Economist: Η «γκρίζα» εκστρατεία του Πούτιν ενάντια στο ΝΑΤΟ και οι τρεις στόχοι που θέτει

Drones πάνω από την Πολωνία, μαχητικά MiG που διασχίζουν τον εναέριο χώρο της Εσθονίας, καλώδια τηλεπικοινωνιών που έχουν υποστεί ζημιές στα βάθη της Βαλτικής, αεροδρόμια που έχουν παραλύσει από κυβερνοεπιθέσεις και τετρακόπτερα, μυστηριώδεις εκρήξεις και δολοφονίες, σμήνη από bots που διαδίδουν προπαγάνδα για να διαταράξουν τις εκλογές: κανένα από αυτά από μόνο του δεν αποτελεί αιτία πολέμου, αλλά όλα μαζί συνθέτουν κάτι νέο και επικίνδυνο.

Όπως ισχυρίζεται ο Economist, ο Βλαντιμίρ Πούτιν διεξάγει μια εκστρατεία «γκρίζας ζώνης» εναντίον του ΝΑΤΟ: μια φθηνή, αρνητική και μετρημένη προσπάθεια να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη, η οποία προσεκτικά αποφεύγει την ανοιχτή σύγκρουση.

«Δεν είμαστε σε πόλεμο», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς. «Αλλά δεν είμαστε πλέον και σε ειρήνη», είπε επίσης.

Η ζημιά δεν ήταν ποτέ σοβαρή, οπότε ποιο είναι το νόημα; Ο Πούτιν γνωρίζει ότι δεν μπορεί να νικήσει το ΝΑΤΟ σε μια ανοιχτή μάχη, αλλά ο στόχος του, δεδομένης της ευρείας κλίμακας των γραπτών και των ομιλιών του, είναι κάτι περισσότερο από το να είναι απλώς μια ενόχληση. Προσπαθεί να επιτύχει τρία πράγματα.

Economist: Τα τρία πράγματα που προσπαθεί να επιτύχει ο Πούτιν

Πρώτον, ο Πούτιν στοχεύει να σπάσει την ενότητα του ΝΑΤΟ. Ο στόχος του είναι να κάνει τους Ευρωπαίους να αμφιβάλλουν ο ένας για τον άλλον και, ιδίως, να αμφισβητήσουν τη δέσμευση της Αμερικής στην συμμαχία που δημιούργησε το 1949.

Στόχος του είναι να σπείρει την υποψία ότι το Άρθρο 5, το οποίο αντιμετωπίζει μια επίθεση εναντίον ενός μέλους ως επίθεση εναντίον όλων, δεν είναι αξιόπιστο και, τελικά, να απομακρύνει εντελώς την Αμερική από την Ευρώπη. Ο Πούτιν έχει συχνά δηλώσει ότι το ΝΑΤΟ είναι αφοσιωμένο στον διαμελισμό της Ρωσίας, οπότε πρέπει να καταστραφεί από μέσα.

Στην αλλαγή του αιώνα, η Αμερική ήταν πιο ισχυρή από όλους τους εχθρούς και τους φίλους της μαζί. Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν άρχισε την αποσύνθεση. Η επίθεσή του στους δίδυμους πύργους το 2001 οδήγησε την Αμερική σε υπερβολικές ενέργειες στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, προκαλώντας αντίδραση στο εσωτερικό της χώρας ενάντια στις δεσμεύσεις στο εξωτερικό.

Οι ηγέτες της Κίνας ονειρεύονται μια παρόμοια αποχώρηση των Αμερικανών από την Ανατολική Ασία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο και ο Σι Τζινπίνγκ χρησιμοποιεί εισβολές στη γκρίζα ζώνη για να κάνει την Ταϊβάν να αισθάνεται ευάλωτη και να θέσει υπό αμφισβήτηση τη δέσμευση των Αμερικανών προς τους ασιατικούς εταίρους τους. Με την αδιαφορία του για την τάξη ασφαλείας που στηρίζει τον κόσμο από το 1945, ο Ντόναλντ Τραμπ διευκολύνει το έργο του κ. Σι.

