Από το Metropolis μέχρι τα Μινιόν και Notos: 5 εμβληματικά καταστήματα της Αθήνας που δεν υπάρχουν πια

Το οριστικό κλείσιμο του ιστορικού Notos, το προσθέτει στα μεγάλα καταστήματα που τις περασμένες δεκαετίες αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για το κέντρο της Αθήνας και παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πλέον, έχουν μείνει αξέχαστα σε όσους τα πρόλαβαν σε λειτουργία.

Είτε επειδή χρειαζόσουν κάτι και ήξερες ότι εκεί σίγουρα θα το βρεις είτε γιατί πήγαινες απλά για βόλτα για να χαζέψεις, κάποια καταστήματα αποτελούσαν πόλο έλξης για τους καταναλωτές και πλέον η αναφορά και μόνο του ονόματός τους συνοδεύεται από μια γλυκιά νοσταλγία. 

Ας γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, λοιπόν και ας θυμηθούμε πέντε καταστήματα που ήταν αγαπημένοι προορισμοί για μικρούς και μεγάλους.

Μινιόν

Το Μινιόν είναι ίσως το μόνο πολυκατάστημα της Αθήνας που το ξέρουν ακόμα και εκείνοι που δεν το έζησαν ή έστω το έχουν ακουστά.

Ξεκίνησε από ένα περίπτερο στα μέσα της δεκαετίας του '30 και στα '50s εξελίχθηκε σιγά σιγά σε πολυόροφο πολυκατάστημα - σήμα κατατεθέν της Ομόνοιας στο οποίο όλοι κάτι έβρισκαν να πάρουν, αφού η γκάμα των προϊόντων του ήταν ευρεία και περιελάμβανε από είδη ταξιδίου και σπιτιού μέχρι ρούχα για γυναίκες-άνδρες-παιδιά, παιχνίδια, σχολικά είδη, καλλυντικά και πολλά άλλα. 

Μάλιστα, στο ισόγειο λειτουργούσε καφέ, στον τελευταίο όροφο εστιατόριο, ενώ ο προτελευταίος όροφος ήταν χώρος εκδηλώσεων.

Τόσο την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων όσο και την περίοδο των Αποκριών γινόταν πραγματικά το αδιαχώρητο με όλα τα παιδιά να τρέχουν για να βγάλουν φωτογραφία με τον Αη-Βασίλη και για να πάρουν τη στολή τους αντίστοιχα, καθώς επίσης να πάρουν τα παιχνίδια τους.

Ήταν το πρώτο κατάστημα στην Ελλάδα που διέθετε κυλιόμενες σκάλες και από τα πρώτα με κλιματισμό. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 1980 μια μεγάλη πυρκαγιά που προκλήθηκε από εμπρησμό κατέστρεψε το Μινιόν, το οποίο επαναλειτούργησε το 1982.

Με το πέρασμα των χρόνων, όμως, συσσωρεύονταν χρέη και παρά το γεγονός ότι είχε κρατικοποιηθεί για να σωθεί, τελικά στις αρχές του 1999 έκλεισε. 

Μετά από 26 χρόνια που ήταν κλειστό, το κτίριο ξανάνοιξε τις πόρτες του το 2025, πλήρως ανακαινισμένο, φιλοξενώντας σε ισόγειο, 1ο και 2ο όροφο το νέο κατάστημα της Zara, ενώ οι υπόλοιποι όροφοι είναι γραφεία ή προορίζονται για άλλη χρήση.

Αυτό που λένε όσοι έζησαν το παλιό Μινιόν είναι ότι τουλάχιστον σώθηκε ένα ιστορικό κτίριο που για 20 χρόνια ήταν φάντασμα και ας λειτουργεί πλέον αλλιώς.

Notos 

Στις 31 Αυγούστου το πολυκατάστημα Notos - παλαιότερα γνωστό ως Αφοί Λαμπρόπουλοι - κατέβασε οριστικά ρολά μετά από περισσότερα από 100 χρόνια συνεχούς λειτουργίας με την είδηση του κλεισίματος να έχει γίνει γνωστή από τον περασμένο Μάιο.

