«55 χρόνια ήμουν εκεί και θα είμαι ακόμα»: Ο Τάσος Χαλκιάς για τη φωτιά στο Πόρτο Γερμενό

Σε μια κατάθεση ψυχής προχώρησε ο Τάσος Χαλκιάς στην εκπομπή «Studio στις 3» και τον Κωνσταντίνο Κούρο, αποτιμώντας τις δραματικές συνέπειες της καταστροφικής πυρκαγιάς στο Πόρτο Γερμενό που μετέτρεψε την περιουσία του σε στάχτη.

Ο δημοφιλής ηθοποιός ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή πως αρνείται να θέσει τον εαυτό του στο επίκεντρο της προσοχής, υπογραμμίζοντας ότι το πλήγμα είναι συλλογικό, καθώς περισσότερες από 200 οικογένειες έχασαν τις περιουσίες τους. Όπως τόνισε, η απώλεια ξεπερνά κατά πολύ την υλική ζημιά των τοίχων, αφού στις φλόγες χάθηκαν 45 χρόνια πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας του ίδιου, της συζύγου και των παιδιών τους, καθώς και ανεκτίμητα οικογενειακά κειμήλια και πίνακες ζωγραφικής.

Πιο συγκεκριμένα είπε: «Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. Είναι 200 σπίτια συνανθρώπων που κάηκαν. Στο σπίτι αυτό δεν κάηκαν ντουβάρια, κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε πνευματική μου εργασία 45 ετών, και εμένα και της γυναίκας μου και των παιδιών μου. Πίνακες ζωγραφικής που είχα. Δεν είναι η αξία όμως των πραγμάτων.

Διαβάστε ακόμα: «Κάηκε η παιδική μας ηλικία»: Η ιστορία του Δημήτρη από το Πόρτο Γερμενό που «πόνεσε» όλη την Ελλάδα

Δεν είμαι ο μόνος που το έπαθε. Είναι πολλοί άνθρωποι και είναι κάθε χρόνο πολλοί άνθρωποι που παθαίνουν ανάλογες ζημιές, ατυχήματα ή όπως αλλιώς μπορεί να τα πει κανείς, με αποκορύφωμα βέβαια αυτό που έγινε στο Μάτι πριν από οκτώ χρόνια. Γιατί να μην ξεχνάμε.

Νιώθω πάρα πολύ άσχημα όταν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μου έχουν πάθει το ανάλογο πλήγμα, να μιλάω εγώ για το σπίτι μου. Γι’ αυτό το γυρίζω την κουβέντα, ότι μιλάω για λογαριασμό όλων».

Δεμένα με την περιοχή εδώ και 55 χρόνια, τα μέλη της οικογένειάς του βλέπουν τον ηθοποιό να επιστρέφει καθημερινά στα συντρίμμια με την κρυφή ελπίδα να εντοπίσει κάτι ανέπαφο, διαπιστώνοντας ωστόσο την απόλυτη καταστροφή. Παρά το βαρύ πλήγμα, ο Τάσος Χαλκιάς αρνείται την αυτολύπηση και την παρηγοριά. Κρατώντας ως μόνη παραμυθία το γεγονός ότι δεν θρηνήθηκαν ανθρώπινες ζωές, δηλώνει έτοιμος να ξαναχτίσει τη ζωή του από την αρχή, στηριζόμενος αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις.

«Περνούσα ατέλειωτα Σαββατοκύριακα, ατέλειωτες νύχτες. 55 χρόνια ήμουν εκεί και θα είμαι ακόμα, με την προσπάθεια να μπορέσω να το ξανακάνω. Όχι αυτό που είχα. Ένα σπίτι που χτίζεται σε 50 χρόνια δεν μπορεί να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια ούτε με πέντε χιλιάρικα», εξομολογήθηκε και πρόσθεσε: «Κάθε μέρα πάω. Πάω κάθε μέρα με την κρυφή ελπίδα μήπως βρω μέσα στα χαλάσματα κάτι που έχει μείνει όρθιο, αλλά είναι εκπληκτικό ότι δεν έχει μείνει τίποτα».

«Υπάρχει μια φράση η οποία τα λύνει όλα τα ζητήματα. Υπάρχουν και χειρότερα. Το χειρότερο ποιο θα ήταν; Να ήμουν με την οικογένειά μου μέσα, να μην μπορούσα να φύγω και να καώ. Τέλος, το απόλυτο τίποτα. Εντάξει, δεν έγινε αυτό. Άρα υπάρχουν και χειρότερα. Δεν θέλουμε πλερέζες. Δεν έχω ανάγκη από παρηγοριά. Ούτε είχα ποτέ. Είμαι σαν τα σκυλιά που πέφτουν κάτω και σηκώνονται μόνα τους και κάνουν τα βήματά τους πάλι», είπε κλείνοντας.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.