Το ίδιο ισχύει και για την Ευρώπη. Η απάντηση του κ. Τραμπ στην εισβολή drone στην Πολωνία ήταν να πει ότι «μπορεί να ήταν λάθος», παρόλο που απαιτούνταν μια επίδειξη αλληλεγγύης. Δεν είναι δύσκολο να συνδέσει κανείς αυτά τα λόγια με την παραβίαση του εναερίου χώρου της Εσθονίας από τρία MiG-31 δέκα ημέρες αργότερα.

Διαβάστε επίσης: Δανία: Πλοίο του σκιώδους στόλου της Ρωσίας «πλεύριζε» τη χώρα όταν εισέβαλαν τα drones

Ο κ. Τραμπ πρέπει να τονίσει τη δέσμευσή του για στρατιωτική δράση στην Ευρώπη, αν αυτό καταστεί απαραίτητο. Αν οι σαμποτάζ και οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου αντιμετωπίζονται ως ρουτίνα, η αποτροπή γίνεται θέμα συζήτησης — και μόλις συζητηθεί, αποδυναμώνεται.

Ο δεύτερος στόχος του Πούτιν αφορά την Ουκρανία. Η καλοκαιρινή του επίθεση απέτυχε, οπότε θέλει να αυξήσει το κόστος για τις ευρωπαϊκές χώρες που υποστηρίζουν τον ουκρανικό στρατό. Το επίκεντρο των επιθέσεων στη γκρίζα ζώνη ήταν οι χώρες που αποτελούν τους ισχυρότερους υποστηρικτές της.

Η Πολωνία, η Εσθονία και η Δανία έχουν υποστεί εισβολές με drones, παρεμβολές GPS και σαμποτάζ. Η Γερμανία έχει αντιμετωπίσει κυβερνοεπιθέσεις σε εταιρείες άμυνας και logistics.

Η Μολδαβία και η Ρουμανία, ως κράτη πρώτης γραμμής, έχουν υποστεί παρεμβάσεις στις εκλογές τους – και στις δύο περιπτώσεις χωρίς επιτυχία, κάτι που δείχνει ότι ο κ. Πούτιν δεν πετυχαίνει πάντα το σκοπό του.

Το μήνυμά του προς τους ψηφοφόρους και τους πολιτικούς είναι σαφές: αντί να στέλνετε όπλα στην Ουκρανία, θα πρέπει να επικεντρωθείτε στην κατευνασμό της Ρωσίας ή στην υπεράσπιση των εαυτών σας.

Η τρίτη εξήγηση για αυτή την εκστρατεία είναι βαθύτερη και παλαιότερη. Ο κ. Πούτιν μισεί τις κλασικές φιλελεύθερες δημοκρατίες, των οποίων ο πλούτος και η ανθεκτικότητα αναδεικνύουν τις αποτυχίες και την καταστολή του.

Τον ξεπερνούν οικονομικά. Το ΑΕΠ της Ρωσίας είναι μικρότερο από αυτό της Ιταλίας, παρόλο που ο πληθυσμός της είναι υπερδιπλάσιος. Όσο περισσότερο μπορεί να σπείρει τη διχόνοια και τη σύγχυση στο Δυτικό κόσμο, τόσο πιο ισχυρός φαίνεται.

Όσο περισσότερο μπορεί να δυσφημίσει τις κεντρώες κυβερνήσεις, τόσο περισσότερο θα ωφεληθούν οι λαϊκιστές εθνικιστές που μοιράζονται την καχυποψία του για μια ενωμένη Ευρώπη.

Τι πρέπει να κάνουν οι σύμμαχοι;

Τι πρέπει να κάνουν οι σύμμαχοι; Πρώτον, πρέπει να αποκαλύψουν τα πάντα. Ο πειρασμός είναι να αγνοήσουν τις μικρές προκλήσεις ή, ελλείψει αποδείξεων για την ευθύνη της Ρωσίας, να αποφύγουν τις κατηγορίες.