Το πολυόροφο κατάστημα στη συμβολή των οδών Σταδίου και Αιόλου, κοντά στον σταθμό της Γραμμής 1 του Μετρό (Ηλεκτρικού) στην Ομόνοια, είχε ανοίξει το 1913 και από τότε μέχρι και στις αρχές του 2000 ο «Λαμπρόπουλος» ήταν το υπερκατάστημα της πρωτεύουσα, μαζί με το Μινιόν.

Οι αμέτρητοι καταναλωτές που το επισκέπτονταν προμηθεύονταν από καλλυντικά, παπούτσια και ρούχα μέχρι είδη δώρων και σπιτιού και όχι μόνο.

Ταυτόχρονα ήταν ο «παράδεισος» για τα μικρά παιδιά αφού είχε τεράστια ποικιλία από παιχνίδια, κάτι που κορυφωνόταν ιδιαίτερα την περίοδο των γιορτών. Και φυσικά πολλοί πήγαιναν ακόμα και για απλή βόλτα, ακόμα και δεν είχαν σκοπό - εξ αρχής - να αγοράσουν κάτι. Άλλωστε, στον χώρο του πολυκαταστήματος διοργανώνονταν και πολλά events.

Στις αρχές των '00s μετονομάστηκε σε Notos Galleries, ενώ πλέον ήδη υπήρχε ξεχωριστό επίσης πολυόροφο κατάστημα, το Notos Home, για τα είδη σπιτιού. Ωστόσο, όλα αυτά πλέον ανήκουν στο παρελθόν. 

Άκρον - Ίλιον - Κρυστάλ

Στην οδό Σταδίου στο 26, στο ύψος του Μετρό Πανεπιστήμιο, υπήρχε για πάνω από 70 χρόνια το πολυόροφο «Άκρον - Ίλιον - Κρυστάλ», επιφάνειας σχεδόν 5.000 τ.μ., όπου έβρισκες κυριολεκτικά ό,τι μπορούσες να φανταστείς από φωτιστικά και είδη σπιτιού, καθώς επίσης, κρύσταλλα και πορσελάνες σε μια εποχή που αυτά δεν έλειπαν από κανένα σπίτι και κοσμούσαν επιβλητικές γυάλινες βιτρίνες και σκρίνια. 

Η ιστορία του «Άκρον - Ίλιον - Κρυστάλ» ξεκινά το 1922 όταν έφτασαν στην Αθήνα από τη Σμύρνη ο Αναστάσιος και ο Αντώνης Μεϊμαρίδης, η Κατίνα Πιρπίρογλου και οι τρεις τους μαζί με τον Αντισθένη Μεϊμαρίδη αντιλαμβάνονται ότι τα υαλικά είναι το «μέλλον».

Έτσι, κατορθώνουν μέσα σε τρία χρόνια να ανοίξουν το πρώτο τους κατάστημα με υαλικά στην Αιόλου για να ακολουθήσουν άλλα δύο καταστήματα προτού αγοραστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου το περίφημο κτίριο στη Σταδίου και ανοίξει εκεί το κατάστημα που έγινε ταυτόσημο (και) με τα είδη γάμου, λειτουργώντας αδιάκοπα μέχρι το 1998.

Μάλιστα, ένα από τα χαρακτηριστικά που έκαναν το κατάστημα ακόμα πιο ενδιαφέρον στους μικρότερους ήταν ότι ακόμα στη διάρκεια των '90s είχε κρατήσει το παραδοσιακό χρώμα και διακόσμηση και όταν έμπαινες μέσα, είχες την εντύπωση πως είχες μπει σε κάποια ασπρόμαυρη ταινία της Finos Film από τα '60s.

