Τι ακριβώς χειροκρότησαν οι εργαζόμενοι της Βιολάντα;

Υπάρχουν πολλές εικόνες που μπορούν να σε στοιχειώσουν για πάντα. Συνήθως φωτογραφίες πολέμων, ντοκουμέντα από ιστορικά γεγονότα και άλλες ανάλογες περιπτώσεις. Από τη στιγμή που αρχίσαμε να καταγράφουμε κάπως έτσι τον κόσμο, η καταστροφή και ο βίαιος θάνατος έγιναν ένα με την ύπαρξή μας. 

Τους εφιάλτες των συγγενών της Έλενας, της Βασιλικής, της Βούλας, της Αναστασίας και της Αγάπης -που έχασαν τη ζωή τους μια μέρα στη δουλειά- έχει στοιχειώσει η εικόνα των εργαζομένων της Βιολάντα να χειροκροτούν τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, ενώ εκείνος βγαίνει από τον ανακριτή.

Ένας άνθρωπος που καταλήγει στη Δικαιοσύνη κατηγορούμενος ότι δεν έλαβε ούτε τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας που ορίζει η νομοθεσία για την ασφάλεια των εργαζομένων του, αποθεώνεται και η εικόνα που μεταδίδεται από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία δεν είναι κάτι συνηθισμένο.

Διαβάστε ακόμα: Βιολάντα: «Θα μπορούσε να είναι ο δικός τους τάφος» - Γιος θύματος ξεσπά για τη συμπαράσταση στον ιδιοκτήτη

Πέντε οικογένειες ακόμα πενθούν. Ακόμα προσπαθούν να βάλουν τα κομμάτια του παζλ σε τάξη για να δουν τι ακριβώς έχει συμβεί. Ο θάνατος δεν είναι ανάγκη να νικηθεί αλλά να κατανοηθεί. Να αποτυπωθούν τα αίτια, να αποδοθούν οι ευθύνες. Τότε μόνο ίσως επέλθει η κάθαρση. 

Την ώρα αυτή, εργαζόμενοι επιλέγουν να χειροκροτούν έναν εργοδότη, αντί να στέκονται στο πλευρό των υπόλοιπων και να ζητούν απαντήσεις. Στη ζωή και στον θάνατο έχει σημασία να πορεύεσαι με αξιοπρέπεια. Και να διώχνεις μακριά σου τα «τελώνια» της κάθε χυδαιότητας.

Στους διάφορους χώρους εργασίας, ανά τα χρόνια, έχουν υπάρξει εργαζόμενοι που δεν συγκρούστηκαν ακόμα και με τους πιο σκληρούς εργοδότες όταν έπρεπε. Υπάρχουν άνθρωποι που σιώπησαν για να μην χάσουν το μεροκάματο. Κι ο καθένας είχε τους λόγους του. Πώς γίνεται όμως να ηρωοποιείται ένας εργοδότης που έχει αποδειχθεί επίσημα πως παρέλειψε τόσο σημαντικές πλευρές της ασφάλειας υπαλλήλων;

Μην προσπαθείτε να απαντήσετε στο γιατί κάποιοι στηρίζουν τόσο ανοιχτά τον ιδιοκτήτη. Αυτό που πρέπει να απαντηθεί μια και καλή είναι πότε ακριβώς γίναμε μια κοινωνία όπου η αξιοπρέπεια κατέληξε να καταπατάται ολοκληρωτικά από τον φόβο.

Διαβάστε ακόμα: Βιολάντα: Αδήλωτες δεξαμενές χωρίς πυρασφάλεια και στο δεύτερο εργοστάσιο – Αποκαλυπτικό έγγραφο

Αυτόν τον φόβο που βιώνουμε για κάθε ενδεχόμενο κίνδυνο ή απειλή. Συναίσθημα που μας φυτρώνουν μέσα μας από την πρώτη στιγμή που αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας. Βρίσκει μια καλή θέση, γραπώνεται και φωλιάζει εκεί για πάντα. Κι όσο τον ποτίζουμε, όσο μαθαίνουμε να ζούμε με αυτόν, αυτός αρχίζει και θεριεύει και απλώνεται. Ζει μαζί μας, γινόμαστε ένα. Κι αυτός, ριζώνει καλά και μεγαλώνει όσο περνάνε τα χρόνια.

Και το έργο πάντα κάπως επαναλαμβάνεται. Έχεις εξουσία; Κάνε τους άλλους να φοβούνται και θα τους εξουσιάζεις για πάντα. Όπως εξάλλου έκαναν και σε σένα. Είσαι γονιός, εργοδότης, κράτος; Δηλητηρίασε την ψυχή εκείνου που είναι από κάτω σου και θα εξαρτηθεί απόλυτα από σένα. Θα σε θεωρεί σωτήρα ως το τέλος. Και το ίδιο θα συμβεί και στις επόμενες γενιές. Και έτσι όλοι μαζί θα γίνουμε ένας κόσμος άβουλων και απροβλημάτιστων ανθρώπων. 

Δεν έχει ακριβώς σημασία αν οι άνθρωποι που φώναζαν συνθήματα υπέρ του εργοδότη είναι εργαζόμενοι που πήγαν μόνοι τους ή κάποιοι που υποκινήθηκαν. Σημασία έχει να καταλάβουμε ότι η αξιοπρέπεια καμιά φορά έρχεται με κόστος.
 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.