Σταθερός μισθός για τις δουλειές του σπιτιού: Το «πολύ μπροστά» μέτρο της Ινδίας

Μπορεί να έχουμε στο μυαλό μας την Ινδία ως μία πολύ οπισθοδρομική κοινωνία, και σε έναν βαθμό αυτό είναι αλήθεια, αλλά πάντως τις νοικοκυρές τους τις φροντίζουν εξόχως, αφού τους δίνουν κανονικό μισθό για να φέρουν εις πέρας τις δουλειές του σπιτιού.

Βέβαια, όπως εξηγεί το BBC, αυτή η ειδική εισφορά των 1.500 ρουπίων τον μήνα, δεν θεωρείται επίσημος μισθός, αλλά είναι πλέον δικαίωμα εκατομμυρίων γυναικών που απασχολούνται στα οικοκυρικά.

Αντιστοιχεί σε περίπου 15 ευρώ, και μπορεί να ακούγεται λίγο, αλλά λαμβάνοντας υπόψιν την τοπική οικονομία, αυτό το ποσό για πολλές γυναίκες καλύπτει ένα μέρος της διατροφής, των σχολικών ειδών και των φαρμάκων που χρειάζεται το σπίτι κάθε μήνα.

Ινδία: Μισθός για τις...δουλειές του σπιτιού

Περισσότερο, αυτή η εισφορά είναι πιο κοντά στην έννοια του οικουμενικού βασικού εισοδήματος, ένα μέτρο που εξετάζουν ακόμα και ανεπτυγμένες χώρες, ως λύση σε προβλήματα όπως η φτώχεια και η έλλειψη στέγης.

Διαβάστε ακόμα: «Βρωμιάρες σκύλες, θα τις διώξουμε»: Σάλος με τα σχόλια της Μπριζίτ Μακρόν για φεμινίστριες

Σε όλη την Ινδία, 118 εκατομμύρια ενήλικες γυναίκες σε 12 πολιτείες λαμβάνουν πλέον άνευ όρων επιδόματα από τις κυβερνήσεις τους, καθιστώντας την Ινδία ένα από τα πιο παράτολμα πειράματα κοινωνικής πολιτικής στον κόσμο.

Έχοντας συνηθίσει εδώ και καιρό να επιδοτεί σιτηρά, καύσιμα και αγροτικές θέσεις εργασίας, η Ινδία έχει καταλήξει σε κάτι πιο ριζοσπαστικό: να πληρώνει τις γυναίκες για να διατηρούν τα νοικοκυριά τους, καθώς επωμίζονται το βάρος της αμισθί φροντίδας και αποτελούν ένα εκλογικό σώμα πολύ μεγάλο για να το αγνοήσει κανείς.

Τα κριτήρια επιλεξιμότητας ποικίλλουν - όρια ηλικίας, ανώτατα όρια εισοδήματος και εξαιρέσεις για οικογένειες με δημόσιους υπαλλήλους, φορολογούμενους ή ιδιοκτήτες αυτοκινήτων ή μεγάλων οικοπέδων.

«Οι άνευ όρων μεταφορές μετρητών σηματοδοτούν μια σημαντική επέκταση των καθεστώτων κοινωνικής πρόνοιας των ινδικών πολιτειών υπέρ των γυναικών», δήλωσε στο BBC η Prabha Kotiswaran, καθηγήτρια νομικής και κοινωνικής δικαιοσύνης στο King's College London.

Πώς υπολογίζεται η εισφορά

Οι μεταφορές κυμαίνονται από 1.000-2.500 ρουπίες (12-30 δολάρια) τον μήνα - πενιχρά ποσά, που αντιστοιχούν περίπου στο 5-12% του εισοδήματος των νοικοκυριών, αλλά τακτικά. Με 300 εκατομμύρια γυναίκες να διατηρούν πλέον τραπεζικούς λογαριασμούς, οι μεταφορές έχουν γίνει διοικητικά απλές.