Πάλλης

Για 137 χρόνια, από το 1870 έως το 2007, στις αρχές της Ερμού και συγκεκριμένα στον αριθμό 8 υπήρχε το χαρτοπωλείο «Πάλλης 1870», το οποίο ήταν από τα πρώτα στην πρωτεύουσα στα τέλη του 19ου αιώνα. 

Εξελιχθηκε στο πιο γνωστό χαρτοπωλείο της Αθήνας με τα τετράδιά του να είναι σήμα - κατατεθέν και να τα έχουν οι μαθητές όλων των σχολείων, ενώ όταν κάποιος δεν έβρισκε κάτι στην αγορά, υπήρχε το μότο ότι θα το βρει σίγουρα στον Πάλλη.

Ο Αθανάσιος Πάλλης ήταν εκείνος που ίδρυσε το 1870 το περίφημο κατάστημα στην Ερμού ως χαρτεμπορική εταιρεία, χαρτοπωλείο και τυπογραφείο, το οποίο θα συνεχίσει να ηγείται στον κλάδο του μέχρι και τα τέλη των '90s. 

Με το πέρασμα των δεκαετιών, όμως, ο ανταγωνισμός είχε πλέον γίνει πολύ πιο έντονος και το 1998 - σε μια προσπάθεια τόνωσης - μπαίνει στο μετοχολόγιο της εταιρείας η Notos, η οποία τελικά θα αποφασίσει το 2007 να κλείσει το κατάστημα της Ερμού, κρίνοντας ότι η επένδυση δεν έφερε τα προσδοκώμενα κέρδη.

Πέρα από τα υπόλοιπα προϊόντα που έβρισκε ο καταναλωτής στον Πάλλη, μοναδικές ήταν και οι χριστουγεννιάτικες κάρτες, τις οποίες δεν έβρισκες αλλού.  

Metropolis

Πολύ πριν τις streaming υπηρεσίες και τα digital downloads, το να αποκτήσεις το (νέο) album της αγαπημένης σου τραγουδίστριας ή του αγαπημένου σου τραγουδιστή ήταν ολόκληρη «ιεροτελεστία» και ο δρόμος σου περνούσε από το Metropolis στην Πανεπιστημίου, το μεγαλύτερο δισκοπωλείο της Αθήνας.

Υπόγειο, ισόγειο, 1ος, 2ος και 3ος όροφος, πέντε επίπεδα γεμάτα βινύλια αρχικά και στην πορεία κασέτες και CD για να προστεθούν και videogames, DVD, Blu Ray.

Μπορούσες να βρεις ό,τι ήθελες από όλα τα είδη μουσικής, εννοείται ότι αν δεν το είχαν στο κατάστημα εκείνη τη στιγμή, το έκανες παραγγελία, ενώ πολλοί ήταν οι καλλιτέχνες που παρουσίαζαν στο κατάστημα το νέο τους άλμπουμ, προκαλώντας το αδιαχώρητο στους χώρους του καταστήματος.

Το πρώτο Metropolis στο κέντρο της Αθήνας άνοιξε τις πόρτες του για το κοινό στα μέσα των '80s και για 20 χρόνια ήταν η πρώτη επιλογή του κοινού φτάνοντας στο σημείο να λειτουργούν 12 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα.

Από το 2006 και μετά, όμως, το τοπίο άλλαξε, η κερδοφορία υποχώρησε σιγά σιγά σημαντικά και αυτό ήταν η αρχή του τέλους με τον αριθμό των καταστημάτων να μειώνεται ώσπου το 2012 έκλεισε και το τελευταίο κατάστημα Metropolis. 

Πάντως, αξίζει να σημειωθεί ότι στην εποχή της ακμής του, σε απόσταση λίγων μέτρων, λειτουργούσαν δύο καταστήματα Metropolis στην Πανεπιστημίου, ένα στο ύψος του Rex (κυρίως για ελληνικό ρεπερτόριο) και ένα λίγο πριν την Πατησίων (για κυρίως ξένο ρεπερτόριο), τα οποία ήταν και τα πιο εμβληματικά κατααστήματα της αλυσίδας. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.