«Ο θρίαμβος του Πούτιν»: Το διπλό κέρδος του Ρώσου Προέδρου και το λάθος του Ντόναλντ Τραμπ

Κατά τη συνάντησή τους στην Αλάσκα, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχαν μια «ζεστή» συνάντηση, χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος για την ειρήνη στην Ουκρανία.

Παρότι δεν επιτεύχθηκε συμφωνία, ο Πούτιν φάνηκε να κερδίζει εντυπώσεις: εμφανίστηκε ως ισότιμος συνομιλητής στις ΗΠΑ, χωρίς να παραχωρήσει τίποτα, ούτε καν κατάπαυση του πυρός, όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το Politico.

Από τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντίμιρ Πούτιν αποβιβάστηκαν από τα αεροπλάνα τους σε μια αεροπορική βάση της εποχής του Ψυχρού Πολέμου έξω από το Άνκορατζ της Αλάσκας, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους ήταν εμφανώς φιλικές — με τον Αμερικανό πρόεδρο να χειροκροτεί τον Ρώσο ηγέτη, να ανταλλάσσουν χαμόγελα, ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο, και μια ζωηρή, αλλά ξεκάθαρα εγκάρδια συζήτηση πάνω στο κόκκινο χαλί.

Και ακολούθησε μια εντυπωσιακή ανατροπή του πρωτοκόλλου: ο Πούτιν επιβιβάστηκε στο «Beast» — το προεδρικό όχημα των ΗΠΑ — για να μοιραστεί με τον Τραμπ τη διαδρομή προς τη σύνοδο κορυφής.

Ο Ρώσος πρόεδρος φάνηκε να το απολαμβάνει. Και δικαίως.

Η πορεία προς τη συνάντηση συνοδεύτηκε από πλήθος ανησυχιών από διπλωμάτες, αξιωματούχους και αναλυτές. Οι φόβοι επικεντρώνονταν στο ενδεχόμενο ο Τραμπ να υπερισχυθεί από τον πανούργο πρώην αξιωματούχο της KGB, επιτρέποντάς του να προωθήσει περαιτέρω το σχέδιό του για υποταγή της Ουκρανίας, επαναφορά της στην τροχιά της Ρωσίας και αποσταθεροποίηση της ήδη εύθραυστης δυτικής συμμαχίας, φέρνοντας τις ΗΠΑ σε σύγκρουση με το Κίεβο και τους Ευρωπαίους συμμάχους τους.

Διαβάστε ακόμα: Η επόμενη μέρα της συνάντησης Τραμπ - Πούτιν στην Αλάσκα: Ο νικητής και αυτός που δεν έχασε

Αν και δεν συνέβη αυτό —και η Ουκρανία δεν «πουλήθηκε»—, ο Πούτιν φαίνεται πως κέρδισε πολλά από τη συνάντηση.

Πέτυχε να γίνει δεκτός σε αμερικανικό έδαφος ως «φίλος», παρότι είναι καταζητούμενος για εγκλήματα πολέμου, και εμφανίστηκε όχι ως ηγέτης κράτους-παρία, αλλά ως ισότιμος συνομιλητής.

Και όλα αυτά χωρίς να προσφέρει καμία σοβαρή παραχώρηση — ούτε καν μια συμφωνία για κατάπαυση του πυρός — παρά το γεγονός ότι ο Τραμπ υποστήριξε στη συνέντευξη Τύπου πως ο Πούτιν επιθυμεί να «σώσει χιλιάδες ζωές». Προφανώς, όχι τόσο πολύ.

Ιστορικές συναντήσεις

Η πολυαναμενόμενη, αν και βιαστικά οργανωμένη, σύνοδος της Αλάσκας δεν επρόκειτο να θυμίσει τη σύνοδο της Γιάλτας, όπου ο Στάλιν έπεισε (ή εκβίασε, σύμφωνα με κάποιους) έναν εξαντλημένο Ρούσβελτ και έναν δύσπιστο Τσόρτσιλ να μοιράσουν την Ευρώπη.

Ούτε θύμισε τη συνάντηση του Ρέιγκαν με τον Γκορμπατσόφ στο Ρέικιαβικ το 1986, που έθεσε τις βάσεις για μελλοντικούς ελέγχους εξοπλισμών και την αποκλιμάκωση του Ψυχρού Πολέμου.

