Ό,τι και να συμβεί σε μια γυναίκα, φταίει

Πριν προλάβουν να θρηνήσουν την Μυρτώ, που την εγκατέλειψαν να πεθάνει στο πάρκο της Κεφαλονιάς, η κοινωνία είχε ήδη εκδώσει την ετυμηγορία της.

Πριν καν οι ιατροδικαστές γνωματεύσουν για τα αίτια του θανάτου της, οι «δικαστές» του καναπέ, του καφενείου και των κοινωνικών δικτύων άνοιξαν τα στόματά τους για να στάξουν δηλητήριο. «Τι ήθελε τέτοια ώρα εκεί;», «Γιατί δεν πρόσεχε;», «Ποιος ξέρει τι έκανε». Μετατρέψατε το θύμα σε συνένοχο της ίδιας του της απώλειας.

Για ακόμη μια φορά, η ελληνική κοινωνία έκλεψε από μια γυναίκα το δικαίωμα να είναι το απόλυτο, αδιαπραγμάτευτο θύμα.

Διαβάστε ακόμα: Θάνατος Μυρτώς: Το ανήσυχο παρελθόν του 26χρονου αρσιβαρίστα - Βίντεο που σηκώνει περιπολικό

Το γυναικείο σώμα παραμένει ο μόνος τόπος εγκλήματος στον κόσμο όπου η κοινωνία ψάχνει πρώτα τις ευθύνες στο πτώμα και μετά στον δολοφόνο.

Αν επιβιώσεις, διαλυμένη, με το μυαλό και το σώμα σου σε θρύψαλα, έφταιγες που «προκάλεσες» ή που «δεν ήξερες που πήγαινες».

Διαβάστε ακόμα:  Αν η Μυρτώ ήταν Γιάννης ή Μάκης ή Βαγγέλης, θα τον παρατούσαν λιπόθυμο σε μια πλατεία;

Αν καταλήξεις νεκρή, παρατημένη σε ένα πεζοδρόμιο ή κάτω από ένα παράθυρο, έφταιγες που «βγήκες με τους νταγλαράδες». Ζωντανή ή νεκρή, το κατηγορητήριο έχει ήδη γραφτεί για σένα, απλώς και μόνο επειδή γεννήθηκες γυναίκα.

Η τάση να αντιμετωπίζονται οι γυναικοκτονίες και οι βίαιοι θάνατοι ως μακάβρια «παραδείγματα προς αποφυγή» είναι ο απόλυτος εξευτελισμός της μνήμης τους. Οι νεκρές γυναίκες δεν είναι σεμινάρια αυτοάμυνας για τις υπόλοιπες.

Οι θάνατοι των γυναικών δεν πρέπει να είναι αφορμή για να «προσέχουμε» περισσότερο. Δεν είναι δική μας ευθύνη να προβλέψουμε τον δολοφόνο, αλλά είναι ευθύνη της κοινωνίας να σταματήσει να τους «εκτρέφει».

Διαβάστε ακόμα: Κεφαλονιά: Θρήνος και συγκίνηση στην κηδεία της Μυρτώς - «Καλό ταξίδι αγγελούδι μου»

Θα φτάσουμε στο τέλος αυτής της βαρβαρότητας μόνο όταν η φράση «μα τι φόραγε και αυτή;» αντικατασταθεί από την ερώτηση «ποιος μεγάλωσε έτσι αυτόν τον άνδρα;».

Θα φτάσουμε κοντά στο τέλος όταν σταματήσουμε να ανακρίνουμε τις νεκρές κόρες και αρχίσουμε να φοβόμαστε το σκοτάδι που κρύβουν μέσα τους οι γιοι.

Μέχρι τότε, κάθε σταγόνα αίματος, από την Μυρτώ στην Κεφαλονιά μέχρι τη γυναίκα στο Κουκάκι, θα λερώνει τα χέρια όλων εκείνων που ψιθύρισαν: «Τα ήθελε και τα έπαθε».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.