Οι «κούφιες» εκεχειρίες του Τραμπ και η πραγματικότητα: Πώς νομιμοποιείται η βία στη Μέση Ανατολή

Οι κάτοικοι της Γάζας, του νότιου Λιβάνου και του Κουβέιτ δέχτηκαν πυρά αυτή την εβδομάδα, παρά τις εκεχειρίες για τις οποίες υποτιθέμενα μεσολάβησε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, που έχει δώσει στον εαυτό του το «χρίσμα» του μεγάλου ειρηνοποιού.

Ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές έπληξαν τη μαρτυρική παλαιστινιακή περιοχή, τον Λίβανο, με τις ισραηλινές δυνάμεις να εξακολουθούν να αναπτύσσονται ενεργά σε αμφότερες.

Η συνεχιζόμενη βία εξώθησε τον Ρεπουμπλικάνο να σχολιάσει ότι οι εκεχειρίες στη Μέση Ανατολή συνεπάγονται «πυροβολισμούς με πιο μετριοπαθή τρόπο» και όχι πλήρη κατάπαυση πυρός.

Τραμπ - Εκεχειρία ή «μετριοπαθής» πόλεμος;

Τρεις εκεχειρίες που διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση Τραμπ είχαν ως φερόμενο στόχο να σταματήσουν τους αντίστοιχους πολέμους. Αλλά ενώ η ένταση των εχθροπραξιών έχει μειωθεί, οι συγκρούσεις συνεχίζουν να μαστίζουν τον άμαχο πληθυσμό και να επιτελούν τον άρρητο στόχο τους.

Διαβάστε ακόμα: Ιράν: Αποδέσμευση 24 δισ. δολαρίων από τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία για συμφωνία με τις ΗΠΑ

Γάζα: Γενοκτονία στο «ρελαντί»

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μεσολάβησαν για την υποτιθέμενη εκεχειρία μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στις 10 Οκτωβρίου 2025, τερματίζοντας έναν μεγάλο πόλεμο.

Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός περιελάμβανε την παύση όλων των μαχών, την απελευθέρωση όλων των εναπομεινάντων ομήρων της Χαμάς στη Γάζα, την απελευθέρωση Παλαιστινίων κρατουμένων από το Ισραήλ, μια σταδιακή αποχώρηση των Ισραηλινών, αυξημένη βοήθεια και το άνοιγμα ενός περάσματος προς την Αίγυπτο.

Ωστόσο, ενώ όλοι οι όμηροι αφέθηκαν ελεύθεροι, το ποσό της βοήθειας που φτάνει στη Γάζα δεν έχει αυξηθεί σημαντικά. Η Χαμάς δεν έχει συμφωνήσει να αφοπλιστεί. Η ανοικοδόμηση δεν έχει ξεκινήσει και το Ισραήλ έχει επεκτείνει τον έλεγχό του στην περιοχή.

Οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα συνεχίζονται, σκοτώνοντας περισσότερους από 900 Παλαιστίνιους από την έναρξη της εκεχειρίας, συμπεριλαμβανομένων εννέα μόνο την Πέμπτη.

Λίβανος - Η νέα επέλαση για «μεγάλο Ισραήλ»

Μετά τις μάχες του 2024, η εκεχειρία μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ του Λιβάνου, η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν, εφαρμόστηκε μόνο εν μέρει, με αμφότερες τις πλευρές να κατηγορούν η μία την άλλη για παραβιάσεις.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς το Ισραήλ, η ηγεσία του οποίου (μαζί και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου) έχει επανειλημμένα διακινήσει το αλυτρωτικό όραμα για κατοχή εδαφών των γειτονικών κρατών, με στόχο την επίτευξη ενός «μεγάλου Ισραήλ», να υποχωρεί από τις ανεπτυγμένες του θέσεις στον Λίβανο.

Ο ανοιχτός πόλεμος κατά του γειτονικού κράτους ξεκίνησε ξανά τον Μάρτιο, με αφορμή την έναρξη του πολέμου κατά του Ιράν σε συντονισμό με τις ΗΠΑ.

Ο Τραμπ ανακοίνωσε 10ήμερη εκεχειρία στον Λίβανο στις 16 Απριλίου, μετά από σπάνιες επαφές μεταξύ εκπροσώπων της ισραηλινής και της λιβανέζικης κυβέρνησης.

Οι έντονες μάχες συνεχίστηκαν όμως στον νότο, με το Ισραήλ να αποφεύγει να χτυπήσει κυρίως την πρωτεύουσα Βηρυτό. 

Από τις 16 Απριλίου, οι ισραηλινές επιδρομές στον Λίβανο έχουν σκοτώσει εκατοντάδες ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους άμαχοι, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό σε περισσότερους από 3.500 από τις 2 Μαρτίου, σύμφωνα με τις λιβανικές αρχές.

