«Δημήτρη πού είσαι, ανησυχώ»: Ο γιος του Παύλου Ασλανίδη είχε πάει να κάνει πρόταση γάμου στην Καλλιόπη

Η εντολή ήταν ρητή: Να παραδοθούν τα φέρετρα σφραγισμένα και καρφωμένα στους γονείς για να μην τα ανοίξουν. Μέσα σε αυτό που παρέλαβε ο Παύλος Ασλανίδης, υπήρχαν οκτώ κομμάτια από τα οστά του γιου του. Μόνο τα τρία ήταν ταυτοποιημένα πως ανήκαν στον Δημήτρη. Τα υπόλοιπα είναι ορφανά. Παρέλαβε δε τον γιο του μέσα σε δύο πλαστικές σακούλες. Αντιλαμβάνεται κανείς τι έχουν κάνει; Την φρικαλεότητα; Την ωμότητα; 

Σε αυτόν τον άνθρωπο, όπως και στον Ρούτσι, την Καρυστιανού και όλους τους γονείς των θυμάτων των Τεμπών αρνούνται τοξικολογικές εξετάσεις. Σε γονείς που έχουν θάψει μέρη των οστών των παιδιών τους - που σκότωσε το Κράτος - και δεν ξέρουν αν είναι τα δικά τους παιδιά. Τριάντα άτομα, δεν σκοτώθηκαν στη σύγκρουση των τρένων, αλλά στην έκρηξη που ακολούθησε, σύμφωνα με τους γονείς και τους δικηγόρους τους.

Οι υδρογονάνθρακες που απελευθερώθηκαν βρήκαν καθαρό οξυγόνο και έγινε η έκρηξη. Βρήκαν φρικτό θάνατο τα παιδιά, ενώ ήταν ζωντανά. Οι γονείς δεν γνωρίζουν από τι σκοτώθηκαν, αλλά τους αρνούνται τοξικολογικές εξετάσεις. 

Διαβάστε ακόμα: Τέμπη: Την εκταφή του γιου του Παύλου Ασλανίδη διέταξε η Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας

Ο Παύλος Ασλανίδης είχε υποβάλει αίτημα στην εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας Κατερίνα Παπαϊωάννου ζητώντας α) την εκταφή του γιου του Δημήτρη και β) τη διενέργεια βιοχημικών εξετάσεων για να διαπιστωθούν τα αίτια του θανάτου του στο έγκλημα των Τεμπών. Επίσης, το αίτημα αφορούσε και στην ταυτοποίηση πέντε τμημάτων του παιδιού του που δεν έχουν ταυτοποιηθεί από τα οκτώ συνολικά. Τρεις φορές ο Ανακριτής είχε απορρίψει το αίτημα εκταφής και άλλες τρεις φορές το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας.

Η γνωριμία στην Ισπανία και η απόσταση

Μόλις 26 ετών ο Δημήτρης. Είχε «κατέβει» στην Αθήνα, μαζί με τον φίλο του Σωτήρη, στην Αθήνα για να κάνει πρόταση γάμου στην κοπέλα του, Καλλιόπη. Είχαν γνωριστεί στην Ισπανία. Δούλευαν μαζί στον τομεά της εστίασης σε ξενοδοχείο στη Μάλαγα. «Έδεσαν» αμέσως, ωστόσο όταν επέστρεψαν στην Ελλάδα, η απόσταση ήταν ένα μεγάλο εμπόδιο. Πολλές ώρες στο τηλέφωνο και συχνά ταξίδια με το τρένο. Και ο ένας και ο άλλος.  

Στις 13 Φεβρουαρίου, η Καλλιόπη πήγε με το ίδιο «καταραμένο» τρένο, αυτό που είχε ταξιδέψει και ο Δημήτρης, στη Θεσσαλονίκη να τον δει. Μαζί με δύο φίλες της, την Χριστίνα κμαι την Πέννη, πήγαν στο εξοχικό του Δημήτρη.

«Η γυναίκα μου»! Έτσι την αποκαλούσε. Είχαν βρει το άλλο τους μισό. Ο Δημήτρης, παρά το νεαρό της ηλικίας του, ήταν προσγειωμένο παληκάρι, ώριμο, πατούσε γερά στα πόδια του. Ήθελε να παντρευτούν και να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωή τους μαζί. 

Η μητέρα της Καλλιόπης είχε καταλάβει την κόρη της. «Είναι ερωτευμένη»! Είχε πει στον πατέρα της μάλιστα, «μπαμπά, θα φέρω στο σπίτι μόνο αυτόν που θα με παντρευτεί».

Πήγε να της κάνει πρόταση γάμου

Ο Δημήτρης κατέβηκε μαζί με τον φίλο του Σωτήρη, ο οποίος έχασε και αυτός τη ζωή του στα καταραμένα Τέμπη, προκειμένου να κάνει πρόταση γάμου στην Καλλιόπη και φυσικά να γνωρίσει τους γονείς της. Ο πατέρας της τον εκτίμησε, τον αγάπησε, τον θαύμασε. Προσγειωμένο παιδί. Κοιτούσε την κόρη του μέσα στα μάτια. 

