Τραμπ για 11η Σεπτεμβρίου: «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, γι' αυτό μαχόμαστε σήμερα»

Ο Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωσε σήμερα από την Ουάσινγκτον πως οι ΗΠΑ δεν θα ξεχάσουν ποτέ τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 και συνεχίζουν να μάχονται σήμερα στο όνομα των 2.977 ανθρώπων που σκοτώθηκαν.

«Σήμερα, ανανεώνουμε τον ιερό όρκο που δώσαμε για πρώτη φορά στο όνομά τους πριν από 25 χρόνια. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο μαχόμαστε σήμερα. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Μόνο η νίκη μπορεί να υπάρξει», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος κατά τη διάρκεια μιας τελετής στο Πεντάγωνο, το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας κοντά στην Ουάσινγκτον, ένα από τα σημεία των επιθέσεων.

Ακόμα δήλωσε:«2.977 όμορφες ψυχές εξαφανίστηκαν από τον κόσμο μας και πολλές άλλες πέθαναν τις εβδομάδες και τα χρόνια που ακολούθησαν». «Σήμερα ανανεώνουμε τον ιερό όρκο που ορκιστήκαμε για πρώτη φορά στα ονόματά τους πριν από ένα τέταρτο του αιώνα». «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, μα ποτέ».

Ο εφιάλτης που στοιχειώνει επιζήσασα της 11ης Σεπτεμβρίου

ΗΤζάνις Μπρουκς ήταν 41 ετών και είχε λίγους μήνες που είχε μετακομίσει στη Νέα Υόρκη για να δουλέψει στην εταιρεία Euro Brokers. Τα γραφεία της βρίσκονταν στον 84 όροφο του δεύτερου ουρανοξύστη που χτυπήθηκε την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 από την Αλ-Κάιντα. 25 χρόνια μετά την ημέρα εκείνη, δυσκολεύεται ακόμα να συγκρατήσει τα δάκρυά της καθώς περιγράφει τα όσα έζησε.

Τα τελευταία 25 χρόνια, η Τζάνις Μπρουκς ξαναζεί τον ίδιο επαναλαμβανόμενο εφιάλτη. Στέκεται σε ένα κτίριο στη μέση του ποταμού Χάντσον στη Νέα Υόρκη και βλέπει τους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Δεν υπάρχουν κτίρια στη μέση του ποταμού Χάντσον - έτσι ξέρει ότι ονειρεύεται.

Στα μισά του δρόμου ενός από τους πύργους, βλέπει έναν άντρα να στέκεται στο τεράστιο κενό που άφησε στο κτίριο ένα αεροπλάνο. Έχει σγουρά μαύρα μαλλιά και φοράει μπλε πουκάμισο και γραβάτα. Ο άντρας δεν μπορεί να σταματήσει να κοιτάζει πάνω από τον ώμο του ένα τείχος από φλόγες που πλησιάζει σιγά σιγά προς το μέρος του.

Η κα Μπρουκς μπορεί να δει τον ιδρώτα να σχηματίζεται στο μέτωπο του άνδρα καθώς πλησιάζει την πτώση. Ο άνδρας κοιτάζει κάτω, λυγίζει τα γόνατά του σαν να πρόκειται να πηδήξει και μετά, «Μπαμ»... «ξυπνάω».

Διαβάστε ακόμα: 11η Σεπτεμβρίου: Η αλήθεια πίσω από τη συγκλονιστική φωτογραφία του «Falling Man»

Οι συγκλονιστικές στιγμές των επιθέσεων

Στις 11 Σεπτεμβρίου στις 8:46 π.μ., όταν η πτήση 11 της American Airlines χτύπησε τον βόρειο πύργο, όλοι οι επιβάτες σκοτώθηκαν ακαριαία. Το αεροπλάνο έκοψε και τις τρεις σκάλες στον ουρανοξύστη, παγιδεύοντας περίπου 1.400 άτομα πάνω από τον 91ο όροφο. Κανένας από αυτούς δεν επέζησε.

Η Μπρουκς βρισκόταν στο γραφείο της στον διπλανό πύργο όταν χτύπησε το πρώτο αεροπλάνο. Το γραφείο της στον 84ο όροφο ήταν στραμμένο μακριά από τον βόρειο πύργο, επομένως δεν είδε το αεροσκάφος Boeing 767, αλλά άκουσε την έκρηξη. «Μπορούσα να δω χαρτί και σκόνη να στροβιλίζονται στον αέρα μέσα από τα παράθυρα», θυμάται.

«Όλοι έξω» ακούγεται μια ανδρική φωνή. Πριν φύγει τηλεφώνησε στο γραφείο της στο Λονδίνο μην ξέρωντας ακόμα τι είχε συμβεί. Εκείνοι όμως γνώριζαν. «Ένα αεροπλάνο έπεσε στο κτίριο, φύγε από εκεί!».

«Δεν θυμάμαι να έκλεισα το τηλέφωνο. Θυμάμαι μόνο ότι άρπαξα την τσάντα μου και έτρεξα», λέει. Στον διάδρομο δύο πυροσβέστες μετέφεραν κόσμο προς τη σκάλα. Έχασαν και οι δύο τη ζωή τους εκείνη την ημέρα όπως αναφέρει η independent.co.uk.