Την Τετάρτη, ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι ο Λίβανος και το Ισραήλ συμφώνησαν να εφαρμόσουν μια νέα εκεχειρία, με τον άκρως χιουμοριστικό όρο η Χεζμπολάχ -η μόνη οργάνωση που υπερασπίζεται μάχιμα την εδαφική ακεραιότητα της χώρας- να υποχωρήσει από τις νότιες περιοχές, τις οποίες το Ισραήλ κατέχει παράνομα. Φυσικά απορρίφθηκε.

Ιράν - Το μεγάλο φιάσκο

Στο μέτωπο του Ιράν, παρά τον θάνατο πολλών υψηλόβαθμων στελεχών του, κατάφερε να κλείσει το Στενό του Ορμούζ, περιορίζοντας τις εξαγωγές ενέργειας από τον Κόλπο και πλήττοντας την παγκόσμια οικονομία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν κατάπαυση του πυρός με το Ιράν στις αρχές Απριλίου, ενώ θα ακολουθήσουν συνομιλίες για τον οριστικό τερματισμό των εχθροπραξιών, το άνοιγμα του Ορμούζ, τον τερματισμό του αμερικανικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια και την έναρξη διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Διαβάστε ακόμα: «Αν δεν ήταν ο Τζάρεντ, δεν θα ενδιαφερόταν κανείς»: Ο Ράμα τάσσεται υπερ της επένδυσης Κούσνερ στην Αλβανία

Ωστόσο, παρά τους επανειλημμένους γύρους έμμεσων συνομιλιών με τη μεσολάβηση του Πακιστάν και του Κατάρ, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη  συμφωνία. 

Εν τω μεταξύ, οι πλευρές έχουν ανταλλάξει επανειλημμένα πυρά, με το Ιράν να επιτίθεται επίσης σε κράτη του Κόλπου, συμπεριλαμβανομένου του Κουβέιτ, αυτή την εβδομάδα.

«Απέτυχαν» οι εκεχειρίες του Τραμπ;

Και οι τρεις συμφωνίες έχουν ακυρωθεί στην πρώτη τους φάση, καθώς οι ενδιάμεσες ρυθμίσεις δεν έχουν καταφέρει να οδηγήσουν σε πιο διαρκείς εκεχειρίες.

Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως καμία από τις εκεχειρίες δεν εξυπηρετούσε τα άμεσα συμφέροντα της αμερικανικής γεωπολιτικής, όπως την εφαρμόζει ο Τραμπ.

Ειδικότερα, τις μεσιτικές του βλέψεις για ανάπλαση της Γάζας σε εξωτικό θέρετρο και την εκμετάλλευση των ορυκτών της πόρων, την επέκταση των ισραηλινών συνόρων για ενίσχυση της στρατηγικής του θέσης στη Μέση Ανατολή, μέσω του του σιωνιστικού βραχίονα, και την αποδυνάμωση του Ιράν ως συμμάχου της Κίνας πρωτίστως, και αντιπάλου των ΗΠΑ δευτερευόντως.

Περισσότερο, οι εκεχειρίες και οι εξαγγελίες για συμφωνίες που «κοντεύουν», περισσότερο στοχεύουν σε τρία πράγματα:

• Στην κατασκευή μίας διεθνούς «συναίνεσης της απραξίας» για τις επεκτατικές επιχειρήσεις του Ισραήλ, μέσω μίας επικοινωνιακής αποκλιμάκωσης που επιτρέπει στους πιο μετριοπαθείς συσχετιζόμενους με τη γενοκτονία, όπως η Ευρώπη, να μην προβληματίζονται από την «καυτή πατάτα» της υπαιτιότητάς τους στο συνεχιζόμενο αυτό έγκλημα
• Στη διοχέτευση του αποθέματος της βιομηχανίας όπλων, η οποία, ό,τι ζημία έχει παράξει ο πόλεμος, πολυεθνικές όπως η Lockheed Martin και η Northrop Grumman την έχουν υπερκαλύψει, με αστρονομικά κέρδη λόγω των γεωπολιτικών αναγκών
• Στη συνέχιση του δόγματος απομονωτισμού των ΗΠΑ, οι οποίες στεκόμενες στο «τελευταίο ποδάρι» τους ως καπιταλιστικό οικοδόμημα, βλέπουν την άρχουσα τάξη τους, αρνούμενη να καμφθεί από τη μετατόπιση του παγκόσμιου ισοζυγίου δύναμης, να κλείνεται όλο και πιο ερμητικά στον εαυτό της. Ένα δευτερεύον επίτευγμα του «σκωτσέζικου ντους» για συμφωνία με το Ιράν, βέβαια, είναι και η χειραγώγηση του χρηματιστηρίου, τόσο προς όφελος των κεφαλαιούχων φίλων του Τραμπ, όσο και προς «damage control» για την αυξανόμενη λαϊκή δυσφορία.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.