«Δεν υπάρχουν πρωινά και νύχτες» στους 47 βαθμούς: Μία ημέρα στο πιο ζεστό μέρος της Ινδίας

Αβίωτη είναι η κατάσταση που διαμορφώθηκε στην επαρχία Ούταρ Πραντές της Ινδίας στα τέλη Μαΐου και τον προηγούμενο μήνα, με τις θερμοκρασίες να φτάνουν στους 47-48 βαθμούς Κελσίου και τα θερμόμετρα να κολλάνε σε αυτά τα νούμερα για περισσότερο από μία εβδομάδα.

Το παράδοξο, ωστόσο, είναι το πόσο γρήγορα προσαρμόστηκαν οι κάτοικοι στις ακραίες συνθήκες. Και δεν είναι αποτέλεσμα συνήθειας, αλλά, δυστυχώς, ανάγκης.

Το BBC, σε δημοσίευμά του, αναφέρεται εκτενώς στο πώς μπορεί κάποιος να συνεχίσει την καθημερινή του ρουτίνα, όταν ο ήλιος μοιάζει αποφασισμένος να σκοτώσει. 

Στην Μπάντα, σπίτι περισσοτέρων από δύο εκατομμύρια κατοίκων, οι περισσότεροι εκ των οποίων ασχολούνται με τη γεωργία, την οικοδομή, τις μετακινήσεις και υπαίθριες εργασίες, η καθημερινά ρουτίνα μετακινήθηκε κατά μερικές ώρες για να έχουν επιστρέψει στις βάσεις τους πριν ο ήλιος φτάσει στο απόγειό του. 

Στις ντόπιες αγορές, οι παραγωγοί έστηναν τους πάγκους τους από τα ξημερώματα, στοχεύοντας σε γρήγορο ξεπούλημα για να μπορέσουν να βρουν ένα δροσερό κατάλυμα. 

Διαβάστε επίσης: Το άδοξο τέλος του δημοκρατικού κομμουνισμού στην πολυπληθέστερη χώρα του πλανήτη

«Δείτε τον ήλιο» σημείωσε ο Himanshu, έμπορος που πουλούσε ντομάτες. «Είναι 06:15, αλλά νιώθεις λες και είναι 8-9 το πρωί» περιέγραψε και τόνισε την επείγουσα ανάγκη να αγοραστούν τα προϊόντα του αφού ήταν αμφίβολο αν αυτά θα επιβίωναν άλλη μία ημέρα τόσης ζέστης. 

Μέχρι τις 10:00, η αγορά είχε σχεδόν αδειάσει, με ελάχιστους να έχουν τα ψυχικά αποθέματα να παραμείνουν σε εξωτερικό χώρο. 

Και όσοι δεν είχαν επιλογή από το να μείνουν έξω, επιδίδονταν σε μία αγωνιώδη αναζήτηση σκιάς και αέρα. 

Ο οικοδόμος Pappu Verma εργάζεται δύο τετράωρα, πολύ νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα, για να μπορέσει να αντέξει τις συνθήκες και τους ακραίους πονοκεφάλους που του προκαλεί η ζέστη. «Είτε εργαστείς συνεχόμενα στον ήλιο, είτε σταματήσεις και ξαναρχίσεις, ο μισθός είναι ίδιος» εξήγησε και τόνισε πως ο κίνδυνος θερμοπληξίας είναι πάντα παρών στην καθημερινότητά του, άρα επιλέγει να προστατευθεί όπως μπορεί. 

Η Shanti Devi περπάτησε έξι χιλιόμετρα για να πάει στη δουλειά της το πρωί, και άλλα τόσα για να γυρίσει σπίτι της. Είναι καθαρίστρια και συμπυκνώνει την πραγματικότητά της με τις εξής λέξεις: «Οι φτωχοί δεν έχουν την πολυτέλεια να ανησυχούν για τη ζέστη». 

Το βράδυ, κάτοικοι γειτονιάς στη Μπάντα μαζεύονται κάτω από ψηλά δέντρα, έχοντας μπροστά τους έναν ανεμιστήρα, που ίσα ίσα καταφέρνει να στεγνώσει τον ιδρώτα τους. 

«Νιώθω σαν να μην υπάρχουν πια τα πρωινά και οι νύχτες» είπε κάτοικος, σημειώνοντας πως η θερμοκρασία δεν πέφτει ποτέ ιδιαίτερα για να αισθανθείς ότι κάτι αλλάζει.

Ο ποταμός Κεν ήταν κάποτε ο παράδεισος των πανταχού αναζητητών δροσιάς. Αλλά, η εξόρυξη άμμου και η εξάντληση των υπόγειων υδάτων έχει αποδυναμώσεις τις ικανότητές του, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο στον οποίο η λειψυδρία και οι ακραίες θερμοκρασίες αλληλοενισχύονται.

Οι οικονομικές επιπτώσεις της ζέστης είναι ορατές παντού. Οι οδηγοί ταξί δεν βρίσκουν πελάτες, οι επιχειρηματίες ανοίγουν πριν από την ανατολή και κλείνουν μεταξύ 12:00 και 16:00, δρόμοι ερημώνουν και τα κινητά βοούν συνεχώς από τις ειδοποιήσεις της κυβέρνησης για τις σοβαρές συνθήκες καύσωνα.

Κάθε μέρα, στο νοσοκομείο πηγαίνουν περίπου 15-20 περιστατικά που συνδέονται με τη ζέστη. 

Το Ουτάρ Πραντές μελετάται από τους επιστήμονες ως ένα από τα σημεία της γης με την μεγαλύτερη αύξηση θερμοκρασίας. Ο αριθμός του πληθυσμού, η εκτεταμένη άρδευση, η άφθονη υγρασία και ο μεγάλος αριθμός εργαζομένων σε εξωτερικούς χώρους δημιουργούν επικίνδυνες για την υγεία συνθήκες. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.