Αλλά το να αγνοήσουν τη γκρίζα ζώνη σημαίνει να την παραδεχτούν. Και μόλις παραχωρηθεί, επεκτείνεται. Σαμποτάζ, κυβερνοεπιθέσεις, παρέμβαση στις εκλογές: κάθε ένα από αυτά πρέπει να αποδίδεται και να δημοσιοποιείται γρήγορα, με αποδείξεις. Αυτό στερεί από τη Ρωσία την εύλογη άρνηση και ενημερώνει τους δυτικούς ψηφοφόρους ότι είναι στόχος μιας εκστρατείας.

Το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει επίσης να βελτιώσουν την ανθεκτικότητά τους. Η άμυνα της γκρίζας ζώνης περιλαμβάνει ανταλλακτικά και συνεργεία επισκευής καλωδίων και αγωγών, ομάδες ταχείας ανταπόκρισης στον κυβερνοχώρο και ενισχυμένες εκλογικές επιτροπές.

Διαβάστε επίσης: Απειλή Πούτιν για τους Tomahawk που θέλει η Ουκρανία από τις ΗΠΑ: «Θα απαντήσουμε κατάλληλα»

Είναι μια κουραστική αλλά ζωτικής σημασίας διαδικασία η δημιουργία εφεδρικών συστημάτων και η προετοιμασία. Ταυτόχρονα, οι Ευρωπαίοι πρέπει επίσης να ενισχύσουν τις άμυνές τους.

Οι περιπολίες στη Βαλτική Θάλασσα πρέπει να είναι συνεχείς· χρειάζονται περισσότεροι αισθητήρες. Η Ευρώπη χρειάζεται φθηνά αναχαιτιστικά που μπορούν να καταρρίψουν τα drones που κατασκευάζει η Ρωσία κατά δεκάδες χιλιάδες.

Η αποστολή μαχητικών F-35 και η χρήση πυραύλων που κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια εναντίον drones που κοστίζουν μόνο χιλιάδες δολάρια θα εξαντλήσει τελικά τις άμυνες της Ευρώπης, αφήνοντάς την ευάλωτη.

Τέλος, η συμμαχία πρέπει να επιβάλει σαφέστερα κόστη. Τα drones που πετούν πάνω από τα σύνορα πρέπει να επιφέρουν κυρώσεις στους προμηθευτές και στις εικονικές εταιρείες.

Οι κυβερνοεπιθέσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται με κυβερνοαντίμετρα. Ήρθε η ώρα να χρησιμοποιηθούν τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας για να χρηματοδοτηθεί η άμυνα της Ουκρανίας, η οποία στην πραγματικότητα είναι και η άμυνα της Ευρώπης.

Και ναι, αυτή η άμυνα μπορεί να σημαίνει την κατάρριψη ενός πολεμικού αεροσκάφους που αποτελεί απειλή για τη ζωή ή την περιουσία. Οι δειλοί ανησυχούν για την κλιμάκωση, αλλά η άρνηση να δράσουμε απειλεί με κλιμάκωση διαφορετικού είδους.

Αν η Ρωσία πιστεύει ότι μπορεί να ξεφύγει με περιορισμένες επιθετικές ενέργειες, κάτι πραγματικά επικίνδυνο μπορεί να συμβεί κάποια μέρα — όπως ο κ. Πούτιν να καταλάβει μια περιοχή γύρω από τη Νάρβα στην εσθονική πλευρά των συνόρων, μια πόλη γεμάτη ρωσόφωνους των οποίων τα δικαιώματα η Ρωσία προσποιείται ότι υπερασπίζεται.

Όλα αυτά είναι δύσκολο να γίνουν, ακόμη και αν η εγγύηση της Αμερικής είναι σταθερή. Είναι ακόμα πιο δύσκολο όταν ο κ. Τραμπ είναι ένα αβέβαιο μέλος της συμμαχίας.

Φέτος λέει ότι υποστηρίζει το ΝΑΤΟ, αλλά πέρυσι πρότεινε να «ενθαρρύνει τη Ρωσία να κάνει ό,τι θέλει» στα μέλη που δεν πληρώνουν αρκετά. Τέτοιες δηλώσεις εκλαμβάνονται ως πρόσκληση για δοκιμασίες και διχασμό. Ο κ. Πούτιν έχει ακούσει.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.