H Τζάνις κατέβαινε τις σκάλες. Είχε φτάσει στον 70ό όροφο όταν το δεύτερο αεροπλάνο προσέκρουσε στον πύργο.

«Ακούστηκε αυτός ο εκκωφαντικός κρότος, τα φώτα έσβησαν. Ένιωθα πράγματα να πέφτουν από το ταβάνι. Δύο από τα κορίτσια μπροστά έπεσαν στο πάτωμα». Ένιωθε το κτίριο να ταλαντεύεται για περίπου πέντε δευτερόλεπτα.

Σοβαρά τραυματισμένοι άρχισαν να βγαίνουν από τα γραφεία που ήταν πιο κοντά στα παράθυρα. Η πρώτη γυναίκα που συνάντησε η κα Μπρουκς είχε γυαλιά στα μαλλιά της και κοψίματα σε όλο της το πρόσωπο.

«Το χέρι της ήταν κομμένο σχεδόν προσεκτικά, στην πραγματικότητα από τον ώμο μέχρι τον αγκώνα της», λέει η Μπρουκς. Ένας από τους άντρες έβγαλε το μπλουζάκι του και το τύλιξε γύρω από το μπράτσο της, δένοντάς το κόμπο κάτω από τη μασχάλη της. Το μισό πόδι της έλειπε.

Ένας άντρας είχε ένα μεγάλο θραύσμα γυαλιού σφηνωμένο στο στήθος του, το οποίο τον βοηθούσαν να βγάλει. Μια άλλη γυναίκα είχε αίμα να τρέχει στα μάτια της από ένα κόψιμο στο κεφάλι της. «Τότε, ξαφνικά, ακούστηκε μια κραυγή - μια γυναίκα ούρλιαζε. Ήταν μία από εκείνες τις κραυγές γεμάτες τρόμο που έχουν μείνει για πάντα χαραγμένες στο μυαλό μου. “Δεν βλέπω! Δεν βλέπω!” Και τα μάτια της ήταν καλυμμένα με αίμα.», περιέγραψε επίσης στο BBC Breakfast με αφορμή την 25η επέτειο των επιθέσεων.

«Είχε μακριά, σκούρα μαλλιά και, μόλις τίναξε το κεφάλι της, γυαλιά σκορπίστηκαν πάνω σε όλους. Κοίταξα το πουκάμισό μου και ήταν γεμάτο αίματα. Θυμάμαι ότι απλώς στεκόμουν εκεί, τραβώντας το πουκάμισό μου και κοιτάζοντάς το. Είχα αίμα πάνω μου και άρχισα να κλαίω.

«Ένας από τους χρηματιστές ήρθε τρέχοντας προς το μέρος μου, με έπιασε από τους ώμους και μου είπε: “Δεν είναι το αίμα σου. Πρέπει να συνεχίσουμε. Πρέπει να βγούμε από εδώ”. Δεν ξέρω καν το όνομά του. Τον έλεγαν Μπομπ.»

Όταν τελικά έφτασε στο ισόγειο, η Τζάνις είδε για πρώτη φορά τι είχε συμβεί στους Δίδυμους Πύργους.

«Κοίταξα ψηλά τα κτίρια και, εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται ο όροφός μας, υπήρχε ένα τεράστιο άνοιγμα. Έβλεπα κομμάτια του κτιρίου να πέφτουν», ανέφερε η Janice, προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της.

«Έβλεπα φλόγες. Άκουγα αυτόν τον απαίσιο ήχο, ένα συνεχές “μπαμ-μπαμ”, και έναν ακόμη φρικτό, μεταλλικό ήχο. Απλώς κάθισα κάτω και έκλαψα.»

Διαβάστε ακόμα: Το φάντασμα της Αλ Κάιντα: Πόσο επικίνδυνη είναι 25 χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου

Η κατάρρευση των κτηρίων

Η Τζάνις κατάφερε να διασχίσει το πλήθος και να επιστρέψει στο διαμέρισμά της. Βρισκόταν σε κατάσταση σοκ και ήταν βαθιά τραυματισμένη ψυχολογικά.

Λίγο αργότερα ακούστηκε ένας τεράστιος κρότος. Ολόκληρο το κτίριο είχε καταρρεύσει.

Η Τζάνις πρόσθεσε: «Ένα τεράστιο σύννεφο σκόνης και καπνού άρχισε να περνά μπροστά από τα παράθυρά μου. Ένα ένα, τα παράθυρα σκοτείνιαζαν, μέχρι που βρέθηκα μέσα στο διαμέρισμα χωρίς να μπορώ να δω ούτε το χέρι μου μπροστά στο πρόσωπό μου.»

Τελικά, η Τζάνις κατάφερε να βγει από το διαμέρισμά της και, χάρη στη βοήθεια αγνώστων, πήρε το μετρό και πήγε στο σπίτι ενός φίλου.

Καθώς άνθρωποι σε όλο τον κόσμο τιμούν την 25η επέτειο της επίθεσης, η Janice μίλησε συγκινημένη για όσους χάθηκαν:

«Όλα αυτά τα χρόνια έχουν περάσει και τα πρόσωπά τους αρχίζουν να θολώνουν στη μνήμη μου. Γι’ αυτό προσπαθώ όσο μπορώ να κρατήσω ζωντανή τη μνήμη τους, γιατί 2.753 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην επίθεση στους Δίδυμους Πύργους.», είπε.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.