Λίντα - Χιώτης: Η επανάσταση της «τέταρτης χορδής» και όσοι την πολέμησαν

Το αντίο στη Μαίρη Λίντα, μας ταξίδεψε στην Αθήνα του 1950, όταν το δίδυμο Λίντα - Χιώτης έκαναν την εμφάνισή τους, ως ένα ντουέτο που θα άλλαζε μια για πάντα τη λαϊκή μουσική στη χώρα. 

Πολλοί δηλαδή, λένε ότι δημιούργησαν την ελληνική λαϊκή μουσική, ενώ άλλοι τους επέκριναν λέγοντας ότι την «κατέστρεψαν». 

Μέχρι τότε, κυριαρχούσαν το καθαρόαιμο ρεμπέτικο - τα τραγούδια του περιθωρίου και του τεκέ -, το λαϊκό με τις μελαγχολικές του νότες και τον βιωματικό του στίχο, ενώ είχαν κάνει και την εμφάνισή τους κάποια ευρωπαϊκά είδη. 

Διαβάστε επίσης: Μαίρη Λίντα: Οι μεγάλες επιτυχίες, ο έρωτας με τον Μανώλη Χιώτη και η κακοποίηση από τον δεύτερο σύζυγό της

Ο Μανώλης Χιώτης έφερε όμως στη μουσική, λίγη Ευρώπη ακόμα. Επηρεασμένος από τη Δύση, έβαλε μια έξτρα χορδή στο μπουζούκι του και αντί για την τρίχορδη μορφή του, δημιούργησε το τετράχορδο, συστήνοντας στο ευρύ κοινό έναν νέο ορίζοντα που μόνο ασήμαντος δεν ήταν. Παράλληλα, έφερε και νέους εκφραστικούς δρόμους. Η προσθήκη αυτή του επέτρεψε να παίζει ασύλληπτα γρήγορα, και να «φέρει» άλλους ήχους. 

Δίπλα του, η Μαίρη Λίντα η οποία έδωσε μια νέα διάσταση στο γυναικείο λαϊκό τραγούδι. Με τη χαρακτηριστική φωνή της, την τεχνική της άνεση και τη σκηνική της παρουσία, απομακρύνθηκε από τη μέχρι τότε εικόνα της στερεοτυπικής λαϊκής τραγουδίστριας. 

Οι συντηρητικοί κύκλοι επέκριναν το δίδυμο Λίντα - Χιώτης

Ο Μανώλης Χιώτης, πέρα από την τέταρτη χορδή, καθιέρωσε τη χρήση του ηλεκτρισμού στο μπουζούκι, και έφερε τζαζ και λάτιν ρυθμούς, γεγονός που φαίνεται από τις εμφανίσεις του με τη Μαίρη Λίντα. 

Ουσιαστικά έπαιζε μπουζούκι με «κιθαριστικούς όρους». Φήμες λένε ότι όταν ρώτησαν τον Jimi Hendrix: «Ποιος είναι ο καλύτερος κιθαρίστας/σολίστας στον κόσμο;», εκείνος απάντησε: «Ο Μανώλης Χιώτης». Βέβαια αυτό, δεν είναι παρά ένας αστικός μύθος, αλλά και αυτοί για κάποιο λόγο βγαίνουν...

Οι αλλαγές αυτές, ωστόσο, δεν έγιναν αποδεκτές από όλους. Μέρος των συντηρητικών κύκλων της εποχής, αλλά και αρκετοί φίλοι του παραδοσιακού ρεμπέτικου, θεωρούσαν ότι ο Χιώτης απομάκρυνε το μπουζούκι από τον αυθεντικό χαρακτήρα του. Η άποψη αυτή καταγράφεται και στη μουσικολογική βιβλιογραφία, όπως στο Road to Rembetika της Gail Holst, όπου επισημαίνεται ότι οι καινοτομίες του προκάλεσαν αντιδράσεις στους υπερασπιστές της παλαιότερης αισθητικής.

Σε όλο αυτό λοιπόν, η Μαίρη Λίντα αποτελούσε το «γυναικείο πρόσωπο της επανάστασης» του Χιώτη. Άφησε πίσω τα αυστηρά και συντηρητικά ενδύματα της εποχής, επιλέγοντας κομψές εμφανίσεις υψηλής ραπτικής, ενώ μαζί με τον Χιώτη παρουσίασαν ένα πρόγραμμα που συνδύαζε το λαϊκό τραγούδι με τζαζ και λατινοαμερικανικά στοιχεία, προσελκύοντας ακόμη και την κοσμική αθηναϊκή κοινωνία.  Ορισμένοι εκπρόσωποι της παλαιότερης γενιάς θεωρούσαν ότι όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τον τρόπο που τραγουδούσε - με μεγαλύτερη τεχνική άνεση, γρήγορες φράσεις ακόμα και με λίγο μάμπο στοιχεία, απομάκρυνε επίσης το λαϊκό τραγούδι από την αυστηρή ρεμπέτικη αισθητική.

Επίσης, οι εμφανίσεις του διδύμου στα μεγάλα κοσμικά κέντρα έδωσε «βούτυρο στο ψωμί» των επικριτών. Τα μεγάλα κοσμικά κέντρα φάνταζαν πολύ φανταχτερά για τους ρεμπέτες. 

Ωστόσο, ο χρόνος ήταν εκείνος που έδωσε την οριστική απάντηση. Παρά τις αρχικές επιφυλάξεις και τις επικρίσεις, η συντριπτική πλειονότητα του κοινού αγκάλιασε τη Μαίρη Λίντα και τον Μανώλη Χιώτη. Με την τόλμη, τη δεξιοτεχνία και την καλλιτεχνική τους χημεία, έχουν γράψει ιστορία. 
 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.