Μια Λάουρα (Κοβέσι) θα μας σώσει

Σε μια χώρα που συστηματικά έχει μετατρέψει ευρωπαϊκούς πόρους σε παχιές μίζες, εκκλησάκια απαλλαγής από τη ΔΕΗ μέσα σε οικόπεδα και γυαλιστερές Πόρσε και Φεράρι, το εθνικό σπορ δεν είναι το μπάσκετ που υπηρέτησε στα νιάτα της η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι. Αν έχει κάτι κοινό πάντως με την καλαθόσφαιρα, είναι ότι κι αυτό παίζεται με τα χέρια.

Το εθνικό μας σπορ λέγεται ρεμούλα. 

Πάνω στο αναπτυξιακό πλάνο αυτού του σπορ, από τα βάθη των σοσιαλιστικών '80s του Ανδρέα μέχρι φυσικά και σήμερα, πολλές και διαφορετικές κυβερνήσεις δεν κατάφεραν καν να περιορίσουν τους επιτήδειους, που συχνά πυκνά (ω τι σύμπτωση!) πρόκειται για φωναχτούς ψηφοφόρους τους. Η θιγμένη κυρία Σεμερτζίδου, και ο ακόμα πιο θιγμένος σύντροφός της, δεν έκρυψαν ποτέ την αφοσίωσή τους στη Νέα Δημοκρατία, για να φέρω ένα καλό πρόσφατο παράδειγμα. 

Θα μου πείτε, η οικονομική απάτη και οι λάθος άνθρωποι στη λάθος θέση δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, είναι παγκόσμιο. Θα συμφωνήσω εν μέρει, και θα πω ότι είναι κυρίως βαλκανικό, και ίδιον χωρών που έχουν διαχρονικά μπλέξει τα μπούτια τους στο τρίγωνο των πελατειακών Βερμούδων: «κόμμα-υποψήφιος-ψηφοφόρος που θα ζητήσει χάρη». 

Δεν πιστεύω δηλαδή ότι στη Σουηδία ή στο Βέλγιο, έχουν ταλαιπωρηθεί τα τελευταία σαράντα χρόνια με την κακοδιαχείριση (sic) των ευρωπαϊκών πόρων. Μπορεί πάντα να κάνω λάθος, βέβαια.

Το μπόι της Κοβέσι σε μια χώρα που ζει για τα στερεότυπα

Στη σημερινή της (σ.σ. 2/10) συνέντευξη Τύπου, η Λάουρα Κοβέσι που είναι εδώ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τα Τέμπη, αλλά και μια μυθική κινεζική απάτη στο λιμάνι του Πειραιά που λίγοι έχουν μυριστεί, ήταν όσο Ευρωπαία και όσο μπαμπούλας χρειάζεται.

Δεν ξέρω πόσο ευήκοα ήταν τα ώτα των παρευρισκομένων (άλλωστε κάθε κυβέρνηση μαεστρικά χρεώνει το εκάστοτε σκάνδαλο στην προηγούμενη και ούτω καθεξής), αλλά τα μηνύματά της ήταν ξεκάθαρα. 

Οι επιτελικοί Έλληνες λοιπόν έκατσαν ξανά απέναντι από μία Ευρωπαία αξιωματούχο, ο αέρας μύρισε λίγο τρόικα ξανά, και άκουσαν ευθείες δηλώσεις όπως: 

«Θέλουμε να στείλουμε μήνυμα στους οργανωμένους εγκληματίες, οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν αλλάξει».

«Για χρόνια κλέβονταν ευρωπαϊκοί πόροι που προορίζονταν για τίμιους αγρότες».

«Το άρθρο 86 εμπόδισε την έρευνα στον ΟΠΕΚΕΠΕ και στην τραγωδία στα Τέμπη».

«Υπήρχαν φήμες για λαθρεμπόριο, αλλά δεν έχουμε αυτή τη στιγμή πληροφορίες για να ανοίξει έρευνα».

Ήταν όλο το ακροατήριο σούζα; Ήταν. Πετάχτηκε κάποιος εύθικτος πολιτευτής να πει «τι λες κυρά μου, τράβα πλύνε κάνα πιάτο που θα μας πεις εσύ εδώ»; Δεν πετάχτηκε. Τι σημαίνει αυτό;

Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες. Ο ελληνικός ψυχισμός έχει δείξει είτε λόγω αυθεντικής ανικανότητας, είτε λόγω υπερβολικής ικανότητας στην απατεωνιά, ότι θέλει κάποιος ξένος να του τραβάει το αυτί. Αν δηλαδή η Ζωή Κωνσταντοπούλου με το γνωστό της άκομψο ύφος, έλεγε την ίδια ατάκα για το άρθρο 86, οι αντίστοιχοι Καραμανλήδες που ντρέπονταν(!) λίγο πριν τα Τέμπη, θα διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους σοκαρισμένοι από το θράσος.

Τώρα που το είπε η κυρία Κοβέσι όμως, προτιμήθηκε η ησυχία. Λόγω της θέσης της; Λόγω του τίτλου; Επειδή δεν σκέφτεται να κάνει κόμμα;

Θα προτιμήσω μια πιο ελληνική εκδοχή, κάτι που ταιριάζει περισσότερο στη στάση των κυβερνώντων και των πελατών τους όλα αυτά τα χρόνια. Το πιθανότερο είναι ότι την άκουσα ευλαβικά επειδή είναι θεόρατη και αγέλαστη. Μια τόσο φαιδρή ερμηνεία θα ταίριαζε καλύτερα εδώ. Ίσως αυτό να είναι το επίπεδό μας, ίσως κάθε φορά θα περιμένουμε μια Λάουρα να μας σώσει.

Αρκεί να μην είναι μικροκαμωμένη.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.