Ζουν ακόμα άνθρωποι εδώ; Η πόλη-φάντασμα που καίγεται εδώ και 64 χρόνια

Υπάρχει μια πόλη που παρά το γεγονός ότι καίγεται από το 1962, περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι εξακολουθούσαν να μένουν εκεί για πάνω από 60 χρόνια μετά.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, στη Σεντράλια της Πενσυλβάνια λειτουργούσαν 14 ενεργά ανθρακωρυχεία και η πόλη μετρούσε πληθυσμό 2.500 κατοίκων.

Μέχρι τη δεκαετία του 1960, η εποχή της ακμής της είχε παρέλθει και τα περισσότερα ορυχεία είχαν πλεόν εγκαταλειφθεί. Αυτό που προκαλεί ενδιαφέρον είναι γιατί ενώ η πόλη αργοπέθαινε πάνω  από 1.000 άνθρωποι συνέχισαν να μένουν εκεί, όταν μια πυρκαγιά τα άλλαξε όλα.

Διαβάστε επίσης: Το απομονωμένο ελληνικό χωριό στα σύννεφα όπου οι γυναίκες έχουν τον πρώτο λόγο

Το 1962, μια φωτιά σε έναν χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων εξαπλώθηκε στα δαιδαλώδη τούνελ άνθρακα που είχαν σκάψει οι μεταλλωρύχοι σε βάθος χιλιάδων μέτρων κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.

Παρότι έγιναν μεγάλες προσπάθειες για την κατάσβεσή της, η φωτιά επεκτάθηκε σε φλέβα άνθρακα και συνεχίζει να καίει μέχρι σήμερα.

Τη δεκαετία του 1980, η πολιτεία της Πενσυλβάνια έλαβε απόφαση να εκκενωθεί η περιοχή, προκειμένου να κατεδαφιστούν τα κτίρια της πόλης, ενώ η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατάργησε ακόμη και τον ταχυδρομικό της κώδικα. Σήμερα απομένουν μόνο έξι σπίτια, στα οποία διαμένουν οι τελευταίοι κάτοικοι που αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη.

Ωστόσο, η φωτιά που συνεχίζει να καίει κάτω από το έδαφος, συνεχίζει να απελευθερώνει δηλητηριώδη καπνό στην ατμόσφαιρα μέσα από εκατοντάδες ρωγμές, ενώ ελοχεύει διαρκώς ο κίνδυνος κατάρρευσης.

Πώς ξεκίνησε η φωτιά στη Σεντράλια

Τον Μάιο του 1962, το δημοτικό συμβούλιο της Σεντράλια στην Πενσυλβάνια συνεδρίασε για να συζητήσει σχετικά με τον νέο χώρο υγειονομικής ταφής.

Νωρίτερα εκείνο το έτος, η Σεντράλια είχε δημιουργήσει έναν λάκκο βάθους περίπου 15 μέτρων, ο οποίος κάλυπτε έκταση ίση με το μισό περίπου ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της παράνομης απόρριψης απορριμμάτων στην πόλη.

Ωστόσο, ο χώρος είχε γεμίσει και χρειαζόταν καθαρισμό ενόψει του ετήσιου εορτασμού της Ημέρας Μνήμης των Πεσόντων στην πόλη. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, τα μέλη του συμβουλίου πρότειναν μια λύση που φαινόταν αυτονόητη: την καύση των απορριμμάτων στον χώρο υγειονομικής ταφής.

Διαβάστε επίσης: Το χωριό της Ελλάδας που έχει λύσει το δημογραφικό - Έχουν «έθιμο» να κάνουν πολλά παιδιά

Στην αρχή, το σχέδιο φάνηκε να αποδίδει. Η Πυροσβεστική υπηρεσία επένδυσε τον λάκκο με άφλεκτο υλικό για να περιορίσει τη φωτιά, την οποία άναψαν τη νύχτα της 27ης Μαΐου 1962.

