να κάνει τίποτα πέρα από το να κεφαλαιοποιήσει το πολιτικό αποτέλεσμα που θα παράξει όλη αυτή η φασαρία που γίνεται γύρω από το όνομά του και αυτό το δήθεν κυνήγι που του κάνει το σύστημα.

Αυτό θα παρουσιάσει και στο «διάγγελμα» που θα απευθύνει προς τους οπαδούς του τη Δευτέρα. Θα ανακοινώσει πως θα κάνει κάτι το οποίο και ο ίδιος ξέρει πως δεν θα λειτουργήσει (όποια μορφή και αν έχει). Θα το παρουσιάσει ως κάτι μοναδικό, ως παραθυράκι, ως ότι κατάφερε να ξεγελάσει το σύστημα. Θα το πανηγυρίσει κιόλας. Και θα το πανηγυρίσουν και οι οπαδοί του που θα ονειρεύονται «τον Ηλία πρωθυπουργό».

Και μετά, όταν θα «κοπεί» γιατί θα εφαρμοστεί ο νόμος, θα φωνάζει πως τον κυνηγάνε γιατί τον φοβούνται. Όλα μελετημένα.

Και κάτι τελευταίο. Για τους μη παρατηρητικούς η λέξη διάγγελμα μπήκε σε εισαγωγικά. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Έγινε επειδή σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 3 του Συντάγματος διάγγελμα στον ελληνικό λαό μπορεί να απευθύνει μόνο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αυτό σε εντελώς εξαιρετικές περιστάσεις. Ούτε καν ο πρωθυπουργός. Πόσο μάλλον ένας απλός πολίτης που μόλις έχει αποφυλακιστεί.

Βέβαια και αυτό το ξέρει ο Κασιδιάρης απλά ξέρει πως σε αυτούς που απευθύνεται θα το «φάνε» και αυτό. Όπως έχουν «φάει» ότι δεν χαιρετάει ναζιστικά αλλά... αρχαιοελληνικά, ότι οι γραπτοί ύμνοι για τον Χίτλερ ήταν νεανικές υπερβολές και πως οι πόζες μπροστά από την πολεμική σημαία του Γ΄Ράιχ ήταν αστεία που έκαναν μεταξύ τους οι χρυσαυγίτες. Ξημερώματα. Πάνω σε βουνά. Μετά από στρατιωτικού τύπου νυχτερινές εκπαιδεύσεις.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.