Διαβάστε ακόμα: Το Ισραήλ έχει κάνει τη Γάζα «νεκροταφείο» δημοσιογράφων: Δολοφόνησε τους μισούς παγκοσμίως

Οι γυναίκες συνήθως ξοδεύουν τα χρήματα για οικιακές και οικογενειακές ανάγκες - εκπαίδευση των παιδιών, είδη παντοπωλείου, βενζίνη, ιατρικά και έκτακτα έξοδα, αποπληρωμή μικρών χρεών και περιστασιακά προσωπικά αντικείμενα όπως χρυσό ή μικρές ανέσεις.

Αυτό που διαφοροποιεί την Ινδία από το Μεξικό, τη Βραζιλία ή την Ινδονησία - χώρες με μεγάλα συστήματα υπό όρους επιδομάτων - είναι η απουσία όρων: τα χρήματα φτάνουν ανεξάρτητα από το αν ένα παιδί φοιτά στο σχολείο ή αν ένα νοικοκυριό βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας.

Η Γκόα ήταν η πρώτη πολιτεία που ξεκίνησε ένα πρόγραμμα άνευ όρων μεταφοράς μετρητών σε γυναίκες το 2013. Το φαινόμενο εντάθηκε λίγο πριν από την πανδημία το 2020, όταν το βορειοανατολικό Άσαμ έθεσε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα για ευάλωτες γυναίκες. Έκτοτε, αυτές οι μεταφορές έχουν μετατραπεί σε πολιτικό κύμα.

Στις πρόσφατες εκλογές στο Μπιχάρ, η πολιτική δύναμη των μεταφορών μετρητών ήταν εμφανής. Τις εβδομάδες πριν από τις εκλογές στην πιο φτωχή πολιτεία της χώρας, η κυβέρνηση μετέφερε 10.000 ρουπίες (112 δολάρια, 85 λίρες) σε 7,5 εκατομμύρια γυναικείους τραπεζικούς λογαριασμούς στο πλαίσιο ενός προγράμματος για την ενίσχυση των μέσων διαβίωσης. Οι γυναίκες ψήφισαν σε μεγαλύτερο αριθμό από τους άνδρες, διαμορφώνοντας καθοριστικά το αποτέλεσμα.

Οι επικριτές το χαρακτήρισαν κατάφωρη εξαγορά ψήφων, αλλά το αποτέλεσμα ήταν σαφές: οι γυναίκες βοήθησαν τον συνασπισμό με επικεφαλής το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα (BJP) να εξασφαλίσει μια σαρωτική νίκη.

Πολλοί πιστεύουν ότι αυτή η εισροή χρημάτων ήταν μια υπενθύμιση του πώς η οικονομική υποστήριξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πολιτικός μοχλός.

Και οι γυναίκες τι λένε;

Τα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα του μέτρου είναι ακόμη ελάχιστα αλλά ενδιαφέροντα. Μια μελέτη του 2025 στη Μαχαράστρα διαπίστωσε ότι το 30% των γυναικών που πληρούσαν τις προϋποθέσεις δεν εγγράφηκαν - μερικές φορές λόγω προβλημάτων τεκμηρίωσης, μερικές φορές από αίσθημα αυτάρκειας.

Διαβάστε ακόμα: Νέα απρόκλητη επίθεση του Ισραήλ στον Λίβανο: Στόχος εγκαταστάσεις της Χεζμπολάχ

Αλλά μεταξύ εκείνων που το έκαναν, σχεδόν όλες έλεγχαν τους δικούς τους τραπεζικούς λογαριασμούς.

Μια έρευνα του 2023 στη Δυτική Βεγγάλη διαπίστωσε ότι το 90% διαχειριζόταν μόνο του τους λογαριασμούς του και το 86% αποφάσιζε πώς θα ξόδευε τα χρήματα.

Οι περισσότερες τα χρησιμοποιούσαν για φαγητό, εκπαίδευση και ιατρικά έξοδα. Αυτό δεν ήταν καθόλου μετασχηματιστικό, αλλά η κανονικότητα προσέφερε ασφάλεια και ένα αίσθημα δράσης.

Στο Άσαμ, οι περισσότερες γυναίκες ξόδευαν τα χρήματα σε είδη πρώτης ανάγκης. Πολλές εκτίμησαν την αξιοπρέπεια που προσέφερε, αλλά λίγες τη συνέδεσαν με την αναγνώριση της απλήρωτης εργασίας, και οι περισσότερες θα εξακολουθούσαν να προτιμούν αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.