Ο Γκορμπατσόφ προσπαθούσε να διαχειριστεί την ειρηνική διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Πούτιν, αντίθετα, στοχεύει στην αναβίωση της ρωσικής αυτοκρατορίας.

Σύμφωνα με έμπειρους παρατηρητές, όπως η πρώην σύμβουλος του Τραμπ για τη Ρωσία Φιόνα Χιλ και ο Μάικλ Κάρπεντερ, πρώην σύμβουλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας επί Μπάιντεν, η σύνοδος της Αλάσκας ήταν «λάθος». «Η συνάντηση τον νομιμοποίησε στη διεθνή σκηνή», δήλωσε ο Κάρπεντερ.

Και όχι μόνο. Η ρωσική κρατική προπαγάνδα φρόντισε να παρουσιάσει τη συνάντηση ως λιγότερο για την Ουκρανία και περισσότερο ως σύγκλιση δύο μεγάλων δυνάμεων, με τους Τραμπ και Πούτιν να «ορίζουν» το μέλλον του πλανήτη.

Πριν από τη συνάντηση, ο Πούτιν είχε ήδη κερδίσει την αμερικανική αποδοχή στην ιδέα «γη έναντι ειρήνης» — ενισχύοντας τη θέση της Μόσχας και υπονομεύοντας το Κίεβο.

Το επικοινωνιακό τέχνασμα

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, ο Πούτιν επαίνεσε τις προσπάθειες του Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου — γνωρίζοντας καλά ότι τέτοιες δηλώσεις αρέσουν στον Αμερικανό πρόεδρο. Ένα επικοινωνιακό τέχνασμα που ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε αποτύχει να εκμεταλλευτεί στη συνάντησή του με τον Τραμπ νωρίτερα φέτος.

Ωστόσο, δεν φάνηκε καμία διάθεση από τον Πούτιν να υποχωρήσει από τον βασικό του στόχο: να κυριαρχήσει στην Ουκρανία, μια χώρα που δεν αναγνωρίζει ως ανεξάρτητη.

Ο ίδιος μίλησε ξανά για την ανάγκη εξάλειψης των «βασικών αιτίων» του πολέμου, ρίχνοντας την ευθύνη στο ΝΑΤΟ και την Ευρώπη. «Πάντα θεωρούσαμε την Ουκρανία αδελφική χώρα», δήλωσε — δηλαδή, μέρος του ρωσικού κόσμου.

Ο βασικός στόχος του Πούτιν στη συνάντηση της Αλάσκας ήταν να μην προκαλέσει την οργή του Τραμπ, να αποφύγει νέες κυρώσεις και να συνεχίσει απρόσκοπτα την πορεία του.

Διαβάστε ακόμα: Ο Ζελένσκι θα συναντήσει τον Τραμπ τη Δευτέρα στον Λευκό Οίκο

Πώς παρουσιάστηκε ο Πούτιν

Ο Ρώσος πρόεδρος παρουσιάστηκε ως υπεύθυνος εταίρος για την ειρήνη, εκφράζοντας την ελπίδα να μην υπάρξουν «παρεμβολές» στην πρόοδο προς τον τερματισμό του πολέμου.

Σύμφωνα με την ανεξάρτητη πηγή Meduza, το Κρεμλίνο έδωσε σαφείς οδηγίες στα κρατικά μέσα ενημέρωσης να παρουσιάσουν τον Πούτιν ως τον ηγέτη που «θέτει την ατζέντα» στις σχέσεις ΗΠΑ–Ρωσίας και να απεικονίσουν την Ουκρανία ως μη συνεργάσιμη.

Με λίγα λόγια, ο Πούτιν δεν βιάζεται να τελειώσει τον πόλεμο — και ίσως το τέλος του να απειλούσε το ίδιο του το καθεστώς, καθώς η έξοδος από τη «πολεμική οικονομία» θα μπορούσε να φέρει εσωτερικές συγκρούσεις.

Και βέβαια, η συνέχιση της σύγκρουσης επιβαρύνει τους Ευρωπαίους και διαβρώνει περαιτέρω την διατλαντική συμμαχία.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.