Ο ίδιος μάλιστα ήθελε να κάτσουν κι άλλες μέρες τα παιδιά. Για φανταστείτε... Να είχαν μείνει παραπάνω στην Αθήνα. Τώρα θα ζούσαν. Ξεκίνησε ο κυρ Κωνσταντίνος ο Κιρκιμπολάκης, να προβάλει δικαιολογίες του στυλ, που να «πηγαίνετε τώρα» και «δεν παίρνετε το λεωφορείο να πάτε στο σταθμό, που να σας πηγαίνω εγώ τώρα». Το τρέναρε συνεχώς μπας και χάσουν το τρένο και μείνουν παραπάνω στην Αθήνα...   

Διαβάστε ακόμα: «Μαμά, θα αργήσουμε, θα μου ανοίξεις;»: Η Μάρθη, κόρης της Καρυστιανού λάτρευε να ταξιδεύει με τρένο

Η τελευταία φορά που ειδωθήκανε

Ο κυρ Κωνσταντίνος, πήγε τελικά τα παιδιά στο σταθμό μαζί με την Καλλιόπη. Έκανε πως δεν κοιτούσε για να τους αφήσει να χαιρετηθούν. Ερωτευμένα παιδιά ήταν... Κάτι ήξερε κι αυτός. Είπε ο ένας στον άλλον πόσο πολύ τον αγαπάει και έδωσαν μία υπόσχεση. Να μιλάνε περισσότερο στο τηλέφωνο για να εκμηδενίσουν την απόσταση μέχρι «να ξαναβρεθούμε». 

Ο Δημήτρης πέρασε απέναντι στον σταθμό και έμειναν εκεί, παγωμένοι, ο ένας να κοιτάζει τον άλλον. Η τελευταία φορά που τον έβλεπε. 

Το βαγόνι του ήταν διαλυμέν

Ο Δημήτρης είχε πολλά όνειρα. Ήταν δραστήριος. Έπαιζε ποδόσφαιρο, κολυμπούσε, αγαπούσε τον Άρη και ήταν μέλος στο Σωματείο μαζί με τον πατέρα του. Μόλις μπήκε στο βαγόνι, όλα τα όνειρά του έσβησαν. Κι ας μην το γνώριζε ο ίδιος ακόμα.

Το βαγόνι του διαλύθηκε. Η Καλλιόπη τον είδε σε ποιο μπήκε και που έκατσε. 

Λες και η μοίρα την είχε προειδοποιήσει... Δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Στριφογυρνούσε. Ένιωθε φόβο και ανασφάλεια. Σκεφτόταν συνεχώς «έφυγε, πότε θα τον ξαναδώ;». 

Το τελευταίο μήνυμα του Δημήτρη ήταν 23:10 ακριβώς. Οκτώ λεπτά πριν την τραγωδία. Της έγραφε ότι είναι υπέροχος άνθρωπος. Λίγο πριν, της είχε πει ότι είχαν καθυστέρηση μισής ώρας και λίγο μετά την καθυστέρησητης έγραψε ότι έφτασαν Λάρισα. 

Λίγο μετά τις 12:00 μ.μ. η Καλλιόπη του έστειλε αν έφτασε. Δεν της απάντησε. Στη 01:00 του έστειλε ξανά: «Δημήτρη ανησυχώ, που είσαι;». Τίποτα δεν είχε διαβάσει. Τίποτα δεν είχε δει.

Κατά τις 06:00 το πρωί, οι πόρτες στο σπίτι ανοιγόκλειναν. Ο πατέρας της μπήκε στο δωμάτιό της και της είπε: «Θέλω να μείνεις ψύχραιμη. Έγινε δυστύχημα με το τρένο του Δημήτρη». 

Της είχε υποσχεθεί ότι δεν θα την αφήσει ποτέ και θα είναι πάντα μαζί της....Διαβάστε ακόμα: Ντένις Ρούτσι: Βαγόνι 5, θέση 22 - Δεν υπήρχε σε καμία λίστα - «Μπαμπά θα αργήσουμε»Τα δύο μικρότερα αδέρφια του, ακόμα και σήμερα τον περιμένουν να επιστρέψει στο σπίτι...

Τον πήγαν στη Δράμα να τον κηδέψουν, στον τόπο καταγωγής. Όσα κομμάτια τέλος πάντων από τα οστά του, είναι δικά του. Ο πατέρας του, Παύλος, μέσα σε τέσσερις ημέρες έθαψε πατέρα και γιο. Δύο μήνες πριν τη μητέρα του. Κι αυτόν τον άνθρωποι υπουργοί και Αρχές τον εμπαίζουν. 
 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.