Αφού τα απορρίμματα του χώρου υγειονομικής ταφής έγιναν στάχτη, έσβησαν τα εναπομείναντα κάρβουνα με νερό. Ωστόσο, δύο ημέρες αργότερα, οι κάτοικοι είδαν ξανά φλόγες. Το ίδιο συνέβη και μία εβδομάδα μετά, στις 4 Ιουνίου.

Oι άκαρπες προσπάθειες να σβήσει η φωτιά

Οι πυροσβέστες της Σεντράλια αδυνατούσαν να κατανοήσουν την προέλευση της φωτιάς που επανεμφανιζόταν. Χρησιμοποίησαν μπουλντόζες και τσουγκράνες για να εντοπίσουν τις κρυμμένες φλόγες. Τελικά, ανακάλυψαν το γιατί. Η φωτιά εξαπλωνόταν μέσα από χιλιόμετρα ορυχείων άνθρακα.

Μια τρύπα στον χώρο απόρριψης σκουπιδιών της Σεντράλια, δημιούργησε δίοδο προς τα παλιά ανθρακωρυχεία κάτω από την πόλη, επιτρέποντας στη φωτιά να εξαπλωθεί.

Οι κάτοικοι άρχισαν να αντιλαμβάνονται έντονες οσμές και καπνούς, ενώ έλεγχος έφερε στο φως επικίνδυνα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη πυρκαγιάς στο υπέδαφος. Οι αρχές και οι εταιρείες άνθρακα προσπάθησαν να βρουν λύση, όμως η ανίχνευση θανατηφόρων συγκεντρώσεων αερίου οδήγησε τελικά στο κλείσιμο όλων των ορυχείων της περιοχής.

Διαβάστε επίσης: Εδώ οι τουρίστες είναι σπάνιο θέαμα: Μια ματιά σε μία από τις πιο ξεχασμένες χώρες στον κόσμο

Η πολιτεία της Πενσυλβάνια επιχείρησε επανειλημμένα να την κατασβήσει, όμως τα σχέδια απέτυχαν είτε λόγω λανθασμένων υπολογισμών και εξάντλησης των κονδυλίων είτε λόγω τεχνικών προβλημάτων και ανεπαρκών υλικών. Παρά την επικίνδυνη κατάσταση, περίπου 1.000 κάτοικοι παρέμεναν στην πόλη τη δεκαετία του 1980, έχοντας προσαρμοστεί στη ζωή πάνω από το φλεγόμενο υπέδαφος.

Ο λόγος που οι κάτοικοι έπεμεναν να παραμείνουν στην πόλη-φάντασμα

Είκοσι χρόνια μετά την έναρξη της φωτιάς, η Σεντράλια άρχισε να βιώνει τις σοβαρές συνέπειες της υπόγειας πυρκαγιάς, με περιστατικά δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα, ξεραμένα δέντρα και ρωγμές στους δρόμους.

Το 1981, ένα 12χρονο αγόρι παραλίγο να χάσει τη ζωή του όταν άνοιξε ξαφνικά μια τεράστια τρύπα βάθους 45 μέτρων κάτω από τα πόδια του.

Μετά από χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών κατάσβεσης, η πολιτεία αποφάσισε να εκκενώσει την πόλη, διαθέτοντας 42 εκατομμύρια δολάρια για την αποζημίωση και τη μετεγκατάσταση των κατοίκων.

Ωστόσο, αρκετοί αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, οδηγώντας σε πολυετείς δικαστικές διαμάχες.

Το 1993 είχαν απομείνει μόλις 63 κάτοικοι, ενώ το 2013 οι τελευταίοι κάτοικοι πέτυχαν συμφωνία που τους επέτρεψε να παραμείνουν στα σπίτια τους μέχρι τον θάνατό τους. Ανάμεσά τους ήταν και ο πρώην δήμαρχος Lamar Mervine, ο οποίος επέλεξε να μείνει μέχρι το τέλος στο σπίτι όπου είχε μεγαλώσει.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.