Το «πάρε κανένα κιλό» είναι εξίσου προβληματικό με το «πάχυνες»

Η ειδησεογραφία και ο κόσμος των social media φέρνουν καθημερινά στο προσκήνιο, θέματα πολύ πιο ριζωμένα στην κουλτούρα μας απ' όσο νομίζαμε, θέματα που έχουν θιχτεί και θίγονται περισσότερο ή λιγότερο, ή ήρθε η ώρα να πάρουν και αυτά τον χρόνο για να θιχτούν. 

Μερικές ώρες πριν αρχίσω να γράφω αυτό το κείμενο, σε πολλά από τα site που έχω ανοίξει, έχω διαβάσει αρκετούς τίτλους άρθρων να αναφέρονται στην ινφλουένσερ Κλόε Καρντάσιαν και σε μια φωτογραφία που ανέβασε στο Instagram και η οποία προκάλεσε «ανάμεικτα συναισθήματα», τους άφησε όλους «άφωνους», «δίχασε» και άλλα τέτοια γνωστά. 

Ανοίγοντας τυχαία από αυτά, βλέπω ότι κάτω από την επίμαχη φωτογραφία στην οποία αναφέρονται οι τίτλοι, δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν αφήσει σχόλια όπως «πάρε κανένα κιλό», «πού πήγαν οι σέξι καμπύλες σου», «κοκαλιάρα, ώρα να φας κάτι», «φάε ψωμί ή κάτι». 

Μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου πάντα κάποιος, έχει να σου πει κάτι. Για το πώς να είσαι, για το γιατί είσαι έτσι, για το πώς μπορείς να γίνεις «καλύτερος», άρα περισσότερο αποδεκτός.  

Διαβάστε Επίσης: «Aπό Δευτέρα δίαιτα»: Μία διατροφολόγος μιλά για τη σύνδεση του φαγητού με την ενοχή

Αντιλαμβανόμαστε πλήρως και συμφωνούμε όλοι πως, στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, το να έχει κάποιος παραπάνω κιλά, τον κάνει και αυτομάτως πολύ πιο «εύκολο στόχο» στη σφαίρα σχολίων του body shaming.

Αυτό γιατί έχουν περάσει δεκαετίες και δεκαετίες, όπου οι άνθρωποι γαλουχήθηκαν με την ιδέα της ομορφιάς ως ένα προνόμιο των αδύνατων, των πιο γυμνασμένων - άρα ξανά αδύνατων -, με skinny μοντέλα να αποθεώνονται, με την προβολή ανθρώπων στα media, που ανταποκρίνονταν απόλυτα σε ένα στερεοτυπικό πρότυπο ομορφιάς.

Από την άλλη πλευρά, γνωρίζουμε επίσης καλά, πόσες κοπέλες με λιγότερα κιλά (αλλά και άνδρες σε μικρότερο όμως βαθμό) κρίνονται και ξανακρίνονται για την εμφάνισή τους, με σχόλια που έχουν περάσει στις κουβέντες μας ως αθώα. Το «φάε κάτι» που θα σου πει ο άλλος, στο λέει για να «δυναμώσεις».

To Bodyshaming του «πάρε κανένα κιλό»

Τα τελευταία χρόνια είμαι σταθερά γύρω στα 54 κιλά. Τα κιλά αυτά για κάποιους είναι λίγα, για άλλους θεωρούμαι «κανονική», για μερικούς είναι λόγος να «πάρω κανένα κιλό» και φυσικά για τους περισσότερους που με βλέπουν, μια καλή ευκαιρία να μου υπενθυμίζουν να «τρώω». 

Ξέρω και ξέρεις κοπέλες από όταν ήμασταν μικρά, που τα έχουν ακούσει αυτά, από συγγενείς, φίλους, γείτονες. Σχόλια που στο πέρασμα των χρόνων έχουν γράψει βαθιά μέσα τους. Κι αυτό είναι επίσης body shaming. Γιατί οποιοσδήποτε παρεκκλίνει από τα προδιαγεγραμμένα μέτρα τελειότητας, η αστυνομία των κιλών θα είναι πάντα εκεί για να κουνάει το δάχτυλο. 

Σε μια εποχή που το ζητούμενο θέλουμε να είναι, το να μπορεί ο κάθε άνθρωπος να είναι ελεύθερος, χωρίς να πρέπει να λογοδοτεί για την εμφάνιση του, ας συμφωνήσουμε ότι τα επικριτικά σχόλια κάθε είδους για τα σώματα, πρέπει να τα αφήσουμε επιτέλους πίσω μας, σαν αποκαΐδια μιας άλλης εποχής. 

Θα χρειαστεί στη ζωή μας να λογοδοτήσουμε για πολλά πράγματα, ας μην είναι η εμφάνιση μας, ένα από αυτά. Είτε με παραπάνω είτε με λιγότερα κιλά, το μόνο που μετράει στο τέλος της ημέρας, είναι να είμαστε καλά με τον εαυτό μας.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.